در نامه‌ای کافکا به فلیسه نوشته؛ من آدم فلک‌زده‌ای هستم و تو عزیزِدلم، مقدّر بود تا برای متعادل کردنِ این فلاکت فرا خوانده‌ شوی..

اما به‌ هرحال، ماه‌‌ُ دیدی یادِ من بیوفت.»

امشب تو فنجونای ِ زیبا چای خوردیم. و همه کنار هم نشستیم خیلی خوش گذشت ماریلا! امشب فهمیدم یه آدم می‌تونه خوشبخت باشه، حتی اگه تو یه زمستون ِ سرد باشه؛ و موهاشم قرمز باشه، خیلی جالب نیست؟! -آنشرلی‌باموهای ِ قرمز.