🟢 #علم دشمن ندارد، اما #عقل دشمن دارد‼️
✓ مؤمنان از ائمه پرسیدهاند: وظیفه ما در عصر غیبت، در حالیکه منتظر ظهور آن حضرتیم، چیست؟ فرمودند: «هر یک از شما تیر خود را آماده نگه دارد تا هنگامی که حضرت آمد، بتواند او را یاری کند.» این مرحله، مربوط به عرصه مجاهدات و جهاد اصغر است.
✓ اما کار مهمتری نیز وجود دارد که حوزهها و دانشگاهها باید بر عهده بگیرند، و آن مسئله «عقل» است. روشن است که عقل دشمن دارد، اما علم دشمن ندارد؛ زیرا جهل در برابر عقل قرار میگیرد، نه در برابر علم. علم، یعنی باسواد بودن، و اینکه این ابزار در دست چه کسی باشد، بسیار مهم است. چهبسا علم در اختیار انسانی جاهل قرار گیرد.
✓ علم دشمن ندارد، اما گاهی خود علم ابزار دشمن واقع میشود. این عقل است که دشمن دارد. عقل نیروی توانمندی است که در حوزه نظر، زانوبند وهم و خیال، و در حوزه عمل، زانوبند شهوت و غضب را در دست دارد.
✓ اساساً عقل را «عقل» گفتهاند، زیرا همچون «عِقال» بر زانوی شتر، وهم و خیال را مهار میکند تا انسان آزادانه و حکیمانه، بدون مغالطه به مقصد برسد. در بخش عمل نیز، با گرامی داشتن دستورات الهی، همان عقالی است که شهوت و غضب را مهار میکند تا مزاحم عقل عملی نشوند.
✓ وظیفه همه «عاقل شدن» است. انسان عاقل نه بیراهه میرود و نه راه کسی را میبندد. مقصود آن است که وقتی حضرت ظهور میکند، بهترین رهاورد ایشان برای مردم «کمالیافتگی عقل آنان» است؛ جامعه را عقل اداره خواهد کرد.
📖 آیت الله جوادی آملی
۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
💭 کانال عکسنوشتهها
شاخهای از ماموریتهای اندیشکده مستوره
[ عضویت در کانال ایتا ] @QuoteArchive
🟢 «#مصلح_اجتماعی» نداریم! زیرا کمتر پیش آمده که «#اجتماعی» بیاندیشیم
✓ راستی، هیچ تاکنون در اطراف این مسئله فکر کردهاید که چرا ما در تاریخ اسلام، از هر طبقهای شخصیتهای برجسته داشتهایم؟ اَدبای بزرگ داشتهایم، حُکمای بزرگ داشتهایم، فُقهای بزرگ داشتهایم، شُعرای بزرگ داشتهایم، واعظان و خُطبای بزرگ داشتهایم، نویسندگان و مؤلفان بزرگ داشتهایم، مُنجمان و ریاضیدانان بزرگ داشتهایم، سیاستمداران بزرگ داشتهایم، صَنعتگران و هنرمندان بزرگ داشتهایم؛ امّا «مُصلحان» نداشتهایم و از این جهت، ما خیلی فقیر هستیم.
✓ ما همیشه «صالح» داشتهایم و الآن هم داریم، ولی «مُصلح» کمتر داشتهایم. در چند قرن اخیر، یک «مصلح اجتماعی» نداشتهایم؛ و علتش این است که ما کمتر «اجتماعی» میاندیشیم. صلاحِ ما، صلاحِ تصوّفمآبانه است؛ یعنی به خود پرداختن، نه صلاحِ پیامبرمآبانه.
📖 | شهید مرتضی مطهری
کتاب ده گفتار | کتاب یادداشتهای استاد مطهری، جلد ۷، صفحه ۹۴
💭 کانال عکسنوشتهها
شاخهای از ماموریتهای اندیشکده مستوره
[ عضویت در کانال ایتا ] @QuoteArchive