https://eitaa.com/finding_a_place_for_our_soul/2055
راستش... فکر میکنم احساس عشق مثل سایر احساسات ما زودگذره
مثل وقتی که عاشق یه آهنگ میشی و اونقدر گوش میدی که کم کم برات عادی میشه، بعد یه مدت بیخیالش میشی و میری سراغ آهنگای دیگه.
عشق هم همینه...
کم کم شخص مقابلت برات عادی میشه، دیگه مثل روز اول نیست که با ذوق باهاش حرف بزنی، براش هر کاری بکنی، هر روز باهاش بری بیرون.
اونوقت از خودم میپرسم پس چی باعث میشه کسایی که واقعا عاشق همن، کنار هم بمونن؟ با اینکه این حس تکراری شده؟
و شاید « تعهد » چیزیه که دو فرد عاشق رو کنار هم نگه میداره.
با خودم میگم شاید برای همین دو نفر که خیلی عاشق همن، ناگهانی همدیگه رو رها میکنن و ممکنه خیانت بکنن. اون حس تعهد رو ممکنه نداشته باشن. ( البته که مفهوم تعهد رو بلدن، اما نسبت به کسی که عاشقشن حس تعهد ندارن. )
در عوض، کسایی هستن که به مدت ۵۰ سال کنار هم میمونن، شاید به خاطر همینه؟!
