پس از 11 سال فوق العاده در ترکیب رئال مادرید، در بهار 1964، رابطه آلفردو دی استفانو با رئال مادرید به شکل نه چندان خوشایندی به پایان رسید. در 37 سالگی، غروب دی استفانو در مادرید، با پاهایی که دیگر آن چابکی سال های اوج را نداشتند فرا رسید و 11 سال پر از افتخار و بزرگی به خاطره ها پیوستند. جدایی آسان و البته چندان دوستانه نبود و روابط مستحکمی که سال ها ناگسستنی به نظر می رسیدند، به یکباره به سردی گراییدند و دو قطبی را ایجاد کردند: آلفردو دی استفانو - سانتیاگو برنابئو و آلفردو دی استفانو - میگل مونیوز! اختلافات در طول فصل 1963-1964 به مرور پدیدار شدند و سرانجام در 27 مه 1964، در وین اتریش و در فینال جام باشگاههای اروپا بین رئال مادرید و اینترمیلان به اوج رسیدند. دی استفانو در سراسر بازی کنترل شد و در طول بازی محو بود. در طول بازی او با میگل مونیوز، سرمربی مادرید مدام درگیری لفظی داشت و حتی کار به الفاظ نامحترمانه ای کشید. مادرید مونیوز در وین، 3-1 به اینتر هلنیو هررا باخت و بار دیگر دستش پس از 4 سال از آخرین قهرمانی اروپا، از رسیدن به جام کوتاه ماند. این آخرین بازی رسمی آلفردو برای مادرید بود. مونیوز برای دو بازی مقابل اتلتیکو مادرید در جام حذفی، دی استفانو را بیرون گذاشت و مادرید با شکست در دو بازی رفت و برگشت، از گردونه رقابت ها کنار رفت. ستاره آرژانتینی و مونیوز یکدیگر را مقصر شکست قلمداد کردند. دی استفانو طغیان کرد و رای نهایی را پس از بازی سانتیاگو برنابئو، ریاست باشگاه تعیین کرد: خروج! برنابئو تمام قد از تصمیمات مونیوز دفاع کرد و البته به دی استفانو پیشنهاد ماندن در باشگاه و حضور در چارت مدیریتی را پیشنهاد کرد. دی استفانوی مغرور و زخم خورده این پیشنهاد را نپذیرفت و پس از سال ها افتخارآفرینی از مادرید جدا شدند. در آستانه 38 سالگی، او نمی خواست بازنشسته شود و سیل پیشنهادات قابل توجهی به او سرازیر شد. میلان، سلتیک، بتیس و اسپانیول از جمله آنها بودند و سرانجام لاسائتا، پیشنهاد دوست قدیمی اش لادیسلائو کوبالا که به تازگی پست سرمربیگری اسپانیول را قبول کرده بود، پذیرفت و به اسپانیول رفت تا سال های پایانی دوران فوتبالش را در کاتالونیا بگذراند. #mohamad_amin @Real_tweet

خبرچه امروز: چهارتا مصدوم داریم:،هازارد،کارواخال،راموس. کریم فیکسه. احتمالا از سیستم، 4-4-2 استفاده بشه. #mohamad_amin @Real_tweet

#پروفایل #مارسلو #Arman @Real_tweet

#پروفایل #راموس #کاپی #Arman @Real_tweet

پویول پویول+پیکه که میگفتین این بود؟ #Arman @Real_tweet

به خاطر غایب بودن کاپی مقابل اتلتیکو گل هایی حساس واستثنایی از او ببینیم. #Arman @Real_tweet

#پروف #رئال #Arman @Real_tweet

‍ ۱۰ آماری که کارلتو و تیمش تو فینال لیسبون برجای گذاشتند: ۱- رئال پرافتخارترین باشگاه اروپا است. آنها بعد از سال های 56، 57، 58، 56 و 60، در سال های 66، 98، 2000 و 2002 هم جام قهرمان را بالای سر بردند و این بار در سال 2014 بر جام دهم بوسه زدند. بعد از این تیم میلان با 7، لیورپول و بایرن با 5 و آژاکس و بارسلونا هم با 4 عنوان قهرمانی در رتبه های بعدی هستند ۲- کریس رونالدو در فینال بازیکن معمولی ای بود ولی با این حال گل زد. او با همین گل هفده گله شد و نامش را در تاریخ ثبت کرد. رونالدو در لیگ قهرمانان هم خودش را به رکورد 67 گل زده مسی رساند و حالا پشت سر رائول گونزالس با 71 گل زده ایستاده است. ۳-تنها دو بازیکن هستند که در فینال لیگ قهرمانان اروپا با دو تیم متفاوت موفق به گلزنی شده اند. ولیبور واسوویچ با پارتیزان و آژاکس و کریستیانو رونالدو با منچستر یونایتد و رئال مادرید. ۴- از سال 93 – 92 یعنی از زمانی که لیگ قهرمانان اروپا به شکل کنونی برگزار می شود تا به حال سابقه نداشته که چنین فینالی رقم بخورد. در همه دوره های قبلی وقتی بازی در 90 دقیقه مساوی شده بود ضربات پنالتی تکلیف تیم قهرمان را مشخص کرده بود. ۵- کارلو آنچلوتی هم جاودانه شد. مربی ای که پیش تر در سه فینال لیگ قهرمانان اروپا شرکت کرده بود و دو عنوان قهرمانی داشت این بار سومین قهرمانی اش را به دست آورد تا برود و کنار باب پیسلی که او هم سه قهرمانی در تاریخ دارد، بنشیند. #Arman @Real_tweet

۶- این آمار باز هم مربوط به آنچلوتی می شود. او پنجمین مربی تاریخ است که با دو تیم مختلف به قهرمانی اروپا رسیده است. پیش تر با میلان و حالا با رئال. ارنست هاپل، هیتسفیلد، مورینیو و یوپ هاینکس دیگر مربیانی بودند که با دو تیم قهرمان اروپا شده اند. ۷- رئالی ها از اینکه به گرت بیل بازی دادند ناراحت نیستند. او تبدیل به اولین بازیکن ولزی شد که در فینال لیگ قهرمانان اروپا گل زد. پیش تر بیل قهرمانی در جام حذفی را هم به رئالی ها تقدیم کرده بود. ۸- فینال های لیگ قهرمانان اروپا اصولا چندان پرگل نبوده اند. در 59 دوره گذشته فقط 8 تیم توانسته اند در دیدار پایانی حداقل 4 گل بزنند. رئالی ها البته پیش تر در سال 1960 برابر فرانکفورت با نتیجه 7 بر 3 به برتری رسیده بودند. ۹- بازی فینال که دربی مادریدی ها بود به رغم جذابیت خشونت هم داشت. داور بازی در این دیدار 12 کارت زرد به بازیکنان نشان داد که این در نوع خودش رکورد بی نظیری است. ۱۰- ایکر کاسیاس شب دوگانه ای را سپری کرد. او مقصر اصلی گلی بود که رئالی ها خوردند با این حال پایان خوشی برایش داشت و دومین جام قهرمانی اش را بالای سر برد. او چهارصد و سی امین پیروزی اش در دروازه رئال مادرید را جشن می گرفت. رکورد رائول با 429 پیروزی به همراه مادریدی ها شکست. #Arman @Real_tweet

هییرو (اسطوره رئال مادرید): آیا رئال مادرید می تواند قهرمان لیگ شود؟ صادقانه بگویم ، بله ، من در گذشته چنین تجربه ای داشته ام ، به یاد دارم که در یک بازی بزرگ شکست خوردیم اما در دور آخر فقط با چند امتیاز قهرمان لیگ شدیم. مصدومیت ها می توانند نقش زیادی در تصمیم گیری در مورد سرنوشت عنوان داشته باشند و ما خواهیم دید که چه اتفاقی می افتد و تیم در پایان این فصل چگونه ظاهر می شود. #NIK7 @Real_tweet

لوئیز سوارز : کریم بنزما بازیکن بزرگی است. مسابقات و عناوینی که با رئال مادرید کسب کرد نشان از موفقیت او دارد. ماندن برای مدت طولانی در رئال مادرید و همچنان بازیکن اصلی ترکیب خیلی ساده نیست. #Arman @Real_tweet

#لوکیتا 😍 #NIK7 @Real_tweet