🔺 شرکت "گروه آپتامر" با شرکت آسترازنکا برای همکاری در پروژه ای مربوط به اُپتیمر برای تحویل هدفمند siRNA به سلول های فیبروز کبدی توافق نامه امضا می کند. لیگاندهای اُپتیمر مولکول های الیگونوکلئوتیدی سنتزی کوتاه تر از آپتامر هستند که از DNA یا RNA تشکیل شده اند که به یک مولکول هدف خاص متصل می شوند. از این مولکول ها می توان برای تحویل هدفمند مولکلول های siRNA بهره برد. تحویل موفقیت آمیز siRNA به انواع سلول ها و بافت ها یک چالش مهم برای کاربرد درمانی این فناوری است. با وجود این محدودیت، بازار siRNA همچنان در سال 2023 بیش از 13 میلیارد دلار ارزش داشت. طبق توافق بین این دو شرکت، آسترازنکا یک siRNA را برای آزمایش با انتقال مبتنی بر اُپتیمر برای سلول‌های فیبروز کبدی ارائه می‌کند. گروه آپتامر آزمایشات را برای ارزیابی اثربخشی این انتقال با siRNA آسترازنکا را انجام خواهد داد. پس از موفقیت، گروه آپتامر به سمت ارزیابی این فناوری در مدل های حیوانی پیش خواهد رفت. این فناوریِ استفاده از اُپتیمر که یک تغییر ساختار در تحویل هدفمند مولکول‌های siRNA را نشان می دهد، به دلیل انتخاب‌پذیری بالا، میل ترکیبی بالا و کونژوگه شدن با siRNA، به عنوان وکتورهای غیر ویروسی ارائه می‌شود. اگر تحویل siRNA با اُپتیمر موفقیت‌آمیز باشد، می‌تواند منجر به توسعه ترکیبات جدیدی شود که مزایای قابل‌ توجهی نسبت به روش‌های فعلی هدف‌گیری سلول و بافت دارند. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 منبع خبر: https://pharmaceuticalmanufacturer.media/pharma-manufacturing-news/drug-delivery-news/aptamer-signs-agreement-with-astrazeneca-to-explore-optimer-vehicles-for-targeted-delivery-of-sirna/ Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 اثبات نقش مهم یک microRNA در رشد سلول های توموری سینه توسط CRISPR سرطان سینه یک بدخیمی است که به عنوان شایع ترین شکل سرطان در بین زنان به شمار می رود. خوشبختانه حدود 70 تا 80 درصد موارد زودرس را می توان با موفقیت درمان کرد. با این حال، متاستاز پیشرفته این سرطان همچنان چالش برانگیز است و در حال حاضر فاقد درمان است. در مطالعه ای که به تازگی در نشریه communication biology به چاپ رسیده است، محققان برای کشف ارتباط miRNA در تومورزایی سینه، غربالگری‌های CRISPR-CAS9 در کل ژنوم را انجام دادند که ژن‌ها و miRNA‌ها را در مدل های توموری سه بعدی هدف قرار ‌دادند. این رویکرد به آنان این امکان را داد که miRNA ها و اهداف حیاتی آن ها را که زنده بودن سلول های توموری را در سرطان سینه کنترل می‌کنند، آشکار کنند. مولکول miR-4787-3p در سرطان سینه افزایش قابل توجهی از خود نشان می‌دهد، لذا مهار آن از تشکیل تومور جلوگیری می کند و پتانسیل آن را به عنوان یک هدف درمانی در این سرطان برجسته می کند. این محققان طی غربالگری های CRISPR اهداف این miRNA یعنی ARHGAP17،FOXO3A و PDCD4 را پیدا کردند که این ژن ها، سرکوبگرهای توموری شناخته شده در سرطان هستند. غربالگری CRISPR امکان کشف محرک های اصلی سرطان را فراهم کرده است و درک ما از مکانیسم های پیچیده ای را که از طریق آن ژن ها و مسیرها به تومورزایی کمک می کنند، متحول می کند. با این حال، غربالگری‌های CRISPR عمدتاً در کشت‌های سلولی دوبعدی انجام شده‌اند که اغلب نمی‌توانند پیچیدگی‌های پیچیده تومور را به طور کامل نشان دهند. برای کمک به رفع این محدودیت ها، مطالعات اخیر غربالگری هایی را در کشت های سه بعدی انجام داده اند. این تحقیقات اثبات کرده است که غربالگری اثرات قوی‌تری در کشت های سه‌بعدی، در مقایسه با کشت های دوبعدی، برای ژن‌هایی که در سرطان جهش یافته‌اند نشان می دهند. در نتیجه، مطالعه این محققان بر نقش حیاتی miR-4787-3p در تومورزایی سرطان سینه تأکید می‌کند. هدف قرار دادن miR-4787-3p مهار قابل توجهی از تشکیل تومور را نشان داد و پتانسیل آن را به عنوان یک هدف درمانی در سرطان سینه نشان داد. علاوه بر این، این مطالعه نشان می دهد که بیان miR-4787-3p بالا می تواند به عنوان یک نشانگر زیستی پیش آگهی برای این سرطان باشد. تحقیقات بیشتر و مطالعات بالینی با تمرکز بر مهار miR-4787-3p و کاربرد پیش آگهی آن، نویدبخش بهبود استراتژی های درمانی و ارزیابی های پیش آگهی در سرطان سینه است. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجو کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://www.nature.com/articles/s42003-024-06555-1 Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 بیوژنز miRNA به طور گسترده با مهار فاکتور پیرایش SF3B1 مختل می شود طی رونویسی از ژن­ های miRNA، مولکول pri-miRNA (primary-miRNA)، توسط RNA polymerase II تولید می­ شود. سپس در هسته pri-miRNA توسط microprocessor complex که شامل آنزیم Drosha و پروتئین DGCR8 است، با ایجاد برش­ هایی به pre-miRNA (precursor miRNA) تبدیل می­ شود. مولکول pre-miRNA توسط کمپلکس XPO5/RanGTP وارد سیتوپلاسم شده و در آن‌جا توسط آنزیم Dicer به مولکول بالغ دورشته­ ای miRNA تبدیل می­ شود. در نهایت این مولکول­ ها توسط کمپلکس RISC، تک‌رشته­ ای شده و اغلب به انتهای 3’-UTR مولکول‌های mRNA هدف متصل شده و باعث تجزیه mRNA و یا جلوگیری از ترجمه موثر آن توسط ریبوزوم می­ شوند. مکان ژنومی pre-miRNA متنوع است، زیرا می‌توان آن‌ها را در اینترون‌ها یا اگزون‌های ژن‌های رمزگردان پروتئین یا ژن‌های طولانی غیررمزکننده lncRNA یافت. LncRNA یک تعریف گسترده است که برای هر RNA بیش از 200 نوکلئوتید که پروتئینی را رمزگذاری نمی کند، اعمال می شود. از آنجایی که تاثیر پیرایش بر بیوژنر miRNAهای واقع در LncRNAها ناشناخته است، در مطالعه ای که به تازگی در نشریه nucleic acids research به چاپ رسیده است، محققان تاثیر مهار پیرایش بر miR-122-5p در دو فرم بالغ و پیش ساز توسط pladienolide B (PlaB) را بررسی کردند. این miRNA برای تکثیر ویروس هپاتیت C (HCV) ضروری است و به عنوان یک سرکوب کننده تومور در سرطان کبد عمل می کند. مولکول PlaB باعث مهار SF3B1 که جز مهمی از پیرایش است، می شود. محققان دریافتند که مهار فاکتور پیرایش SF3B1 توسط PlaB منجر به کاهش قوی و سریع در رونویسی و در نتیجه کاهش تولید miR-122 شد. به طور شگفت انگیزی، miRNA های واقع در اگزون ها و اینترون ها هم به طور مشابه تحت تأثیر قرار گرفتند. این مطالعه بینش جدیدی را در مورد نقش نوظهور پیرایش در رونویسی ارائه می‌کند و اهمیت بیولوژیکی جدیدی را در ارتقای بیوژنز miR-122 از یک lncRNA نشان می‌دهد و نشان می‌دهد که SF3B1 برای بیوژنز تمامی miRNAها مهم است. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجو کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://academic.oup.com/nar/advance-article/doi/10.1093/nar/gkae505/7694274 Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 مطالعه کرم‌های لوله‌ای راه را برای درمان بیماری‌های انسانی با داروهای مبتنی بر RNA هموار می‌کند. درمان‌های مبتنی بر RNAi برای بیماری‌های مختلف از جمله اختلالات ژنتیکی، عفونت‌های ویروسی و سرطان، توجه زیادی را در تحقیقات بالینی به خود جلب کرده است. این درمان‌ها می‌توانند ژن‌های بیماری‌زا را با دقت بالا هدف قرار داده، خاموش کرده، اثرات خارج از هدف را به حداقل رسانده و نتایج درمان را بهبود ببخشند. با گسترش تعداد مطالعات درمانی مبتنی بر RNAi، به سوالاتی نظیر اینکه اثرات RNAi چقدر می‌تواند دوام داشته باشد و اینکه آیا تنظیم دقیق RNAi امکان‌پذیر است، باید پاسخ داده شود. در مطالعه‌ای که به تازگی در نشریه eLife به چاپ رسیده است، محققان دانشگاه مریلند از کرم‌های لوله‌ای میکروسکوپی به عنوان مدلی برای بررسی مکانیسم‌های RNAi و چگونگی بهینه‌سازی آن‌ها برای درمان بیماری‌های انسانی استفاده کردند. محققان دریافتند که اثرات خاموش کردن ژن می‌تواند به مرور زمان از بین برود، اما از اینکه این اثرات در نهایت حتی در سلول‌های غیرقابل تقسیم ناپدید می‌شوند، شگفت‌زده شدند. سلول‌هایی که به طور مداوم تقسیم می‌شوند می‌توانند در نهایت داروی مبتنی بر RNAi را رقیق کنند. اما نکته اصلی این است که چگونه اثربخشی دارو حتی در سلول‌هایی که تقسیم نمی‌شوند، از بین می‌رود. با کمال تعجب، این امر حتی در کرم‌ها نیز صدق می‌کند، جایی که RNA‌ها تقویت می‌شوند و اساساً غلظت دارو را بیشتر می‌کنند. پس باید مکانیسمی وجود داشته باشد که اثرات RNAi را در طول زمان کاهش دهد و محققان باید این مکانیسم را در هنگام دوزیابی برای داروهای RNAi در نظر بگیرند تا بتوانند اثربخشی این گونه داروها را تا زمانی که موردنیاز است، حفظ کنند. این یافته‌ها نیاز به در نظر گرفتن مقاومت دارویی را در هنگام توسعه درمان‌های مبتنی بر RNAi نشان می‌دهد. همان‌طور که باکتری‌ها می‌توانند به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شوند، انسان نیز ممکن است به مرور زمان نسبت به خاموش شدن ژن مقاوم شود. در نتیجه، باید مقاومت به دارو در همان ابتدای تولید آن در نظر گرفته شود، به گونه‌ای که دارو تا زمانی که موردنیاز است، موثر باقی بماند. این مطالعه همچنین بینش‌های جدیدی را در مورد اینکه چگونه پروتئین‌های تنظیم‌کننده مختلف در سلول‌های کرم‌ها با هم برای کنترل خاموشی ژن کار می‌کنند، ارائه کرد. این تیم سه پروتئین تنظیم‌کننده مهم را که بر خاموشی ژن‌ها تأثیر می‌گذارند، معرفی کردند و دریافتند که این پروتئین‌ها مسیرهای به هم پیوسته متعددی را برای کنترل ژن‌های هدف خاصی، فراهم می‌کنند. برای محققان، درک بهتر این شبکه‌های برهم‌کنشی می‌تواند منجر به پیشرفت‌هایی در تنظیم دقیق درمان‌های RNAi برای حداکثر اثربخشی در بیماران شود. دانستن اینکه چگونه این پروتئین‌ها با یکدیگر برای تأثیرگذاری روی ژن‌ها کار می‌کنند، می‌تواند در طراحی داروهای متناسب با یک فرد تفاوت ایجاد کند. این تیم بیان کردند که هدف نهایی آن‌ها تسریع پیشرفت به سمت درمان‌های خاموش‌کننده ژن قوی‌تر و بادوام‌تر برای طیف وسیعی از بیماری‌ها است.   ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://elifesciences.org/reviewed-preprints/97487v1 Join us: 🆔 @RNA_Biology

ضمن تشکر از سرکار خانم پهلوان، این مطالعه نشان می‌دهد که مولکول‌های siRNAای که از خارج سلول به درون آنها منتقل می‌کنیم، باید از قبل پایدارسازی شده باشند. ✍ مرادی توضیحات بیشتری در این جا داده شده است: @miRasBiotech

🔺 شرکت Novartis داروی Leqvio را برای کاهش کلسترول در بیماران قلبی معرفی می کند بیماری قلبی عروقی (CVD) زندگی صدها میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داده است و بیشتر از سرطان، بیماری مزمن ریوی و دیابت جان انسان ها را در سراسر جهان می گیرد. با توجه به عواملی که باعث CVD می شوند، می توان از حدود 80 درصد از مرگ های زودرس CVD جلوگیری کرد. بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک (ASCVD) که حدود 85 درصد از کل مرگ و میرهای CVD را تشکیل می دهد، به دلیل ایجاد و رشد پلاک ها در پوشش داخلی رگ ها ایجاد می شود. پلاک آترواسکلروتیک عمدتاً از کلسترول لیپوپروتئین (LDL-C) تشکیل شده است که در طول زمان انباشته می شود. قرار گرفتن در معرض تجمعی با LDL-C می تواند خطر بروز حوادث قلبی عروقی مانند حمله قلبی یا سکته را افزایش دهد. داروی Leqvio اولین و تنها درمان siRNA برای کاهش LDL-C است. تزریق این دارو که زیر جلدی است، با دوز اولیه، یک تزریق در سه ماهگی و سپس هر شش ماه یکبار انجام می شود. Leqvio در نزدیک به 100 کشور از جمله ایالات متحده، اتحادیه اروپا، ژاپن و چین تایید شده است. قابل ذکر است که V-MONO اولین کارآزمایی است که درمان با siRNA را ارزیابی می کند که به عنوان درمانی برای کاهش LDL-C در بیماران مبتلا به ASCVD استفاده می شود. چند روز گذشته، Novartis که تحت همکاری با Alnylam Pharmaceuticals، (پیشرو در درمان RNAi) است، نتایج مثبتی از Leqvio (inclisiran) در مطالعه فاز سوم V-MONO اعلام کرد که به نقطه پایانی خود رسیده است. محققان به نتایج معنی داری از کاهش کلسترول لیپوپروتئین (LDL-C) در مقایسه با دارونما با داروی Leqvio در بیمارانی که در معرض خطر ASCVD قرار داشتند، دست یافتند. ✍🏻 تهیه مطب: مینا پهلوان نشان، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 لینک خبر: https://www.novartis.com/news/media-releases/novartis-twice-yearly-leqvio-demonstrated-clinically-meaningful-statistically-significant-ldl-c-lowering-monotherapy-patients-low-or-moderate-ascvd-risk Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 بدنه جدید siRNA توسعه یافته در UMass Chan پایداری و تداوم درمان مبتنی بر siRNA را برای بافت‌های خارج کبدی افزایش می دهد. یک پیشرفت بیوشیمیایی با استفاده از اتم‌های کربن توسط دکتر Yamada و دکتر Khvorova به طور چشمگیری پایداری و کارایی یک پلتفرم درمانی الیگونوکلئوتیدی را در موش بهبود بخشیده است. این تحقیق که در Nature Biotechnology منتشر شده است، این پتانسیل را دارد که دوام داروهای الیگونوکلئوتیدی، از جمله siRNA را بهبود ببخشد و برای اولین بار این درمان ها را به انواع سلول های خارج از کبد بیاورد. الیگونوکلئوتیدها در حالت طبیعی خود بسیار ناپایدار هستند. نوکلئازها خیلی سریع در سلول‌های زنده عمل می‌کنند و به داروها زمان محدودی برای دستیابی به اثر درمانی می‌دهند. در نتیجه، دانشمندان برای طراحی داربست‌های شیمیایی که می‌توانند باعث تثبیت، حفظ و افزایش طول عمر داروهای الیگونوکلئوتیدی لازم برای دستیابی به موفقیت درمانی در بافت‌های زنده، به‌ویژه سلول‌هایی غیر از سلول‌های کبدی شوند، به چالش کشیده شده‌اند. این محققان با استفاده از یک تغییر نسبتا ساده یعنی گسترش ستون RNA با تک اتم‌های کربن، توانستند مدت ماندگاری الیگونوکلئوتیدها در سلول‌ها را با پنهان کردن مؤثر آن ها از آنزیم های تجزیه کننده، به طور قابل توجهی بهبود ببخشند. اکثر اصلاحات الیگونوکلئوتیدی بر تغییر فسفورتیوات ها یا مولکول های قند موجود در ستون الیگونوکلئوتید تمرکز دارند. این محققان، با این حال، رویکرد متفاوتی در پیش گرفتند و مولکول‌های کربن در ساختار ستون الیگونوکلئوتید را مورد بررسی قرار دادند. آن ها دریافتند که یک اتم کربن دیگر که در امتداد نوکلئوزید، مولکول‌های الیگونوکلئوتید را از تخریب توسط آنزیم نوکلئاز پنهان می‌کند. این منجر به ایجاد یک الیگونوکلئوتید پایدارتر و کارآمدتر شد که به آن اسید نوکلئیک توسعه یافته یا exNA می گویند که 32 برابر بیشتر از همتایان اصلاح شده با فسفورتیوات خود پایداری دارد. البته همه چیز به این بستگی دارد که کجا و چگونه کربن را اضافه کنند. این محققان بیان کردند که اگر بتوانند 10 برابر افزایش ماندگاری ایجاد کنند، دوز یا زمان درمان بالینی از هر دو هفته یک بار به هر پنج ماه یک بار کاهش می یابد. افزایش ماندگاری 32 برابری در مدل های موش بسیار دلگرم کننده است. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 مطالعه بیشتر: https://www.umassmed.edu/news/news-archives/2024/08/novel-sirna-backbone-developed-at-umass-chan-enhances-stability-durability-of-potentially-therapeutic-platform/?utm_campaign=news_khvorova_yamada_sirna_backbone_080624&utm_medium=email&utm_source=newsletter&utm_content=headline Join us: 🆔 @RNA_Biology

خبر جذاب امروز😍 باز هم نوبل پزشکی و باز هم RNAi🥳 🔺 کاشفان microRNA، ویکتور امبروز و گری رووکن، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۴ شدند. این محققان اولین بار این مولکول‌های تنظیم‌کننده ژن را در کرم‌های C.elegans کشف کردند. بعد از آن، نقش miRNAها در یوکاریوت‌ها نیز اثبات شد. ✍ با جستجوی کلمه microRNA در این کانال می‌توانید به مطالعات بی‌شماری که در زمینه نقش این مولکول ها در موجودات مختلف انجام شده است، دست پیدا کنید. Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 تشخیص سرطان در ادرار: جذب microRNAهای مبتنی بر نانوسیم ادامه در پست بعدی👇🏻 Join us: 🆔 @RNA_Biology

🔺 دانشمندان از یادگیری ماشین برای تمایز سلول‌های سرطانی ریه و غیر سرطانی استفاده می‌کنند. تشخیص زودهنگام سرطان برای بهبود این بیماری ضروری است و در سال‌های اخیر، توسعه ابزارهای تشخیصی برای تشخیص سرطان در مراحل اولیه توجه زیادی را به خود جلب کرده است. سلول‌های سرطانی از microRNA(miRNA)های خاص برای تنظیم بیان ژن و پیشرفت تشکیل تومور استفاده می‌کنند. درحالی‌که miRNAهای در حال گردش، نشانگرهای زیستی خوبی هستند، شناسایی miRNAهای مرتبط با سرطان در خون و سایر مایعات بدن یک چالش باقی مانده است. در این راستا، در مطالعه‌ای که به تازگی در نشریه Analytical Chemistry به چاپ رسیده است، محققان موسسه علوم توکیو، تلاش خود را بر استخراج miRNA مبتنی بر نانوسیم و تجزیه و تحلیل یادگیری ماشینی (ML) برای شناسایی miRNA‌های مرتبط با سرطان در ادرار متمرکز کرده‌اند. مولکول‌های miRNA‌ در حال گردش در خون عمدتاً در وزیکول‌های خارج سلولی (EV) محصور شده‌اند و حاوی اطلاعات تنظیمی حیاتی هستند. این miRNAها بین افراد سالم و مبتلا به سرطان متفاوت است. این محققان با استفاده از نانوسیم‌های اکسیدِ روی (ZnO) برای جمع‌آوری و استخراج miRNA‌ها در ادرار، تلاش کرده‌اند که یک ابزار غیرتهاجمی تشخیص سرطان ایجاد کنند. در ابتدا، این دانشمندان از نانوسیم‌های ZnO برای گرفتن EV در نمونه‌های ادرار و از فناوری microarray برای شناسایی توالی‌های ژنی خاص در miRNA‌های محصور شده با EV استفاده کردند. نتایج نشان داد که EVهای حاوی miRNAها، از جمله زیرگروه‌های منحصر به فرد اگزوزوم‌های EVs با اندازه‌های 40 نانومتر تا 200 نانومتر، به‌طور موثر بر روی نانوسیم‌ها گرفته شده‌اند. علاوه بر این، حضور 2486 گونه miRNA طی تجزیه و تحلیل پروفایل 200 نمونه ادرار تایید شد. این محققان این فرضیه را مطرح کردند که اکثر miRNAهای موجود در خون می‌توانند در طی فرآیند فیلتراسیون در کلیه‌ها به ادرار منتقل شوند. متعاقبا، آن‌ها با استفاده از ML، مجموعه‌های miRNA ادراری مرتبط با سرطان ریه را شناسایی کردند. این یافته‌ها یک مجموعه miRNA ادراری خاص، متشکل از 53 گونه miRNA را نشان داد که می‌تواند افراد سرطانی و غیر سرطانی را با ویژگی و حساسیت بسیار بالا در مراحل اولیه سرطان متمایز کند. این رویکرد پیشگام برای تشخیص سرطان در مراحل اولیه می‌تواند تشخیص را متحول کند و امید جدیدی را برای بهبود نتایج بیماران و آینده‌ای روشن‌تر در مراقبت از سرطان ارائه دهد. ✍🏻 تهیه مطلب: مینا پهلوان نشان، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی پژوهشگاه رویان 📝 لینک مقاله: https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acs.analchem.4c02488 Join us: 🆔 @RNA_Biology

مسیر صعودت به سمت مرتفع‌ترین قله‌ها همیشه هموار✨ روزت مبارک دانشجوی پرتلاش❤️ Join us: 🆔 @RNA_Biology

"دنیای ما بر پایه‌ی زیست شناسی ساخته شده است و هنگامی که شروع به درک آن کنیم، تبدیل به فناوری می‌شود" 🔸 رایان بتنکورت دانشمند و مدیرعامل شرکت Wild Earth ۲۷ آذرماه، روز ملی بیوتکنولوژی بر همه اساتید، متخصصان و دانشجویان پرتلاش این حوزه گرامی باد✨ Join us: 🆔 @RNA_Biology