دعاء بر آمرزش گناهان : 👇
شيخ مفيد در امالی از محمّد بن حنفيه روايت میكند كه گفت:امير المؤمنين عليه السّلام در حال طواف بود كه ديد مردی پردۀ كعبه را گرفته میگويد:
( يَا مَنْ لاَ يَشْغَلُهُ سَمْعٌ يَا مَنْ لاَ يُغَلِّطُهُ اَلسَّائِلُونَ يَا مَنْ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ اَلْمُلِحِّينَ أَذِقْنِي بَرْدَ عَفْوِكَ وَ حَلاَوَةَ رَحْمَتِكَ )
( ای آنكه شنيدن سخنی او را مشغول نسازد،ای آنكه درخواستكنندگان او را به اشتباه نيندازد،ای آنكه از اصرار اصراركنندگان بيزار نمیشود،خنكای بخشش و حلاوت رحمتت را به من بچشان )
حضرت فرمود:دعای تو اين است؟
گفت:شما آن را شنيديد؟
فرمود:آری( اين دعا را بعد از هرنماز واجب بخوان ) به خدا قسم ( هرمؤمنی بعد از نمازهايش اين دعا را بخواند،خداوند گناهانش را میبخشد؛اگرچه به تعداد ستارگان آسمان و قطرات بارانش و ريگهای زمين و دانههای شبنمش باشد) پس از آن،حضرت فرمود:من اين را میدانم و خداوند بسيار بخشنده و مهربان است.
و آن مرد كه خضر نبیّ عليه السّلام بود،گفت:به خدا راست گفتی،ای امير المؤمنين
و برتر از هردانايی دانای ديگری هست.
#سائل_رستگار : ص²⁰⁰
نماز غفيله طبق روايتی كه از امام صادق عليه السّلام رسيده،دو ركعت است كه بين مغرب و عشا بجا آورده میشود.
در ركعت اول سورۀ حمد و آيۀ شريفۀ:
( وَ ذَا اَلنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنٰادیٰ فِي اَلظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ `فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ وَ نَجَّيْنٰاهُ مِنَ اَلْغَمِّ وَ كَذٰلِكَ نُنْجِي اَلْمُؤْمِنِين )
در ركعت دوم سورۀ حمد و آيۀ شريفۀ:
( وَ عِنْدَهُ مَفٰاتِحُ اَلْغَيْبِ لاٰ يَعْلَمُهٰا إِلاّٰ هُوَ وَ يَعْلَمُ مٰا فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ وَ مٰا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلاّٰ يَعْلَمُهٰا وَ لاٰ حَبَّةٍ فِي ظُلُمٰاتِ اَلْأَرْضِ وَ لاٰ رَطْبٍ وَ لاٰ يٰابِسٍ إِلاّٰ فِي كِتٰابٍ مُبِينٍ )
و پس از آن دست به قنوت برداشته،بگويد:
( اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَفَاتِحِ اَلْغَيْبِ اَلَّتِي لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا )
( و بجای و ان تفعل بی کذا و کذا حاجات خود را ذكر كند)
آنگاه بگويد:
اَللَّهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ نِعْمَتِي وَ اَلْقَادِرُ عَلَی طَلِبَتِي تَعْلَمُ حَاجَتِي فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ لَمَّا قَضَيْتَهَا لِي )
الهی،به حقّ كليدهای غيبی كه جز تو كسی آنها را نمیداند،از تو میخواهم بر محمّد و آل محمّد درود فرستی و...الهی،تو ولینعمت منی و توانايی برآوردن حاجت مرا داری.حاجتم را میدانی.به حقّ محمّد و آل محمّد-درود بر او و آنها باد از تو میخواهم كه حاجتم را برآوری و آنگاه حاجت خود را بخواهد.
( امام صادق عليه السّلام فرمود:هركس اين نماز را بخواند،هرحاجتی كه بخواهد خدا به او میدهد كه پيامبر اكرم صلّی اللّه عليه و آله فرمود:دو ركعت غفيله را رها نكنيد و جای آن بين مغرب و عشاء است )
#سائل_رستگار : ص³²¹-³²²
ذیل فصل²⁵ نماز های بین نوافل مغرب و نماز عشاء )
عبيد پسر زراره گفته است كه حضور امام صادق عليه السّلام بودم.يكی از شيعيان از فقر و تنگدستی به آن حضرت شكايت آورد.او گفت:در طلب روزی شهرها را زير پا میگذارد،ولی جز بر فقرش افزوده نمیشود.حضرت فرمود:هنگامی كه نماز عشا را بجا آوردی اين دعا را با تأنّی بخوان.
( اَللَّهُمَّ إِنَّهُ لَيْسَ لِي عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقِي وَ إِنَّمَا أَطْلُبُهُ بِخَطَرَاتٍ تَخْطُرُ عَلَی قَلْبِي فَأَجُولُ فِي طَلَبِهِ اَلْبُلْدَانَ فَأَنَا فِيمَا أَطْلُبُ كَالْحَيْرَانِ لاَ أَدْرِي أَ فِي سَهْلٍ هُوَ أَمْ فِي جَبَلٍ أَمْ فِي أَرْضٍ أَمْ فِي سَمَاءٍ أَمْ فِي بَرٍّ أَمْ فِي بَحْرٍ وَ عَلَی يَدَيْ مَنْ وَ مِنْ قِبَلِ مَنْ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَكَ وَ أَسْبَابَهُ بِيَدِكَ وَ أَنْتَ اَلَّذِي تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اِجْعَلْ يَا رَبِّ رِزْقَكَ لِي وَاسِعاً وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً وَ مَأْخَذَهُ قَرِيباً وَ لاَ تُعَنِّنِي بِطَلَبِ مَا لَمْ تُقَدِّرْ لِي فِيهِ رِزْقاً فَإِنَّكَ غَنِيٌّ عَنْ عَذَابِي وَ أَنَا فَقِيرٌ إِلَی رَحْمَتِكَ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جُدْ عَلَی عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ إِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ )
( الهی،من از جای رزق خود اطلاعی ندارم.تنها با احتمالاتی كه از قلبم خطور میكند،به دنبال آن میگردم.در جستجوی روزی،شهرها را میگردم،ولی خودم حيرانم و نمیدانم در جستجوی چه هستم،نمیدانم در دشت است يا كوه،در زمين است يا آسمان،در خشكی است يا دريا و نمیدانم در دست كيست و از جانب كيست،ولی میدانم كه تو میدانی و اسباب آن در دست توست و تو همانی كه آن را با لطف خود تقسيم میكنی و به رحمتت آن را فراهم میكنی. الهی،پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و پروردگارا،رزقت را بر من گشاده، جستجويش را آسان و راه كسبش را نزديك كن و مرا در جستجوی چيزی كه روزيم نكردهای،به زحمت نينداز كه تو از عذاب من بینيازی و من به رحمت تو محتاج،پس بر محمّد و آلش درود فرست و به فضل خود بر بندهات كرم كن كه تو صاحب فضل عظيمی )
عبيد بن زراره میگويد:هنوز مدت كوتاهی بيشتر نگذشته بود كه آن مرد ثروتمند شد و حالش به خوبی گرائيد.
#سائل_رستگار : ص³⁴⁰
از امام باقر (ع) منقول است که فرمود:
( هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن،
ماه رمضان است )
#الکافي : ج² : حدیث¹⁰
( ذیل بَابُ اَلنَّوَادِرِ )
علامه مجلسی ذیل حدیث فوق گفته است :
( و بهار قرآن بودن آن : یعنی همانطور که درختان در بهار رشد میکنند و آثار و میوههایشان آشکار میشود، قرآن نیز در ماه رمضان پاداشش افزون و آثارش بیش از سایر زمانها نمایان میگردد؛ پس در این نکته بیندیش )
#مرآة_العقول : ج¹² ص⁵¹⁹
این حدیث در کتب زیر هم منقول است :
#ثواب_الأعمال_و_عقاب_الاعمال : رقم³⁷⁰
( ذیل ثواب ربيع القرآن )
#معانی_الاخبار : ( ذیل باب معنى ربيع القرآن )
#الامالی_شیخ_الصدوق : مجلس¹⁴ حدیث⁵
امام صادق علیه السلام فرمود:
( هرکس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به ماه رمضان وصل کند، خداوند برایش روزه دو ماه پی در پی را مینویسد )
#من_لا_يحضره_الفقيه : ج² رقم¹⁸²⁹
علامه مجلسی ذیل متن فوق گفته است : 👇
امام صادق علیه السلام فرمود: شیخ صدوق (ره) به سند قوی از عباس بن هلال روایت کرده که گفت: از امام موسی کاظم (علیه السلام) شنیدم که میفرمود: هرکس یک روز از ماه شعبان را به قصد پاداش الهی روزه بگیرد، وارد بهشت میشود. و هرکس در هر روز از ماه شعبان هفتاد بار استغفار کند، در روز قیامت در زمره رسول خدا صلی الله علیه و آله محشور میشود و کرامت الهی برای او واجب میگردد. و هرکس در ماه شعبان صدقهای بدهد، هرچند به اندازه نصف دانه خرمایی باشد، خداوند بدنش را بر آتش حرام میکند. و هرکس سه روز از ماه شعبان را روزه بگیرد و به روزه ماه رمضان وصل کند، خداوند عزوجل برای او پاداش روزه دو ماه پیاپی را مینویسد.
#روضة_المتقین : ج³ ص²⁶⁷
( #الامالی_شیخ_الصدوق : مجلس⁹⁵ حدیث⁸ )
معاوية بن عمار (از حضرت صادق عليه السلام و احتمالا از حضرت موسی بن جعفر عليه السّلام) حديث كند كه فرمود:
هر كه سه بار دنبال نماز واجب بگويد:
( يَا مَنْ يَفْعَلُ مٰا يَشٰاءُ وَ لاَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ أَحَدٌ غَيْرُهُ) ثَلاَثاً ثُمَّ سَأَلَ أُعْطِيَ مَا سَأَلَ . سپس درخواستی كند باو داده شود هر چه درخواست كرده #الکافي : ج² حدیث⁹ ( ذیل بَابُ اَلدُّعَاءِ فِي أَدْبَارِ اَلصَّلَوَاتِ )
امیرالمؤمنین فرمود :
دعا را در چهار زمان غنیمت شمارید:
۱. هنگام تلاوت قرآن
۲. هنگام اذان
۳. هنگام نزول باران
۴. هنگام روبرو شدن دو صف (جنگ) برای شهادت.»
#الکافي : ج² حدیث³
( ذیل بَابُ اَلْأَوْقَاتِ وَ اَلْحَالاَت التِي تُرْجَى فيهَا اَلْاجَابَةُ )
علامه مجلسی ذیل حدیث فوق گفته است :
در مورد «هنگام تلاوت قرآن» احتمال دارد که منظور بعد از آن باشد تا با وجوب یا رجحان گوش دادن وقتی دیگری میخواند منافات نداشته باشد و اگر خودش میخواند، با قرائت منافات ندارد. یا اینکه منظور درخواست رحمت پس از تلاوت آیات رحمت و پناه بردن از عذابها پس از قرائت آیات عذاب است. و برای هر یک از این دو معنا شواهدی از روایات وجود دارد، هرچند ممکن است که درخواست با قلب باشد نه با زبان.
و همچنین در مورد «هنگام اذان» ممکن است منظور دعا کردن بعد از آن باشد، به دلیل آنچه که در مورد استجابت دعا بین اذان و اقامه وارد شده است هرچند ممکن است منظور هنگام شنیدن اذان مؤذن باشد، به دلیل روایاتی که در دعا کردن هنگام آن وارد شده است. و این با مستحب بودن حکایت کردن [اذان] منافات ندارد زیرا امکان جمع بین هر دو وجود دارد.
و در مورد «هنگام روبرو شدن دو صف برای شهادت» ظاهراً استجابت دعا از ابتدای روبرو شدن دو صف تا پایان کار است. و این منافاتی با آنچه در خبر اول گذشت ندارد، زیرا احتمال دارد دعا در لحظهی شهادت شهید به اجابت نزدیکتر باشد تا سایر اوقات روبرو شدن دو صف. و آنچه گفته شده که «لام» در «لِلشَّهادَةِ» لام عاقبت است و منظور هنگام ریخته شدن خون مؤمن است، تکلّفی است که از آن بینیازیم.
#مرآة_العقول : ج¹² ص³⁵
و حمزه ثمالی از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: مردی خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و عرض کرد: ای رسول خدا! از وسوسههای درونیم به سختی افتادهام، در حالی که مردی عیالوار، بدهکار و نیازمندم. حضرت به او فرمود: «این کلمات را تکرار کن:
تَوَكَّلْتُ «عَلَی اَلْحَيِّ اَلَّذِي لاٰ يَمُوتُ» وَ «اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ» صَاحِبَةً وَ لاَ «وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي اَلْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً» » قَالَ فَلَمْ يَلْبَثِ اَلرَّجُلُ أَنْ عَادَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَذْهَبَ اَللَّهُ عَنِّي وَسْوَسَةَ صَدْرِي وَ قَضَی دَيْنِي وَ وَسَّعَ رِزْقِي» .
( توکل کردم بر زندهای که هرگز نمیمیرد، و ستایش خدایی را که همسری نگرفته و فرزندی ندارد و در فرمانروایی شریکی برای او نیست و از روی خواری سرپرستی برنگزیده است، و او را بسیار بزرگ شمار». راوی میگوید: چندان نگذشت که آن مرد نزد پیامبر بازگشت و عرض کرد: ای رسول خدا! خداوند وسوسههای درونیام را از من زدود، دینم را ادا کرد و روزیام را گسترد )
#من_لا_يحضره_الفقيه : ج¹ رقم ⁹⁸⁷
( ذیل بَابُ أَحْكَامِ اَلسَّهْوِ فِي اَلصَّلاَةِ )
از رسول خدا صلی الله علیه و آله منقول است که فرمود:
( این ماه رمضان است، ماهی پربرکت که خداوند روزهاش را واجب کرده است. در این ماه درهای بهشت گشوده میشود و شیاطین در غل و زنجیر میشوند. در این ماه شبی است که از هزار ماه بهتر است. هرکس از (خیر و برکت) آن شب محروم شود، قطعاً از خیر کثیر محروم گشته است)
(راوی میگوید: ایشان این سخن را سه بار تکرار فرمودند).
#الامالی_شیخ_المفید : مجلس¹³ و مجلس³⁶ حدیث¹