باید قبلِ بوسه از لبانت؛
چشمانت را ببوسم، زیرا مبدا و مقصد من چشمان توست!
کاٰش تمام غم هایت مال مـن مـیشد
قلب تـو برای رنج کشیدن حیف اسـت عـزیـزمـن . .
هدایت شده از پرایوتِ دتری
و ناگهان نوبت تو میشود و خداوند با دستانی پُر از نور، تمام نبودنها را جبران میکند. در ایمان بمان حتی وقتی چیزی نمیبینی.