ما توی جنگ نمُردیم. ما توی دهه‌ای مُردیم که همه‌چی می‌دونستیم، اما هیچ‌کاری نمی‌کردیم. اسمشو گذاشتن عصر اطلاعات.. ولی انگار فقط یه عصر از خودمون خجالت کشیدن بود. خبر داشتیم. می‌دیدیم ظلم رو، دیدیم تبعیض رو ، دیدیم دروغ رو امّاکاری نکردیم. اسکرین‌شات گرفتیم، استوری کردیم، بعدش رفتیم دنبال موزیک جدید. قدیما وقتی یکی فریاد می‌زد، صدتا آدم می‌دویدن سمت صدا. الان یکی فریاد می‌زنه، ما فقط لایک می‌کنیم. ما توی زمانی زندگی می‌کنیم که «همه‌چیز می‌دونیم» ولی «هیچ‌چیز حس نمی‌کنیم». دلم می‌خواد گاهی یه قبیله‌ی بی‌خبر باشم که نمی‌دونه جهان چقدر خرابه.. ولی هنوز وقتی درد می‌کشه، ناله می‌کنه. نه این‌جوری که ما فقط ساکتیم، ولی مرده‌ایم. ما توی شلوغ‌ترین سال‌های تاریخ، بیشتر از همیشه تنها بودیم. هر کسی یه آواتار شد، یه شناسه، یه محتوای مصرفی. دیگه کسی توی چشم کسی زل نمی‌زد. حتی حرف‌هامون هم پشت چندتا اموجی قایم شد‌.ما اون‌قدر سرمون توی صفحه‌ها بود که نفهمیدیم واقعیت کِی تموم شد. کِی آدم‌ها به‌جای “دوستت دارم” گفتن، قلب فرستادن. کِی "نگرانتم" شد فقط سین شدن یه پیام بی‌جواب. کِی "مرسی که هستی" شد فقط یه کامنتِ عاشقانه زیر یه عکس. ما توی عصر اطلاعات نمُردیم. ما توی "غرق‌شدن در دانستنِ بی‌فایده" نابود شدیم. ما با مغزهای پر، ولی قلب‌های خالی رفتیم زیر خاک. نه از تیر، نه از زلزله، فقط از «بی‌تفاوتی». ولی شاید هنوز بشه برگشت. شاید اگه یه بار، فقط یه بار یه خبر رو نخونی، یه فاجعه رو استوری نکنی، فقط بلند شی، بری یه دست رو بگیری، یه گوش بشی برای یکی، شاید هنوز نشون بده که انسان بودن، فراتر از آگاه بودنه. ما هنوز وقت داریم تا تبدیل نشیم به آدم‌هایی که فقط "می‌دونن" و هیچ‌وقت "زندگی نمی‌کنن". #خوندنى

یکی دستمو بگیره ببرتم بیرون دیگه نمی‌خوام خونه باشم

از امروزِ[دیگه‌‌به‌رنگ‌آبی] ۰۴ / ۴ / ۱۷

تمام خونه‌هایی که بچه کوچیک دارن بعداز به مدتی شروع میکنن به صحبت کردن به زبون بچه. مثلا حسین، داداش کوچیکم[نقش‌بدل😃] دوتا کمیت به توی ذهنمه کوچیک/کم و بزرگ/زیاد، به مورد لولی میگه اَدا [با‌انگشتاش‌اینطور‌میکنه🤏🏼] و به مورد دومی میگه اَتا [و‌با‌دستاش‌مقدار‌زیاد‌رو‌باز‌میکنه👐🏼] حالا ما هروقت میخوایم صحبت کنیم همش میگیم ادا اتا و از اصطلاحات این فسقلی استفاده میکنیم :)))))))))))))))))

نقش بدل بود که در توضیح اسم قبلی میومد ؟ گیجم چرا

صبح بخیر🐈‍⬛️

میبینید علم کشاورزی چقدر پیشرفت کرده؟ توت فرنگی‌ها دارن شیرین میشن و بادنجونا دیگه مثل قبل تلخ نیستن، هر روز داره به حجم پرتقال‌ها اضافه میشه و انگورها انگار دیگه مثل قبل هسته ندارن، انگار هسته‌های داخل انگور داره کمتر میشه و توی یه‌سری‌ها اصلاً نیست.

‏نوه اول بودن خیلی خوبه ، خیلی پول توشه . ویلوبی

وجه ک**خلیمو فقط دو نفر دیدن: خدا و همهٔ مردم