• این دست‌نوشته‌ها رو بچه‌هایی نوشتن که هرکدوم با لحن و شوقِ خودشون گوشه‌ای از شهرشون رو توصیف کردن. باوجود تفاوت‌های لفظی، بین همه‌شون یه نقطه اشتراک موج می‌زد: عشق و عِرقی که به شهرشون داشتن و افتخارِ ریشه‌داری که از ایرانی بودن توی واژه‌هاشون شکفته شده بود. من هیچ‌کدوم‌شون رو از نزدیک ندیدم؛ اما نشونیِ تپشِ همدلی و پیوند دل‌هامون رو دیدم؛ نشونه‌ای که برای سرزندگی و سرافرازی ایران‌مون، به شکل‌های گوناگون جاری شدن. عمیق‌تر که نگاه کنیم؛ انگار همین رگه‌ها و قدم‌های همدلانه‌ای که لبخند روی لب‌مون میاره؛ باعث شده، این #وطنِ سبز و سفید و قرمز رو زیر سایه‌ی لطفِ #خدا حفظ کنیم...🇮🇷 📍دانشگاه شیراز @Sarirman | صَریر.مَن