این جنگ، اولین جنگ دوره حکومت امام علی(؏) بود

یه لشکر بزرگ به فرماندهی عایشه، طلحه و زبیر در مقابل لشکر حکومت تازه‌ی امام علی(؏) قرار داشت...

سپاه دشمن دور شتر عایشه رو حلقه‌ای بزرگ و قدرتمند تشکیل داده بودن و هیچجوره نمیشد شتر رو از پا درآورد

امام علی (؏) رو به محمد حنفیه(پسرشون) کردن و فرمودن: به سمت شتر برو و شتر رو از پا در بیار...چرا که ختم این قائله ، با زمین گیر کردن شتر هست

محمد حنفیه نزدیک شتر شد... به حلقه های محافظتی دور شتر که رسید ، از هر سمت و سویی که تلاش می‌کرد وارد بشه و خودشو به شتر برسونه ناموفق میشد این حلقه دور شتر اونقدر پر جمعیت و قوی بود که هیچ جوره نمیشد شکسته بشه

محمد حنفیه با ناامیدی و سر افکندگی پیش امام علی(؏) برگشتن

امام علی(؏) فرمودن: این کار ، فقط به دست پسرِ فاطمه حل میشه! و روبه امام حسن(؏) کردن

امام حسن(؏) با اجازه از پدر بزرگوارشون راهی میدان شدن...

به حلقه های محافظتی که رسیدن ، همچون رعد ، حلقه رو پراکنده کردن و اون رو شکستند و نزدیک شتر شدن و به اذن الهی و قدرت حیدری شون ، شتر رو روی زمین نشوندن

اون شتر که برای دشمن ، نقش عَلَم رو داشت ، حالا با زمینگیر شدن اون علم ، تمام انگیزه و روحیه دشمن از بین رفته بود

و همین امر ، موجب شد که سپاه امام علی(؏) پیروز میدان بشه

و تا ابد...فاتح این جنگ ، "حسن‌بن‌علی" یا بهتر بگم... "حسن‌بن‌فاطمه" باشن:)❤️‍🔥