﷽؛
💠 جمله ای لطیف از دعای عرفه 💠
☀️ آيت الله احمدى ميانجى مى فرمودند: در دعاى عرفه امام حسين (عليه السلام) جمله لطيفى است:
الهى مَن كانَت مَحاسِنُه مَساويه فَكيف لايَكونُ مَساويهِ مَساويه
خدایا کسی که خوبی های او بدی است چگونه بدی های او بدی نباشد.
☀️ يكى از كارهاى خوب ما نماز است، نماز ما با نماز على (عليه السلام) را نمى گويم چقدر فاصله دارد. نماز ما با نماز قيس بن سعد بن عباده چقدر فاصله دارد كه مسعودى در مروج الذهب آنرا بيان كرده:
☀️ قيس در مسجد نماز مى خواند، در حال سجده یک مار آمد به دور گردن او پيچيد قيس نماز را به هم نزد و ما اگر یک سوسک را ببينيم نماز را به هم مى زنيم.
📚 اکبر دهقان ؛ هزار و یک نکته اخلاقی از دانشمندان ؛ نکته ۸۳
@Abraar
@Khamenei_ir4_383457124023275085.mp3
زمان:
حجم:
2.88M
❤️عرفه از زبان حضرت آقا
@Abraar
7.81M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥بحران کشمیر از کجا نشات می گیرد؟
🔹از ردپای انگلیس تا ذات جغرافیایی منطقه کشمیر
#حتمــــــــا ببینید 👌
@Abraar
@Maddahionlinمداحی آنلاین - دعای عرفه - میرداماد.mp3
زمان:
حجم:
10.85M
🌾دعای پر فیض #عرفه
🎤با نوای حاج مهدی #میرداماد
👌بسیار دلنشین
🌷 #التماس_دعای_فراوان
روز عزیزی است 🌺
خیلی دعا کنیم همه رو دعا کنیم🙏
خصوصا حاجی غریب را😭
ای امیر عرفه بی تو صفا نیست که نیست،
حاجتی غیر ظهورت به خدا نیست که نیست...
#عرفه
التماس دعــــــــای فرج🙏
کنفرانس🌺
موضوع::معرفت نفس
با اجـــرا ،جناب یگانه👌
ساعت۲۱
اجرا همزمان در👇
کانال ابرار
گروه شمیم معرفت
گروه هم اندیشی همکاران قرارگاه بسوی ظهور
@Abraar
هدایت شده از کانال ايرانيان
چنانچه عنايت فرماييد در منطق قرآن كافر كسي است كه به غير خدا دل مي بندد! پس مي توان نتيجه گرفت که دل بستن به پوچي ها در واقع يك نوع كافرشدن است.(4) و اگر كفر، زندگي كسي را بگيرد عملاً او را به غير خدا دل بسته كرده است. و غير خدا نماندني است- تازه اگر به دست بيايد- دنيا چنان است كه اگر كسي نداشته باشد، آن را مي خواهد و اگر داشته باشد، بيشترش را طلب مي كند. به بيان ديگر اندازه ثابتي ندارد كه تمام شود.(5) به قول معروف؛ دنيا مانند دُم ماهي در آب است، هر چند هم شخصي سعي كند كه دُم ماهي را در آب بگيرد نمي تواند، اگر هم بالاخره با تلاش زياد آن را گرفت، بلافاصله با تکاني که ماهي به خود مي دهد، از دست او در مي رود! غير خدا هم دست نيافتني است چون اصلاً وجود بالذّات و استقلالي ندارد، اگر هم كسي به آن دست يافت، دو حالت دارد: يا برايش نمي ماند، يا اگر ماند فكر مي كند آن مقدار كه دارد براي او كم است.
كسي كه به پوچي ها دل ببندد حتماً مأيوس مي شود. چون يأس موقعي براي انسان پيش مي آيد كه يا كاري كرده و فايده اي از آن نبرده، يا مي خواهد كاري بكند منتهي از نتيجه گرفتن آن مطمئن نباشد. كل دنيا از آن جهت كه دنياست يك نحوه پوچي به همراه دارد، چون ماندني نيست. پس كسي كه مقصدش دنيا - يعني غير خدا- شود حتماً مأيوس مي شود. حال نتيجه ي يأس چيست؟ گفت:
من به هر جمعيتي نالان شدم
جفت بد حالان و خوش حالان شدم
هر روز، به كاري، و هر دم، به دري است! چون مأيوس است و مي خواهد از يأس بيرون آيد، همين طور مي دود، درست مثل كسي كه تشنه است و در وسط بيابان قرار گرفته است، به دنبال آب به اين طرف و آن طرف مي دود. لحظه اي قرار ندارد، اما به آن نمي رسد. نه مي تواند ندود، نه مطمئن است آنجا كه مي دود آب هست. در يك حالت ترديد به سر مي برد. گفت:
دور مي بيني سراب و مي دوي
عاشق آن بينش خود مي شوي
با خيالات خود زندگي مي کند و وقتي خواست با آن ها ارتباط واقعي پيدا کند مي بيند هيچ چيز نبود.
گويد او چندان كه افزون مي دوي
از مراد دل جداتر مي شوي
آنچه تو گنجش توهّم کرده اي
از توهّم گنج را گم کرده اي
با خيالات خود زندگي مي كند و وقتي خواست با جديت با آنها ارتباط برقرار كند مي بيند هيچ چيز نبود. يا شخصي كه با جديت و تلاش فراوان تمام فکر خود را متمرکز مي کند تا مدرک دانشگاهي درجه بالايي کسب کند، اما در يک بازخواني مجدد، درمي يابد به آنچه مي خواسته، نرسيده است. حالا يك باغ مي خرد تا روزهاي تعطيل، براي تفريح به آنجا برود. در واقع او با آن مدرک درجة بالا نتوانسته است يأس «خود» را برطرف كند و به آرامش برسد. وقتي هم كه باغ را خريد مدتي با آن خوش است اما دوباره مي بيند كه ناآرام است. باغ را مي فروشد و به يکي از شهرهاي توريستي مهم دنيا مي رود، جايي كه بتواند خوش بگذراند، و باز خود را با يأس و پوچي روبه رو مي بيند. علت اين كه او هر لحظه به كاري است و هر لحظه يك تصميمي مي گيرد، به خاطر اين است كه مي خواهد از راهي غير از راه حقيقي، از يأسِ خود فرار كند. آنچه را دارد كافي نمي داند و با آن آرام نيست و قرار و اعتمادي در «خود »ش حس نمي كند و آنچه را هم که ندارد، نمي داند که چيست، فکر مي کند پول و مقام ندارد و لذا با دل بستن به امثال پول و مقام مي خواهد آرامش مورد نياز روحش را تأمين کند ولي چيزي نمي گذرد که مي بيند روز از نو، روزي از نو، باز همان يأس و همان احساس پوچي. همة اين نمونه ها به ما مي گويد دل بستن به غير خدا برابر است با مأيوس شدن.