من قلبم برات لک زده.

از ذره های وجودیِ خودت نزن برای بقیه..

اقا چرا من بهم برمیخوره کسی نمیفهمتم؟خب خیلی عادیه ها. تو بفهم همه رو .تو میفهمی دیگه. حالا نه اینکه بشینی دست هر ننه قمری رو بگیری و بگی آره آره من دارم میفهممت . آره آره من میتونم کمکت کنم. ولی اونایی که میان و میرن همه با حقارت احساسات میان و با حس‌طراوت آور فهمیده شدن میرن. آره درسته ، میرن! خیلی راحتم میرن. اونام زندگی دارن کار دارن برنامه دارن هدفاشون فرق داره . گاها اصلا میخوان فازشونو عوض کنن . بعضیا کلا تیپشون عوض میشه یهو. یهو با دشمناییت که شاید اگر اسلام دست و پامو نبسته بود حتما زیر خاک بودن ،رفیق میشن. اینا که همه میرن . ولی خب من نفهمیدم...من هنوز این یکی رو نفهمیدم که چرا میان که برن...احتمالا همون حس اضافی بودنه؟ نه نه . من کجا توی زندگیم و رابطه م باهاشون حس اضافی بودن دادم؟ اگه دادم قطعا اون آدم درست نیومده بوده که میخواسته جا خشک کنه. ولی خب آره... من حرفم بزنم گنگه. یا نمیشنون. و بی‌خیالش میشن که نفهمیدن مهم نیست پس. یا اگه بفهمنم هیچ، عمقشُ نفهمیدن.من فرق دارم یا چی. منم اون بنجامین کنار خونمون که دوروز اومده اینجا و چون کسی نیست که بجای تلف کردن وقتش با چشم چرخاندن به در و دیوار به او دست نوازش بکشد...مشکلش این نیست که دست نوازش ندارد. تنِش درونی اش که برگ هایش را زرد کرده و مامانم باید از کف زمین جمعش کند ، این است که من هستم...مم همینجا کنارش هستم اما او حرصش درآمده که در و دیوار از اتلاف وقت نگاه کردن را ترجیح می‌دهیم به نگاه کردن به شاخ و برگ او... من از او لوس تر بودم. #

عینکم فقط منو یاد خستگیام میندازه.

کاش این حسرت ها نمیموند رو دلم. ولی اولین دیدار نباید آخرین دیدار می‌بود...

بودنت را درک نکردم! حال، باید نبودنت را بچشم..؟