خونه، مثل یه کارگاهه کارگاه افزایش مهارت، بهره وری، توسعه فردی، توسعه روحی و.... مسئله ی مهمی که وجود داره اینه که تو چجوری ازش استفاده کنی. مثل قضیه ی استفاده از موبایل که هم می تونه خیلی مفید باشه هم باعث ضررت بشه. همش به تو بستگی داره. می تونی با اینکه جوون و نوجوونی از یه مربی، که سالها تجربه داره آشپزی حرفه ای یاد بگیری با تجربه ی کامل غذا بسوزونی و بی مزه کنیش و چند نفر اشکالات کارت رو بهت بگن و در آخر، وقتی رفتی سر خونه زندگیت بشی بهترین آشپزی که می تونستی تو ورژن خودت باشی. می تونی خیاطی کنی ، بازم در کنار با تجربه ترین مربی و یاد بگیری؛ کارتو لنگ نذاری و واسه یه لنگه جوراب یا یه درز پاره شده از کارت عقب نیفتی تو زندگی خودت. می تونی هتل داری یاد بگیری با همراهی کامل با مربی که واقعا سابقه داره و تجربه، مهمون داری کنی و تجربه به خودت اضافه کنی. می تونی با خونه پدرت خیلی کارا کنی که تو "زندگی حرفه ای" خودت، بشی بهترین ورژن مادر، همسر... بهترین ورژن در مدیریت زمان، بهره وری و مهارت بهترین مدلت از یه انسان

اینکه می گم همه چی به خودت بستگی داره از این جهته که می تونی تو هیچ کدوم این کارا همکاری نکنی، طبیعتا یاد نمیگیری. چیزایی رو هم یاد نمی گیری که باید بلد باشی چون نیازشون داری. (به قول پدرم هر چیزی که از من یاد نگیری و گوش ندی رو زمانه با یه قیمت خاص بهت یاد میده)

توسعه روحی چطور؟؟ خیلی عالی با مدارا کردن، کنترل خشم ناگهانی، غر نزدن و تحمل کردن، صبر کردن، سکوت کردن به جا، یه گوشه ی کار رو جهادی گرفتن، کمک کردن، ایثار تو زمانی که نیازت دارن و.... همه اینا مهارته همه اینا توسعه فردیه همه اینا توسعه روحیه که هیچ جا هیچ آکادمی با این روش خاص که مهارت بره تو پوست و گوشت و استخونت یادت نمیده. این آکادمی که گاهی بَلبَشوئه، گاهی خندان، گاهی گریان، گاهی مثل یه زودپز درحال انفجار و.... خلاصه هر دمی یه حالی داره کجاست ؟ آفرین، احسنتم، «خانواده» است.

این آکادمی مفتخره که تو رو رشد و پرورش بده و تو می تونی خیلی خوب به خودت سختی بدی و بشی بهترین ورژنی که می تونستی (یا حداقل هشتاد درصد از چیزی که می تونستی بشی) یا هم اصلا حساب نکنیش و ازش هیچی یاد نگیری و به فکر این باشی که وقتی از این خونه رفتم فلان میشم!

این آکادمی رایگانه، پولی ازت دریافت نمی کنن بابت آموزش و خب کارفرما و برگزار کننده اش خداست! خدای مهربون

معاشرت و زندگی کردن با یه سری آدما یه مسابقه شطرنجه

که باعث میشه مغز آدمی در وسط ماجرا بپوکه

اینجا باید خودتو بی خیال بگیری کاملا و حتی اگه به یه آدمی برخوردی که کاملا شطرنج بازانه برخورد کرد عوض و گله داشت و بر این مبنا بود:« که اگه فلانی فلان چیز رو گفت یا انجام داد ده تا بزار روش بهش برگردون». یا ازش فاصله بگیر یا خودت ناپدید شو از اون محیط یا هم کاملا ندیده و بی خیال برو جلو وگرنه این وسط کشته میشی

غصه خوردن برای این دنیا حتی به اندازه پشیزی هدر دادن عمر و روان و روح آدمی است آدمی که روحش می تواند به اندازه تمام هستی بزرگ شود

این صوت رو برای یادآوری مرگ باید روزی حداقل یه دفعه گوش کنیم

سلمان‌ گفت: يا علی‌ هر وقت در خدمت مصطفی‌‌صلّی‌اللّه‌عليه‌وآله بودم، و تو از بيرون وارد میشدی، دست بر شانه‌ام می‌زد و میفرمود: سلمان! اين جناب و حزبش، از رستگاران هستند... @alaviaat | شواهد التنزيل،ج ۱،ص ۹۱

خدایا چنان کن سرانجام کار؛ تو خشنود باشی و ما در نجف... @alaviaat | خانه‌ی‌پدری