دفترچهی پارسالم رو باز کردم و با همون لحظهی اول، احساس عجیبی تمام وجودم رو گرفت؛ انگار تمام احساساتی که اون روزها تجربه کرده بودم، یکباره از گوشهوکنار گذشته بیرون اومدن و به سمتم هجوم آوردن. عجیبتر این بود که حتی یکی از نوشتهها رو هم نخونده بودم؛ فقط دفتر رو توی دستهام گرفته بودم، اما انگار تمام اون روزها دوباره زنده شده بودن.