و شاید غم خوده سایه ی ما باشد، گویی سنگینی بر شانه ها بر جای میگذارد، مانند اینکه روحمان به کار کردن در معدن علاقه دارد، اگر غم میتوانست جسمی داشته باشد من باز هم به او علاقمند بودم و از او به خوبی محافظت میکردم زیرا او تمام روز ها و لحظه ها را با من زندگی کرده است و مرا ترک نکرده است، بالاخره روزی میرسد که برای حفاظت از سلامت روان خود، خود را به قتل برسانم اما آن روز، روز مرگ من است و در لحظه ای که روحم، جسمم را ترک میکند، با دیدن اینکه مرگ خود را میبینم خوشحال میشوم و غم هم مرا ترك میکند. " قبل از مرگ خود غم را خواهم کشت "
اما شاید جدایی غم از ما مانند جدایی از یار سخت و غم انگیز باشد که بعد مدت ها دردش باقی میماند، اما یادش نه.
شاید در جریان جدایی من از جسم ناچیز، احساس جالبی باشد گویی سلول ها بیانگر احساسات و درد و عواطف هستند در نتیجه غم زمانی کشته خواهد شد که در سلول ها جریان نداشته باشد.
121 دنبالکننده
11 عکس
6 ویدیو
0 فایل
« گمشده در سایه » ؟
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_8j23ui&btn=جانم؟
من «هائر» سرگردان ُویران شده.
به دور از زندگی ُنزدیك به نبض غم.
مشاهده در ایتا