واجب الایرپاد .

_

‌نصف آدمایی که باهاشون در ارتباط بودم دیگه بهم پیام نمیدن و کمرنگ شدن چون حالشون با کمک من بهتر شده و حالا دیگه بهم نیازی ندارن ؛ من فقط برای تخلیه‌ی افکار منفی و حضور تو بدبختیا و درک کردنِ غماشون به کار میام ، گذروندن خوشی‌هاشون با بقیه حال میده.

روانشناسی می‌گه : گاهی اوقات تنها دلیلی که باعث می‌شه چیزی که  غمگینت می‌کنه رو رها نکنی اینه که اون تنها چیزی بوده که تورو  خوشحال می‌کرده.

از میان دو واژه‌ی انسان و انسانیت اولی میان کوچه ها و دومی در لابه‌لای کتابها سرگردان است... -ویکتور هوگو.

اما نیرویی او را وا می‌داشت بگریزد ؛ به گوشه‌ای ، دنجی ، جایی دور از شهر ، دور از آدم‌ها.

«گاهی اوقات دلم می‌خواهد در تاریکی گم بشوم. از خودم می‌گریزم. از خودم که همیشه مایه‌ی آزار خودم بوده‌ام. از خودم که نمی‌دانم چه می‌کنم و چه می‌خواهم ..

وقتی انسان آموخت که چگونه با رنجهایش تنها بماند؛ آن وقت چیز زیادی نمانده که یاد نگرفته باشد... -کامو.

‌خودتون باشید ، تبدیل نشید به آدمی که از خودش و علایقش و اعتقاداتش می‌گذره تا یک‌سری آدما کنارش بمونن.

کسی که درد و اندوه مرا نداشته باشد نمی‌تواند به من پند بدهد نه نصیحتم نکن.درد من از پند تو بلند آوازتر است. -ویلیام شکسپیر.

یکی از جملاتی که ی آشنا خیلی وقت پیش بهم گفته و همیشه موقع سرزنش کردن خودم کمکم کرده اینه که ؛ تو اون زمان و تو اون شرایط همینقدر بلد بودی و اندازه تجربت عمل کردی پس به خودت سخت نگیر.

من از مردن نمی‌ترسم ، از زندگی‌نکردن می‌ترسم. از اینکه زنده باشم اما زندگی نکنم. از اینکه صدا داشته باشم اما سکوت کنم. از اینکه درد داشته باشم اما رؤیا نه.