🔺 مقایسه واکسن‌های mRNA معمولی و واکسن‌های RNAای خودتکثیرشونده (saRNA) Join us: 🆔 @RNA_Biology

مولکول miR-206-3p سنتز لیپید کبدی و کلسترول را سرکوب می کند. ادامه در پست بعدی Jion us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 مولکول microRNA-206-3p سنتز لیپید کبدی و کلسترول را سرکوب می کند. چربی زایی کبد و هیپرتری گلیسریدمی (بالا بودن سطح تری گلیسیردها) اختلالات متابولیکی به هم مرتبط هستند. در یک مطالعه ای ثابت شد که miR-206-3p منجر به مهار سنتز لیپید، کلسترول و VLDL در سلول‌های کبدی می شود، در حالیکه جریان کلسترول در ماکروفاژها را افزایش می دهد. در این مطالعه، سطح miR-206-3p در سلول‌های کبدی و ماکروفاژهای موش‌های تحت رژیم غذایی پرچربی و کلسترول بالا کاهش یافت. جالب است بدانید که یک بازخورد منفی بین LXRα (گیرنده X کبد) و miR-206-3p برای حفظ LXRα بالا و miR-206-3p پایین در سلول‌های کبدی ایجاد می‌شود. کاهش قابل توجهی در LDL و VLDL در موش های تحت درمان با miR-206-3p مشاهده شد که این منجر به کاهش بیماری هایی چون چربی زایی کبد، هیپرتری گلیسریدمی و هیپرکلسترولمی (کلسترول خون بالا) می شود. در ماکروفاژها، miR-206-3p ژن های تنظیم کننده جریان کلسترول را فعال می کند. از نظر مکانیکی، miR-206-3p مستقیماً Lxrα و Hmgcr را در سلول‌های کبدی مورد هدف قرار می دهد، اما بیان Lxrα در ماکروفاژها با هدف قرار دادن TRPS1 ویژه ماکروفاژ (سرکوب کننده رونویسی Lxrα) را تسهیل می کند. بنابراین، miR-206-3p با هدف قرار دادن Hmgcr و Lxrα، از تولید لیپید، VLDL و کلسترول در سلول‌های کبدی جلوگیری می کند، در حالی که با فعال کردن مسیر TRPS1-LXRα باعث خروج کلسترول می شود. در نتیجه می توان گفت که miR-206-3p، از طریق سیگنال دهی متفاوت LXRα در سلول های کبدی و ماکروفاژها، سنتز لیپید، کلسترول و تولید VLDL را مهار می کند و در نهایت منجر به کاهش چربی کبد و خون می شود. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجو کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی و مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://journals.lww.com/hep/abstract/9900/microrna_206_3p_suppresses_hepatic_lipogenesis_and.643.aspx Join us: 🆔 @RNA_Biology

من فکر میکنم بزرگ ترین نوآوری های قرن ۲۱ در تقاطع زیست شناسی و فناوری خواهد بود. دوران جدیدی در حال آغاز است. استیو جابز ۲۷ آذر ماه, روز ملی بیوتکنولوژی مبارک😍 Jion us: 🆔 @RNA_Biology

راهکارهایی برای ناقل های غیرویروسی که اندام‌های غیر از کبد را هدف قرار می دهند. @MolBioMed ✅ در یک مقاله مروری ارزشمند که اخیراً چاپ شده است، چالش‌ها و استراتژی‌های دارورسانی نوکلئیک اسیدها به بافت‌های غیرکبدی مورد بررسی قرار است. ⚠️تروپیسم یا گرایش کبدی، به تمایل برخی از مواد مانند ویروس‌ها یا ناقل های دارورسانی برای تجمع در کبد گفته می‌شود. این تمایل می‌تواند به دلیل وجود گیرنده های خاص یا مکان های اتصال مشخص بر روی سلول های کبدی باشد که با این ماده تعامل دارند و منجر به جذب این مواد و داروها در بافت کبد بشود. در زمینه دارورسانی، تروپیسم کبدی می‌تواند برای هدف‌گیری درمانی بیماری‌های مرتبط با کبد مفید باشد، اما از سوی دیگر هدف قرار دادن سایر اندام‌ها یا بافت‌ها، چالش‌هایی را در پیش روی خود دارد. درک و دستکاری تروپیسم کبدی در توسعه درمان های هدفمند و سیستم های دارورسانی بسیار مهم است. ❇️ دارورسانی مبتنی بر لیپید: مانند لیپیدهای یونیزه‌شونده کاتیونی (CILs)، به عنوان یک رویکرد امیدوارکننده برای تحویل ژن کاربرد دارند. این CIL ها در pH اسیدی پروتونه اما در pH فیزیولوژیکی خنثی هستند و باعث آزادسازی اِندوزومی محموله خود می‌شوند بدون اینکه اختلال غشای سلولی و سمیت بیش از حد سلولی ایجاد کنند. ❇️ دارورسانی مبتنی بر پلیمر: در حالی که پلی اتیلن ایمین (PEI) با وزن مولکولی کم بسیار مورد توجه بوده است، اما دوزهای بالای آن می تواند باعث مسمومیت شود. پلیمرهای کاتیونی جدید مانند پلی (β-آمینو استرها) (PBAEs)، دندریمرها و میسل های پلی پلکس، قابلیت تجزیه زیستی بهبود یافته، رهایش کنترل شده و معماری دقیق را برای تحویل کارآمد اسید نوکلئیک ارائه می دهند. سنتزِ فاز جامد، امکان تولید الیگوآمینوآمیدهای حاوی توالی‌های نوکلئیک‌اسیدی را فراهم می کند که پتانسیل تحویل ژن را دارا هستند. پلیمرهای زیستی مانند پلی (l-lysine)، کیتوزان و پلی پپتیدها نیز در مطالعات پیش بالینی برای تحویل اسیدهای نوکلئیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این پیشرفت ها در پلیمرهای کاتیونی راه حل های امیدوارکننده ای را برای بهبود عملکرد تحویل ژن و غلبه بر محدودیت های ناقل‌های سنتی ارائه می دهد. ❇️ دارورسانی مبتنی بر EVها: وزیکول‌های خارج سلولی (EVs)، وزیکول‌های طبیعی از جنس لیپید هستند که به دلیل توانایی هدف‌گیری ذاتی خود، نویدبخش رسانش مولکول‌های درمانی هستند. بسته‌بندی اسید نوکلئیک در وزیکول‌های خارج سلولی شامل بارگذاری برون‌زا (Exogenous loading) (پس از جمع‌آوری EV) و بارگذاری درون‌زا (Endogenous loading) (در طول بیوژنز EV)، با استفاده از روش‌هایی مانند الکتروپوریشن و دستگاه‌های سورتینگ سلولی انجام می‌شود. این رویکردها نویدبخش پیشرفت استفاده از EVs در درمان‌های RNAمحور هستند. ❇️ دارورسانی مبتنی بر اصلاحات شیمیایی: این نوع دارورسانی، درباره تحویل مولکول های RNA به سلول ها بدون استفاده از بسته بندی و نانوذرات بحث می کند و در حال حاضر، در رابطه با درمان‌های مبتنی بر RNAi مورد توجه است که می توانند بدون بسته بندی و صرفاً از طریق اصلاحات شیمیایی مولکول های RNA یا کونژوگاسیون با لیگاندهای خاصی، به داخل بدن عرضه شوند. در این رابطه، نمونه‌ای از کانژوگه های GalNAc-siRNA ارائه شده است که به گیرنده Asialoglycoprotein روی سلول‌های کبدی متصل می‌شود و تحویل سیتوزولی siRNA را پس از تزریق زیر جلدی ممکن می‌سازد. این روش همچنین پتانسیل پیوند مستقیم لیگاندها با مولکول های RNA را برای هدف قرار دادن اندام های خارج کبدی داراست، مشروط بر اینکه گیرنده هایی که لیگاندها به آن متصل می شوند، مختص اندام یا بافت هدف باشند، به وفور بیان شده و به راحتی در سلول های هدف در دسترس باشند. همچنین محققان، پروتئین Centyrin و لیگاندهای چربی دوست را به عنوان گزینه‌های موجود برای دارورسانی خارج کبدی، از طریق مسیرهای موضعی یا سیستمیک، ذکر می‌کنند. 🔰تهیه مطلب: شایان آقاجانی دانشجوی کارشناسی ارشد سلول‌های بنیادی، پژوهشگاه رویان 🔗لینک مطلب: https://www.nature.com/articles/s41565-023-01563-4 Join us: 🆔 @MolBioMed 🆔 @RNA_Biology ☝️☝️☝️☝️☝️☝️☝️

بسیار مهم! لطفاً از پویش دانشجویان دکترا برای #دریافت_حقوق در طی تحصیل مقطع دکترای ایشان، حمایت کنید. بسیاری از کشورهای جهان و تمامی کشورهای پیشرفته، به #دانشجویان_دکترا حقوق پرداخت می‌کنند تا تمرکز دانشجوی دکترا روی انجام تحقیقات کلیدی رساله دکترا باشد نه اینکه بخاطر مسائل معیشتی، مدام دغدغه مالی داشته باشد، موضوعی که به شدت روی کاهش بازدهی دانشجویان دکترا و تشویق ایشان به مهاجرت پس از فارغ‌التحصیلی موثر است. اینجانب همیشه گفته‌ام که دانشجوی دکترا باید حقوق دریافت کند و اکنون که این پویش توسط برخی از دانشجویان دکترا راه‌اندازی شده است، شایسته است نه تنها دانشجویان دکترا بلکه همه دانشگاهیان (و افراد دیگر) از این پویش حمایت کنند. فقط یک کلیک برای حمایت از این پویش از طریق لینک زیر کافی است👇👇👇👇 https://www.farsnews.ir/my/c/225117 ☝️☝️☝️☝️☝️ لطفاً همراهی بفرمایید. با تشکر، مرادی عضو هیأت علمی پژوهشگاه رویان Join us: @write_paper @pluricancer ☝️☝️☝️☝️☝️

🔺 ملکول های miRNA و رگ زایی وزيكول‌هاى خارج سلولى مشتق شده از سلول‌هاى بنيادى تمايز يافته، حاوى miRNA‌هاى پیش رگ زایی هستند که با مقادیر بسیار اندک باعث ايجاد پاسخ‌هاى رگ زایی مي شوند. در مطالعه ای که به تازگی در مجله Molecular therapy چاپ شده است، محققان پتانسیل وزیکول‌های خارج ‌سلولی (EV) مشتق شده از محصول سلولی پایه جنینی انسانی (hESC-ECP) را در تشکیل عروق بررسی کردند. این مطالعه نشان داد که EVهای مشتق شده از hESC-ECPs، به ویژه آن‌هایی که از مرحله غنی شده با سلول‌های اندوتلیال جدا شده‌اند، به طور قابل ملاحظه‌ای تشکیل لوله‌های سلولی اندوتلیال و بهبود زخم در غلظت‌های پایین را افزایش دادند. توالی یابی RNA کوچک نشان داد که اینEVها، حاوی miRNAهای جدید با عملکرد پیش رگ زایی هستند، مانند miR-4496 وmiR-4691-5p. افزایش بیش از حد این miRNAها منجر به افزایش تشکیل لوله‌های سلولی اندوتلیال و بهبود زخم در in vitro شد که عملکرد پیش رگ زایی آن‌ها را تأیید می‌کند. یافته‌های این محققان به درک محتوای RNAای از hESC-eEVs کمک می‌کند که می‌تواند برای مداخله درمانی در بیماری‌های قلبی-عروقی استفاده شود. نتایج مطالعه بر پتانسیل استفاده از hESC-eEVs در پزشکی بازساختی و شناسایی درمان‌های جدید مبتنی بر RNA کوچک تأکید می‌کند و در نتیجه، به حوزه تحقیقات قلبی و عروقی و پزشکی بازساختی کمک می‌کند. ✍🏻 تهيه مطلب: مرواريد قطان، دانشجوى كارشناسى ارشد تكوين پژوهشگاه رويان 📝 مطالعه بیشتر: https://www.cell.com/molecular-therapy-family/molecular-therapy/fulltext/S1525-0016(23)00624-X Jion us: 🆔 @RNA_Biology

توجه! ✳️ پنجمین «کنفرانس بین‌المللی سرطان: از آزمایشگاه تا بالین» محل برگزاری: پژوهشگاه رویان تهران زمان برگزاری: ۲۵ و ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۲ دارای امتیاز بازآموزی ✍ با حضور پررنگ پزشکان متخصص آنکولوژی، محققان و اساتید برجسته کشوری در حوزه سرطان، تشخیص سرطان با استفاده از بیوسنسورها، سخنرانی برخی از مهمانان خارجی به صورت مجازی سرفصل‌ها: - ژن‌درمانی و سلول‌درمانی سرطان - ایمنی‌درمانی هدفمند - ویروس‌درمانی ایمونولوژیک - تشخیص سرطان و زیست‌حسگرها - دارورسانی به سلول‌های سرطانی - اخلاق در سرطان - پزشکی شخصی شده سرطان - درمان سرطان با استفاده از الیگونوکلئوتیدها 🔺لینک ثبت‌نام آنلاین👇 https://royan-edu.ir/DoreList?id=346 Join us: 🆔 @pluricancer

توجه! ✳️ پنجمین «کنفرانس بین‌المللی سرطان: از آزمایشگاه تا بالین» محل برگزاری: پژوهشگاه رویان تهران زمان برگزاری: ۲۵ و ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۲ دارای امتیاز بازآموزی ✍ با حضور پررنگ پزشکان متخصص آنکولوژی، محققان و اساتید برجسته کشوری در حوزه سرطان، تشخیص سرطان با استفاده از بیوسنسورها، سخنرانی برخی از مهمانان خارجی به صورت مجازی سرفصل‌ها: - ژن‌درمانی و سلول‌درمانی سرطان - ایمنی‌درمانی هدفمند - ویروس‌درمانی ایمونولوژیک - تشخیص سرطان و زیست‌حسگرها - دارورسانی به سلول‌های سرطانی - اخلاق در سرطان - پزشکی شخصی شده سرطان - درمان سرطان با استفاده از الیگونوکلئوتیدها 🔺لینک ثبت‌نام آنلاین👇 https://royan-edu.ir/DoreList?id=346 Join us: 🆔 @pluricancer

سلام و احترام متأسفانه بخاطر ایجاد مشکل برای سایت معاونت محترم آموزشی رویان، امکان ثبت‌نام از بین رفته بود. اکنون متوجه شدم که امکان ثبت‌نام فراهم شده است و عزیزان علاقمند به شرکت در کنفرانس سرطان رویان می‌توانند اقدام به ثبت‌نام نمایند. بزودی جزییات بیشتری با شما به اشتراک خواهیم گذاشت. این گروه را هم برای پرسش و پاسخ و ارائه جزییات بیشتر ایجاد کرده‌ایم👇 https://eitaa.com/joinchat/4077978293Cff10f15ec8 با تشکر🌺🌸🙏 Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 نقش RNAهای همجوشی در ایجاد و تشخیص سرطان توضیح عکس: رونوشت های همجوشی RNA خطی و حلقوی که در ۱۸ سرطان مختلف شناسی شده اند. ادامه در پست بعدی👇🏻 Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 نقش RNAهای همجوشی در ایجاد و تشخیص سرطان همجوشی ژن نقش مهمی در ایجاد انواع مختلف سرطان دارد که اغلب در فعالیت های انکوژنی و پیشرفت تومور از طریق اختلال در بیان ژن یا مسیرهای سیگنالینگ دخیل است. برخی از جابجایی‌های کروموزومی مرتبط با سرطان می‌توانند منجر به ایجاد RNA‌های حلقوی همجوشی شوند که ایزوفرم پایدارتری نسبت به تخریب RNase هستند. این پایداری، RNAهای حلقوی همجوشی را به یک نشانگر زیستی تشخیصی امیدوارکننده برای سرطان تبدیل کرده است. بازآرایی های کروموزومی مرتبط با سرطان یا همجوشی ژن می تواند در مراحل اولیه تومورزایی نقش داشته باشد. RNAهای کایمریک که به عنوان رونوشت های همجوشی شناخته می شوند، نوعی از RNAهای غیررمزگردان مشتق شده از همجوشی ژن یا پیوند بین ژنی هستند که دارای عملکردهای متعدد در تومورزایی هستند. این رونوشت‌های همجوشی همچنین می‌توانند به شکل حلقوی باشند که به RNA‌های حلقوی همجوشی معروف هستند و پیشنهاد شده‌اند که در ایجاد سرطان نقش دارند. توسعه درمان هایی که به طور موثر رویدادهای همجوشی را هدف قرار می دهند نشان دهنده اهمیت در تشخیص رونوشت های همجوشی است. با اصلاح فعالیت‌های سرکوب‌کننده تومور یا پروتوآنکوژن، رویدادهای همجوشی تقریباً 16.5 درصد از موارد سرطان انسان و در 1 درصد تنها عامل ایجادکننده سرطان هستند. تا به امروز، بیش از 70000 مورد همجوشی ژن مرتبط با سرطان در پایگاه داده Mitelman گزارش شده است. برای مثال، ژن هیبریدی همجوشی BCR-ABL1 می تواند منجر به فنوتیپ های بیماری خاصی در لوسمی میلوئیدی مزمن (CML) شود. این از یک جابجایی متقابل بین کروموزوم 9 و 22 مشتق شده است. پروتئین BCR-ABL1 یک تیروزین کیناز است که با فعال کردن چندین مسیر پایین دست در سرطان خون نقش دارد. درمان هدفمند پروتئین BCR-ABL1 با استفاده از مهارکننده‌های تیروزین کیناز (TKIs) بررسی شده است. جالب است که همجوشی BCR-ABL1 می تواند بیش از یک نوع RNA ‌حلقوی همجوشی تولید کند. در حال حاضر، کمبود مطالعاتی وجود دارد که ارتباط فراوانی رونوشت های همجوشی را در رابطه با مرحله پیشرفت سرطان بررسی کند. در نتیجه، اگرچه ‌RNAهای حلقوی همجوشی ابزاری نوین در تشخیص و درمان سرطان هستند؛ مطالعات و دانش بیشتری جهت ارتباط بیولوژیکی آنها در بافت های سالم و سرطانی به عنوان نشانگرهای زیستی سرطان مورد نیاز است. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجو زیست شناسی سلولی و مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1357272524000207?via%3Dihub Join us: 🆔 @RNA_Biology