فراموش کردن ادمی که دوسش داری
مثل تزریق هوا تویِ رگ های پر از خون میمونه .
دردناک ، کشنده و غیرقابل تحمل.
آدما تعقیر میکنن ،
آدما خیانت میکنن ،
آدما دروغ میگن ،
آدما غیبت میکنن ،
آدما تظاهر میکنن ،
آدما احساساتشونو از دست میدن ،
آدما فریبکارن ،
آدما میرن ،
آدما همینن ،
بذار اتفاق بیفته ..
دوباره میتابی
حتی از میان خاکستر ،
دوباره میسازی
از چیزی که فکر میکردی تموم شده ،
دوباره لبخند میزنی
بی دلیل ، بی بهانه ،
دوباره باور میکنی
زندگی رو ، خودت رو .
_ برای تو .
هربار که سطحتان بالا میرود ، چیزی را از دست خواهید داد ؛ یک عادت ، یک دوستی ، یک رابطه ، یک نسخه از خودتان ، این باخت نیست .
این هزینه ورود است .
بیا کنارم بنشین ،
نقاب قوی بودنت را بردار و در آغوشم گریه کن که من میدانم ، آنان چه همیشه میگویند حالشان خوب است ، بیش از همه به گریه و آغوش نیاز دارند ..
نمیدونم ، من اکثر وقت ها احساس میکنم خیلی چیزها اون قدر واضح و شفاف هستن که نیازی به بازگو کردنشون نیست ، فقط لازمه خودت بفهمی و حسشون کنی..
بعضی آدم ها رنج میکشن ، نه چون دنیا باهاشون بده ، بلکه چون خیلی خوب دنیارو میفهمن.