آدم ها پشت تمام حرف هاى ناگفته ، بغض هاى نشكسته ، خنده هاى مصنوعى درد هاى بى پایان و آغوش هاى سرد سنگر مى گيرند ، تا يك روز زمانى كه از رنج مرز خفگى را رد كردند به يكباره فرو بريزند @Sad_Sleep

ولی شيخ بهايی با اين شعرش حجت رو تمام كرد: آن کَس که بَدَم گفت، بدی سیرت اوست وآن کس که نِکو گفت مَرا، خود نیکوست حالِ مُتکلم از کلامش پیداست از کوزه همان برون تراود که در اوست

مواظبِ حس های مخصوصِ سنِ خودتون باشید یه حسای قشنگی هست که فقط توی یه دوره ی سنی میشه بهش رسید و از اون سن به بعد دیگه هیچ جوره نمیشه به دستش آورد یعنی دیگه از یه سنیم به بعد جذابیت خاصی برات نداره به طور مثال بچه ای که با یه ماشین شارژی به اندازه ی آدم بالغی که بهش یه لامبورگینی دادن کیف میکنه اما قیمت اون کجا و این کجا ولی ذوق و خوشحالیاش به یه اندازس ببین پس چقدر حسا با ارزشن حس و لحظاتِ زندگی یه آدمو با هیچ پولی نمیشه خرید برگردوند حتی همین لحظه ای که گذشت و در حالِ خوندنِ این متن بودی بخشی از عمرت بود قدرشو بدون... @Sad_Sleep

من کل عمرم سابیده نشدم که تو بیای زیر اعلامیم بزنی مرحوم شادروان بزنید مرحوم داغونه دو عالم

زندگانی نیست، تمرینِ فراوان مُردن است. @Sad_Sleep