آدم احساساتی از نظر من عالیه. درسته گاهی ممکنه با افرادی آشنا بشه ک زود بهشون وابسته بشه و بعدا ازشون نارو بخوره و تر بزنن ب احساساتش ولی متوجه ی این قضیه میشه ک دفعه ی بعدی آدمی رو انتخاب کنه ک دوباره نشه همون آش و همون کاسه..

بخاطر همین میگم ؛ تو انتخاب آدما دقت کنید.

و از نظر من بزارید هرکس هرچی دوست داشت پشت سرتون صحبت کنه و خودشو خالی کنه ، تهش تو میمونی و اون ، پل صراط.. از قدیم هم گفتن ؛ ( طلا ک پاکه چ منتش ب خاکه)..

اگر هم نتونستید آدم درست رو انتخاب کنید سعی نکنید با همه صحبت کنید. در این صورت تنها پناه اباعبدالله.

اصن دنیا رو بیخیال ، دنیا یعنی حسین ..

من هیچوقت نمی‌تونم از مشکلاتی که درونم حس می‌کنم حرف بزنم فقط میفهمم یه چیزی داره از درون منو اذیت میکنه و هر لحظه بیشتر منو غرق خودش می‌کنه ، من از درونم از جایی که نه درک می‌شه و نه دیده میشه دارم با یه هیولا میجنگم و از بیرون لبخند می‌زنم و مثل یه آدم نرمال رفتار می‌کنم. خستم ، از جنگیدن با هیولای درونم ، عمیقا خستم..

گاهی اوقات باید لبخند زد..

ب من قم بدهید.💔

با خوشحالی میخواستم بیام ولی خب کنسل شد..💔

میگن برا یچیزی زود ب زود خوشحالی نکن..💔

به آیندگان بگو که شبِ ما چقدر شب بود و روز و روزگارِ ما چگونه مُرد و پیکرِ رویا باخته‌ی ما در کدام درّه یا پستو پرت شد ، رها شد و لگد شد..

میدونی اوج خفگی کجاست؟ همون جایی که کلی حرف داری و به شدت ناراحتی و خیلی چیزا رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی، به آخرین درجه‌ی نا امیدی و ناراحتی میرسی ولی ترجیح میدی که هیچی نگی، فقط بی‌تفاوت یه گوشه بشینی ببینی چی میشه، هر چه بادا باد..