شاعر شدنم علتش این بود که هرشب تک مصرع و بیتی بنویسم که بخوانی..

تو را دوست می دارم.

وجب به وجب آغوشِ تو آجر به آجرِ خانه من است... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

نمیدانم چه رازی خفته در چشمان زیبایت که عاقل سمت چشمت می‌رود دیوانه می‌آید🌚

زندگی بی تو؛ پر از غم شدنش.. حتمی بود!(:

♥️ : )

- بی رنگِ رُخَت زمانه زندانِ من است:)!

دختر بودن یعنی:

ز بس خندیدم و پنهان نمودم رازِ خود را کسی باور ندارد در دلم دریایِ درد است.

- ز همه دست کشیدم ك تو باشی همه‌ام با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد :)!💘⌞

⌝‌ بی‌خیال ِ وزن و موزون و همه آرایه‌ها ، با زبان ساده میگویم ‹تو› در قلب منی :))!🫀⌞