All that glitters is not gold.

Sometimes, the strongest people in the morning, are those who cried all night.

چه داریم در توان، جزء آرزو ؟؟

‌

زمان بی‌آنکه بگذرد، در سکوتی سنگین می‌پوسد. سایه‌ها آرام بر دیوار خاموشی خاکستر می‌شوند، و در میانه‌ی این انجماد، در من بی دلیل تنفس جریان دارد. دیگر نه اندوهی مانده، نه آرامشی. فقط خلأی سردی که ریشه‌هایش تا ژرفای جانم کشیده شده است. و گاهی شاید خاموشی، پایان ِآرام ِهمه‌چیز باشد.