میتونم برای تک تک شعرهایی که فرستادید بمیرم بچه‌ها

- عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو خوب و بد می‌گذرد وای به حال من و تو

- قلب من موقع اهدا به تو ایراد نداشت مشکل از توست اگه پس‌زده پیوندش را

- مثل آن چایی که می‌چسبید به سرما بیشتر با همه گرمیم با دل‌های تنها بیشتر

- شکایت از تو ندارم ولی بیا و ببین چه زخم‌های عمیقی که بر تن است هنوز

- به طوافنم مبر ای سرگردان ما از این دایره‌ها بیرونیم

- عشق بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است بی‌قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است توی قرآن خوانده‌ام، یعقوب یادم داده است: دلبرت وقتی کنارت نیست کوری بهتر است نامه‌هایم چشم‌هایت را اذیت می‌کند درد دل کردن برای تو حضوری بهتر است چای دم کن، خسته‌ام از تلخی نسکافه‌ها چای با عطر هل و گل‌های قوری بهتر است من سرم بر شانه‌ات؟ یا تو سرت بر شانه‌ام؟ فکر کن خانم اگر باشم چه جوری بهتر است؟

- هیچکس چشم به راه من دیوانه نبود هرچه بر در زدم انگار کسی خانه نبود راندي از خویشم و من مردن خود را دیدم کاش تشییع من اینقدر غریبانه نبود

- پیشانی ام را بوسه زد در خواب هندویی شاید از آن ساعت طلسمم کرده جادویی شاید از آن پس بود که احساس می کردم در سینه ام پر می زند شب ها پرستویی شاید از آن پس بود که با حسرت از دستم هر روز سیبی سرخ می افتاد در جویی از کودکی دیوانه بودم ، مادرم می گفت: از شانه ام هر روز می چیده ست شب بویی نام تو را می کند روی میز ها هروقت در دست آن دیوانه می افتاد چاقویی بیچاره آهویی که صید پنجۀ شیری ست بیچاره تر شیری که صید چشم آهویی اکنون ز تو با ناامیدی چشم می پوشم اکنون ز من با بی وفایی دست می شویی آیینه خیلی هم نباید راستگو باشد من مایۀ رنج تو هستم راست می گویی

- غرضم وصل تو باشد چه تو آیی، چه من آیم گر بیایی دهمت جان ور نیایی کُشَدم غم من که بایست بمیرم چه بیایی، چه نیایی...