دعاء امام سجاد که هنگام دیدن هلال ماه خوانده می‌شود. به هنگام نگاه به هلال ماه : 👇

( دُعَاءُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ إِذَا نَظَرَ إِلَی‌ اَلْهِلاَلِ ( أَيُّهَا اَلْخَلْقُ اَلْمُطِيعُ اَلدَّائِبُ اَلسَّرِيعُ اَلْمُتَرَدِّدُ فِي مَنَازِلِ اَلتَّقْدِيرِ اَلْمُتَصَرِّفُ فِي فَلَكِ اَلتَّدْبِيرِ آمَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ اَلظُّلَمَ وَ أَوْضَحَ بِكَ اَلْبُهَمَ وَ جَعَلَكَ آيَةً مِنْ آيَاتِ مُلْكِهِ وَ عَلاَمَةً مِنْ عَلاَمَاتِ سُلْطَانِهِ فَامْتَهَنَكَ بِالزِّيَادَةِ وَ اَلنُّقْصَانِ وَ اَلطُّلُوعِ وَ اَلْأُفُولِ وَ اَلْإِنَارَةِ وَ اَلْكُسُوفِ فِي كُلِّ ذَلِكَ أَنْتَ لَهُ مُطِيعٌ وَ إِلَی‌ إِرَادَتِهِ سَرِيعٌ سُبْحَانَهُ مَا أَعْجَبَ مَا دَبَّرَ فِي أَمْرِكَ وَ أَلْطَفَ مَا صَنَعَ فِي شَأْنِكَ جَعَلَكَ مِفْتَاحَ شَهْرٍ حَادِثٍ جَعَلَكَ اَللَّهُ هِلاَلَ بَرَكَةٍ لاَ تَمْحَقُهَا اَلْأَيَّامُ وَ طَهَارَةٍ لاَ تُدَنِّسُهَا اَلْآثَامُ هِلاَلَ أَمَنَةٍ مِنَ اَلْآفَاتِ وَ سَلاَمَةٍ مِنَ اَلسَّيِّئَاتِ هِلاَلَ سَعْدٍ لاَ نَحْسَ فِيهِ وَ يُمْنٍ لاَ نَكَدَ مَعَهُ وَ يُسْرٍ لاَ يُمَازِجُهُ عُسْرٌ وَ خَيْرٍ لاَ يَشُوبُهُ شَرٌّ هِلاَلَ أَمْنٍ وَ إِيمَانٍ وَ نِعْمَةٍ وَ إِحْسَانٍ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَی‌ مَنْ طَلَعَ عَلَيْهِ وَ أَزْكَی‌ مَنْ نَظَرَ إِلَيْهِ وَ أَسْعَدِ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِلتَّوْبَةِ وَ اِعْصِمْنَا مِنَ اَلْحَوْبَةِ وَ أَوْزِعْنَا شُكْرَ اَلنِّعْمَةِ وَ أَلْبِسْنَا جُنَنَ اَلْعَافِيَةِ وَ أَتْمِمْ عَلَيْنَا بِاسْتِكْمَالِ طَاعَتِكَ فِيهِ اَلْمِنَّةَ وَ أَكْمِلْ تَوْفِيقَنَا لِأَدَاءِ فَرَائِضِكَ بِأَسْبَغِ اَلْقُوَّةِ اَلْكَرِيمَةِ وَ اُخْصُصْنَا بِأَعْظَمِ اَلْمِنَّةِ اَلْجَسِيمَةِ فَإِنَّكَ أَنْتَ اَلْمَنَّانُ اَلْحَمِيدُ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ وَ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَی‌ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ اَلنَّبِيِّينَ وَ آلِهِ أَجْمَعِ ) (ای آفریده فرمانبردار، ای که همواره در جنبش و تندروی، ای که در منزلگاه‌های تقدیر در آمد و شدی، و در سپهر تدبیر خداوندی گردش می‌کنی! به کسی ایمان آوردم که به وسیله تو تاریکی‌ها را روشن ساخت و امور پوشیده را به تو آشکار نمود و تو را نشانه‌ای از نشانه‌های پادشاهی خود و علامتی از علامت‌های قدرت خویش قرار داد، پس تو را به کم و زیاد شدن و طلوع و غروب کردن و روشنایی و تاریکی به کار گماشت و در تمام این دگرگونی‌ها تو او را فرمانبردار و به سوی اراده او شتابنده‌ای. پاک و منزه است خداوند! چه شگفت‌انگیز است تدبیر او در کار تو و چه دقیق است آنچه در شأن تو به کار گرفته است. تو را کلید ماه نو قرار داده است. خداوند تو را هلال برکت قرار دهد که روزگاران آن را نبرد، و هلال پاکی‌ای که گناهان آن را نیالاید، هلال امنیتی از آفت‌ها و سلامت از بدی‌ها، هلال سعادتی که نحسی در آن نباشد و خجستگی‌ای که سختی همراه آن نیست و گشایشی که با تنگی نیامیزد و خیری که با شر نیالاید، هلال امن و ایمان و نعمت و نیکی. بار خدایا! ما را از خشنودترین کسانی که این ماه بر آنان دمیده است، و پاکیزه‌ترین کسان که به آن نگریسته‌اند، و نیک‌بخت‌ترین مردم که در این ماه تو را بندگی کرده‌اند، قرار ده. در این ماه ما را برای توفیق توفیق ده، و از گناه بازدار، و سپاس نعمت را الهام کن، و زره عافیت بر اندام ما پوشان، و با کمال طاعت خود در این ماه منت بر ما تمام کن، و توفیق ما را در ادای واجبات با نیرومندترین نیروی کریمانه‌ات کامل گردان، و ما را به بزرگترین منت عظیم، مخصوص دار، که تویی بسیار منت‌گذار و ستوده، و هیچ نیرو و توانی جز به خدای بلندمرتبه بزرگ نیست. و درود خدا بر محمد خاتم پیامبران و بر همه خاندانش ) #مصباح_المتهجد : ص³⁷⁷-³⁷⁸ ( ذیل فصل في ما يستحب فعله في أول ليلة من شهر رمضان )

ابن ابی نجران گفت از امام ابوالحسن شنیدم می‌فرمود: ( هرکس با شیعیان ما دشمنی کند با ما دشمنی کرده و هرکس با آنان دوستی کند با ما دوستی کرده است زیرا آنان از ما هستند و از سرشت ما آفریده شده‌اند. هرکس آنان را دوست بدارد از ماست و هرکس با آنان دشمنی ورزد از ما نیست ) ( شیعیان ما با نور خدا می‌نگرند و در رحمت خدا غوطه‌ورند و به کرامت خدا دست می‌یابند ) هیچ‌یک از شیعیان ما بیمار نمی‌شود مگر اینکه ما نیز به خاطر بیماری او بیمار می‌شویم و هیچ‌یک غمگین نمی‌گردد مگر اینکه ما نیز به خاطر غم او غمگین می‌شویم و هیچ‌یک شاد نمی‌شود مگر اینکه ما نیز به خاطر شادی او شاد می‌گردیم. ( هیچ‌یک از شیعیان ما از دیدگان ما پنهان نیست هر جا که باشند خواه در شرق زمین خواه در غرب آن ) ( هرکس از شیعیان ما بدهی از خود به جا گذارد پرداخت آن بر عهده ماست و هرکس از آنان مالی از خود بر جای نهد وارثان او شیعیان ما هستند همانان که نماز برپا می‌دارند و زکات می‌پردازند و حج خانه خدا به جای می‌آورند و ماه رمضان را روزه می‌گیرند و با اهل بیت دوستی می‌ورزند و از دشمنان ما بیزاری می‌جویند ) ( آنان به راستی اهل ایمان و تقوا و اهل پرهیزکاری و خداترسی هستند. هرکس آنان را رد کند خدا را رد کرده و هرکس به آنان طعنه زند بر خدا طعنه زده است زیرا آنان به درستی بندگان خدا و دوستان راستین اویند ) ( به خدا سوگند اگر یکی از آنان برای جمعیتی به بزرگی قبایل ربیعه و مضر شفاعت کند خداوند شفاعتش را درباره آنان می‌پذیرد به سبب کرامت و ارجمندی‌ای که نزد خداوند عزوجل دارد ) #فضائل_الأشهر_الثلاثه : رقم⁹⁵ ( #صفات_الشيعة : رقم⁵ )

جرّاح مدائنی، از امام صادق علیه السلام روایت کرده‌ا است که حضرت فرمود: ( همانا روزه، تنها (خودداری) از خوردن و آشامیدن نیست ) سپس امام فرمود: مریم (سلام الله علیها) گفت: «من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام»؛ یعنی روزه سکوت. (و در نسخه‌ای دیگر: یعنی سکوت.) ( پس هنگامی که روزه می‌گیرید، زبان‌های خود را حفظ کنید و چشم‌های خود را (از آنچه نباید) فرو بندید و نزاع نکنید و حسادت نورزید ) راوی گفت: و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنید زنی را که کنیز خود را دشنام می‌داد در حالی که روزه بود. پس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) غذایی خواست و به او فرمود: «بخور». آن زن عرض کرد: من روزه‌ام. حضرت فرمود: «چگونه روزه‌دار باشی در حالی که کنیز خود را دشنام دادی؟ همانا روزه، (تنها) از خوردن و آشامیدن نیست.» راوی گفت: و امام صادق علیه السلام فرمود: (هنگامی که روزه می‌گیری، باید گوش و چشمت نیز از حرام و زشتی روزه دار باشد، و جدال و آزار خدمتکار را رها کن، و باید وقار روزه بر تو باشد، و روزه‌ات را مانند روزی که روزه نیستی قرار مده ) #الکافي : ج⁴ ص⁵⁴ ( ذیل بَابُ أَدَبِ اَلصَّائِمِ )

امام صادق علیه السلام فرمود: ( تعداد ماه‌ها نزد خدا، در کتاب خدا، از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، دوازده ماه است. پس اولین و بهترینِ ماه‌ها، ماه خداست و آن ماه رمضان است، و قلب ماه رمضان، شب قدر است، و قرآن در اولین شب ماه رمضان نازل شده است. پس ماه [رمضان] را با قرآن استقبال کن ) #من_لا_يحضره_الفقيه : ج² رقم¹⁸⁴³ علامه محمد تقی مجلسی ذیل حدیث فوق گوید : منظور از «غُرَّةُ الشُّهُورِ» (اول و بهترین ماه‌ها): · یعنی اولین ماه‌ها، چنان‌که در روایات متعدد آمده که اول سال، ماه رمضان است. · یا به معنی سرور و بهترین ماه‌ها. · یا به معنی اولین و برترین ماه‌ها. منظور از «قَلْبُ شَهْرِ رَمَضَانَ» (قلب ماه رمضان): یعنی برترین جزء یا روح ماه رمضان، «شب قدر» است. منظور از «وَ نَزَلَ الْقُرْآنُ»: یعنی قرآن در اولین شب ماه رمضان، یکباره از لوح محفوظ به بیت‌المعمور نازل شد. سپس در شب قدر به آسمان دنیا فرود آمد و پس از آن در طی بیست یا بیست و سه سال به تدریج بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل گردید. منظور از «فَاسْتَقْبِلِ الشَّهرَ بِالْقُرآنِ»: یعنی قرآن در ابتدای این ماه فرارسیده، پیش از آنکه خود ماه بیاید. بنابراین شایسته است که در این ماه قرآن ترک نشود کما که خواهد آمد که «بهار قرآن، ماه رمضان است». #روضة_المتقین : ج³ ص²⁷⁶ این حدیث شریف در کتب زیر هم منقول است : 👇 #الکافي : ج⁴ ( ذیل بَابُ فَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ ) #فضائل_الأشهر_الثلاثة : رقم⁶⁶ #الامالی_شیخ_الصدوق : مجلس¹⁵ #تهذيب_الأحكام : ج⁴ ( ذیل باب⁴⁷ فَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ )

هشام بن سالم از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: ( بدانید هیچ رگی که به درد می‌آید و هیچ آسیبی و هیچ سردرد و هیچ بیماری نیست مگر به خاطر گناهی ) و این همان گفتار خداوند در قرآن است که فرمود: ( هر مصیبتی به شما برسد به خاطر کارهایی است که کرده‌اید و خدا از بسیاری می‌گذرد ) سپس فرمود: و بخشش خدا بیشتر از کیفری است که می‌کند ) #الکافي : ج² ص¹⁵⁹ ( ذیل بَابُ¹¹¹ اَلذُّنُوبِ )

علامه مجلسی ذیل حدیث فوق گفته است : ( «نکبه» به معنای افتادن انسان روی سنگ‌ها هنگام راه رفتن یا به معنای مصیبت است. معنای اول روشن‌تر است؛ چنانکه در برخی روایات مربوط به این معنا به «نکبه پا» تصریح شده است. مخاطب این آیه کسانی هستند که گناه و خطا از آن‌ها سر می‌زند، نه معصومان از پیامبران و امامان علیهم السلام. زیرا مصیبت‌ها برای آنان موجب بالا رفتن درجاتشان است. چنانکه از امام صادق علیه السلام روایت شده که چون علی بن الحسین علیهما السلام بر یزید وارد شد، یزید به او نگریست و گفت: ای علی! «آنچه از مصیبت به شما رسد به خاطر کارهایی است که کرده‌اید». امام فرمود: هرگز، این آیه درباره ما نیست. درباره ما نازل شده: «هیچ مصیبتی در زمین و نه در جان‌هایتان رخ ندهد مگر پیش از آنکه پدید آوریمش در کتابی ثبت است. همانا این بر خدا آسان است، تا بر آنچه از دستتان رفته دریغ نخورید و بدانچه به شما داده شادمان نباشید». پس ما کسانی هستیم که بر از دست رفته اندوهگین نمی‌شویم و بر آنچه به ما داده شادمان نمی‌گردیم. و حمیری در قرب‌الإسناد از ابن بکیر روایت کرده که گفت: از امام صادق علیه السلام درباره سخن خداوند عز و جل: «و آنچه از مصیبت به شما رسد به خاطر کارهایی است که کرده‌اید» پرسیدم. فرمود: منظور این است که «و خدا از بسیاری درمی‌گذرد». گفتم: آنچه به علی و پیروانش از خاندانش رسید از این مقوله است؟ فرمود: همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هر روز هفتاد بار بدون گناه به درگاه خدا توبه می‌کرد. و می‌گویم: به زودی اخبار زیادی در این باره در باب نادر در اواخر این جلد خواهد آمد. و طبرسی (ره) گفته: «و آنچه به شما می‌رسد» ای گروه خلق «از مصیبتی» از بلایی در جان یا مال «به خاطر کارهایی است که کرده‌اید» از گناهان، «و از بسیاری درمی‌گذرد» و آنان را عقوبت نمی‌کند. حسن گفته: آیه ویژه حدودی است که انسان به کیفر آنها سزاوار می‌شود. و قتاده گفته: عام است. و از علی علیه السلام روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: بهترین آیه در کتاب خدا همین آیه است. ای علی، هیچ خراشی از چوب و هیچ آسیب پایی نیست مگر به خاطر گناهی. و آنچه خدا در دنیا از آن درگذرد، کریم‌تر از آن است که دوباره عقوبت کند. و آنچه در دنیا بدان کیفر دهد، عادل‌تر از آن است که بر بنده‌اش کیفر را دوچندان کند. و اهل تحقیق گفته‌اند: این آیه خاص است هرچند به صورت عام آمده، زیرا مصیبت‌هایی که به کودکان و دیوانگان و مؤمنان بی‌گناه می‌رسد را شامل نمی‌شود، و نیز چون پیامبران و امامان با مصیبت‌ها آزموده می‌شوند با آنکه از گناه معصومند، برای پاداشی که در صبر بر آن‌ها به دست می‌آورند. سخن طبرسی به پایان رسید. و گفته شده: گناهان ذاتاً متفاوتند، و نسبت به افراد نیز متفاوتند. ترک اولی برای آنان گناه محسوب می‌شود. از این رو گفته‌اند: حسنات نیکان، گناهان مقربان است. و این مطلب را آنچه به آدم و یونس و دیگران به خاطر ترک آنچه برایشان اولی‌تر بود رسید، تأیید می‌کند. و اگر هم بپذیریم که آنان گناهی نکردند، گاه بی‌گناه به گناه گنهکار گرفتار می‌شود. و آنچه ما ذکر کردیم روشن‌تر و درست‌تر و با اخبار تأیید شده است ) #مرآة_العقول : ج⁹ ص⁴⁰⁰

عبدالکریم بن عتبه هاشمی روایت کرده که است گفت: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: هر کس پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب آن، ده مرتبه بگوید: ( لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلی‌ٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) ( معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی ندارد، فرمانروایی و ستایش ویژه اوست، زنده می‌کند و می‌میراند و او زنده‌ای است که هرگز نمی‌میرد، خیر به دست اوست و او بر هر کاری تواناست ) ( این گفتار، کفاره گناهانش در آن روز خواهد بود ) #من_لا_يحضره_الفقيه : ج¹ رقم⁹⁸⁰ ( ذیل بَابُ مَا يُسْتَحَبُّ مِنَ اَلدُّعَاءِ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ ) این حدیث (دعاء) شریف در کتب زیر هم منقول است : 👇 #الکافي : جلد² حدیث¹ ( ذیل بَابُ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ عَشْراً ) #المحاسن : ج¹ رقم⁶⁹ ( ذیل ثواب قول لا إله إلا الله وحده لا شريك )

از حفص بن بختری روایت شده که گفت: حضرت نوح (علیه السلام) هر صبح و شام این دعا را می‌خواند: ( اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّهُ مَا أَصْبَحَ وَ أَمْسَى بِي مِنْ نِعْمَةٍ وَ عَافِيَةٍ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا فَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِهَا عَلَيَّ حَتَّى تَرْضَى وَ بَعْدَ الرِّضَا ) و هنگامی که صبح می‌کرد ده بار و هنگامی که شام می‌کرد ده بار آن را می‌گفت، پس به این خاطر «عبداً شکوراً» (بنده‌ای بسیار سپاسگزار) نامیده شد و رسول خدا ( صلی الله علیه و آله) پس از نماز صبح این دعا را می‌خواند: ( اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَ الْحَزَنِ وَ الْعَجْزِ وَ الْكَسَلِ وَ الْبُخْلِ وَ الْجُبْنِ وَ ضَلَعِ الدَّيْنِ وَ غَلَبَةِ الرِّجَالِ وَ بَوَارِ الْأَيِّمِ وَ الْغَفْلَةِ وَ الذِّلَّةِ وَ الْقَسْوَةِ وَ الْعَيْلَةِ وَ الْمَسْكَنَةِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَ مِنْ عَيْنٍ لاَ تَدْمَعُ وَ مِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَ مِنْ صَلاَةٍ لاَ تَنْفَعُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنِ امْرَأَةٍ تُشَيِّبُنِي قَبْلَ أَوَانِ مَشِيبِي وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَلَدٍ يَكُونُ عَلَيَّ رِبَاءً وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ مَالٍ يَكُونُ عَلَيَّ عَذَاباً وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ صَاحِبِ خَدِيعَةٍ إِنْ رَأَى حَسَنَةً دَفَنَهَا وَ إِنْ رَأَى سَيِّئَةً أَفْشَاهَا اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْ لِفَاجِرٍ عِنْدِي يَداً وَ لاَ مِنَّةً ) #من_لا_يحضره_الفقيه : ج¹ رقم⁹⁸¹ ( ذیل بَابُ مَا يُسْتَحَبُّ مِنَ اَلدُّعَاءِ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ )

دعاء بر آمرزش گناهان : 👇 شيخ مفيد در امالی‌ از محمّد بن حنفيه روايت می‌‌كند كه گفت:امير المؤمنين عليه السّلام در حال طواف بود كه ديد مردی‌ پردۀ كعبه را گرفته می‌‌گويد: ( يَا مَنْ لاَ يَشْغَلُهُ سَمْعٌ يَا مَنْ لاَ يُغَلِّطُهُ اَلسَّائِلُونَ يَا مَنْ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ اَلْمُلِحِّينَ أَذِقْنِي بَرْدَ عَفْوِكَ وَ حَلاَوَةَ رَحْمَتِكَ ) ( ای‌ آن‌كه شنيدن سخنی‌ او را مشغول نسازد،ای‌ آن‌كه درخواست‌كنندگان او را به اشتباه نيندازد،ای‌ آن‌كه از اصرار اصراركنندگان بيزار نمی‌‌شود،خنكای‌ بخشش و حلاوت رحمتت را به من بچشان ) حضرت فرمود:دعای‌ تو اين است‌؟ گفت:شما آن را شنيديد؟ فرمود:آری‌( اين دعا را بعد از هرنماز واجب بخوان ) به خدا قسم ( هرمؤمنی‌ بعد از نمازهايش اين دعا را بخواند،خداوند گناهانش را می‌‌بخشد؛اگرچه به تعداد ستارگان آسمان و قطرات بارانش و ريگهای‌ زمين و دانه‌های‌ شبنمش باشد) پس از آن،حضرت فرمود:من اين را می‌‌دانم و خداوند بسيار بخشنده و مهربان است. و آن مرد كه خضر نبی‌ّ‌ عليه السّلام بود،گفت:به خدا راست گفتی‌،ای‌ امير المؤمنين و برتر از هردانايی‌ دانای‌ ديگری‌ هست. #سائل_رستگار : ص²⁰⁰

( کیفیت ) نماز غفیله : 👇

نماز غفيله طبق روايتی‌ كه از امام صادق عليه السّلام رسيده،دو ركعت است كه بين مغرب و عشا بجا آورده می‌‌شود. در ركعت اول سورۀ حمد و آيۀ شريفۀ: ( وَ ذَا اَلنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنٰادی‌ٰ فِي اَلظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ `فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ وَ نَجَّيْنٰاهُ مِنَ اَلْغَمِّ وَ كَذٰلِكَ نُنْجِي اَلْمُؤْمِنِين ) در ركعت دوم سورۀ حمد و آيۀ شريفۀ: ( وَ عِنْدَهُ مَفٰاتِحُ اَلْغَيْبِ لاٰ يَعْلَمُهٰا إِلاّٰ هُوَ وَ يَعْلَمُ مٰا فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ وَ مٰا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلاّٰ يَعْلَمُهٰا وَ لاٰ حَبَّةٍ فِي ظُلُمٰاتِ اَلْأَرْضِ وَ لاٰ رَطْبٍ وَ لاٰ يٰابِسٍ إِلاّٰ فِي كِتٰابٍ مُبِينٍ ) و پس از آن دست به قنوت برداشته،بگويد: ( اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَفَاتِحِ اَلْغَيْبِ اَلَّتِي لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا ) ( و بجای و ان تفعل بی کذا و کذا حاجات خود را ذكر كند) آن‌گاه بگويد: اَللَّهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتِي وَ اَلْقَادِرُ عَلَی‌ طَلِبَتِي تَعْلَمُ حَاجَتِي فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ لَمَّا قَضَيْتَهَا لِي ) الهی‌،به حقّ‌ كليدهای‌ غيبی‌ كه جز تو كسی‌ آنها را نمی‌‌داند،از تو می‌‌خواهم بر محمّد و آل محمّد درود فرستی‌ و...الهی‌،تو ولی‌‌نعمت منی‌ و توانايی‌ برآوردن حاجت مرا داری‌.حاجتم را می‌‌دانی‌.به حقّ‌ محمّد و آل محمّد-درود بر او و آنها باد از تو می‌‌خواهم كه حاجتم را برآوری‌ و آن‌گاه حاجت خود را بخواهد. ( امام صادق عليه السّلام فرمود:هركس اين نماز را بخواند،هرحاجتی‌ كه بخواهد خدا به او می‌‌دهد كه پيامبر اكرم صلّی‌ اللّه عليه و آله فرمود:دو ركعت غفيله را رها نكنيد و جای‌ آن بين مغرب و عشاء است ) #سائل_رستگار : ص³²¹-³²² ذیل فصل²⁵ نماز های بین نوافل مغرب و نماز عشاء )