#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹لا خیرَ بعد فاطمه🔹
امشب ردیف شد غزلم با نمیشود
یا میشود ردیف كنم یا نمیشود
شاعر چه باید از تو بگوید که شأن توست؟
ناموس خلقت است؛ خدایا! نمیشود...
زخمیست داغ فاطمه بر سینۀ علی
زخمی كه هیچگاه مداوا نمیشود
تنها نه هستی علی از دست رفته است
هستی بدون فاطمه معنا نمیشود
طاقت بیار خالیِ این خانه را علی!
گفتی که گریه سر ندهی... ها نمیشود
«حُزنی فَسَرمَدٌ، و لیالی مُسَهّدٌ»
این گفتههای توست که حاشا نمیشود
میخواستی که دخترت از حال مادرش
چیزی نپرسد از تو، دریغا! نمیشود
«لا خیرَ بعد فاطمه» هم بیحساب نیست
یعنی كسی برای تو زهرا نمیشود
تقویم عمر یاس تو هجده بهار داشت
این راز مبهمیست كه افشا نمیشود
این گنج تا قیام قیامت نهفته است
این قبر، گوهریست كه پیدا نمیشود
باور كنید حكم گذرنامۀ بهشت
الا به دست فاطمه امضا نمیشود
دوزخ كنار میكشد از نام پاک او
آتش حریف دختر طاها نمیشود
برگَرد یاس پرپر گلخانۀ رسول!
در سینۀ علی غم تو جا نمیشود
آن شب سپیده سر زد و روشن نشد چرا؟
از گوشۀ بقیع علی پا نمیشود
📝 #عباس_شاهزیدی
🌐 shereheyat.ir/node/1922
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#قصیده
🔹دارالشفای درد جهان🔹
آن شب که دفن کرد علی بیصدا تو را
خون گریه کرد چشم خدا در عزا تو را
در گوش چاه، گوهر نجوا نمیشکست
ای آشیانِ درد، علی داشت تا تو را
ای مادرِ پدر، غمش از دست برده بود
همراه خود نداشت اگر مصطفی تو را
زین درد سوختیم که ای زُهرۀ منیر
کتمان کند به خلوت شب، مرتضی تو را
ناموسِ دردهای علی بودی و چو اشک
پیدا نخواست غیرتِ شیر خدا تو را
دفن شبانۀ تو که با خواهش تو بود
فریاد روشنیست ز چندین جفا تو را
تا کفرِ غاصبان خلافت عَلَم شود
راهی نبود بهتر از این، مرحبا تو را!
یک عمر در گلوی تو بغض، استخوان شکست
در سایه داشت گرچه علی چون هما تو را...
تحریف دین، فراق پدر، غربتِ علی
انداخت این سه دردِ مجسّم ز پا تو را...
دادند در بهای فدک آخر ای دریغ
گلخانهای به گسترۀ کربلا تو را...
پهلو شکستهای و علی با فرشتگان
با گریه میبرند به دارالشفا تو را
دارالشفای درد جهان، خانۀ علیست
زین خانه میبرند ندانم کجا تو را؟!...
📝 #قادر_طهماسبی
🌐 shereheyat.ir/node/4418
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹آتش گرفت🔹
تا که نامت بر زبان آمد زبان آتش گرفت
سوختم، چندان که مغز استخوان آتش گرفت
حیدر آمد، خاک همچون باد، گرم گریه شد
خواست تا غسلت دهد، آب روان آتش گرفت
هان چه میپرسی چه پیش آمد؟ زمین را آب برد
بادبانِ کشتی پیغمبران آتش گرفت
یک طرف ماهِ مرا ابرِ سیاهِ فتنه کشت
یک طرف از درد غربت، کهکشان آتش گرفت
رفت سمت آسمان روحت، زمین از شرم سوخت
در زمین جسم تو گم شد، آسمان آتش گرفت
📝 #علیرضا_قزوه
🌐 shereheyat.ir/node/4424
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
🔹دلواپس پدر🔹
در لغت معنی شبح یعنی
سایهای در خیال میآید
یا به تعبیر دیگری انگار
ابر روی هلال میآید
سایهای مانده بود از مادر
وقت برخاستن نشست، نشست
عرق سرد روی پیشانی
اشک امانم نمیدهد که پر است
مو به مو قصه از پریشانی
شانه از دست مادرم افتاد
قصه آتش شد آن زمانی که
ریخت آوار شهر بر سر ما
همۀ شهر آمدند آن روز
طرف خانۀ محقر ما
هیزم آنقدر هم نیاز نبود..
مادر من خودش یدالله است
کارشان را پر از مخاطره کرد
دست انداخت دور شال پدر
کار را یک غریبه یکسره کرد
نام آن مرد را نمیگویم
روز آخر امیدوارم کرد
روز آخر بلند شد از جا
شستشو کرد، گردگیری کرد
سخت مشغول کار شد اما...
چادر از صورتش کنار نرفت
تا بگیرد امانت خود را
دست پیغمبر آمد از دل خاک
پدر خاک آب شد از شرم
رد شد آن شب سکوتش از افلاک
همه دلواپس پدر بودیم
غسل از زیر پیرهن سخت است
غرق در خون شود کفن سخت است
جان خود را به خاک دادن، بعد
دستها را به هم زدن سخت است
پدرم خویش را به خاک سپرد
📝 #سیدحمیدرضا_برقعی
🌐 shereheyat.ir/node/3546
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#مثنوی
🔹کاشفالکرب علی🔹
از روزها دیگر گریزانم گریزان
در بین دنیایی پریشانم پریشان
دیگر چراغ روی تو در خانهام نیست
دستان پر مهرت به روی شانهام نیست
شبها همین که میزند غصه شبیخون
با گریه زهرا میزنم از خانه بیرون
آسیمهسر از خانه میآیم کنارت
چون شمع میسوزم روی خاک مزارت
زهرا برایت حرفهایی دارم امشب
از بغضهای مجتبی و اشک زینب
دیگر نگویم از حسین و نوحههایش
از گریه دیگر در نمیآید صدایش
ای راز پنهانی! تو با این دل چه کردی؟
ای کاش یک شب سمت خانه باز گردی
تا بازگردانی به لب لبخندها را
تا که بگیری در بغل فرزندها را
زهرا دلم خون است، آشوب است بی تو
چون کلبۀ احزان یعقوب است بی تو
ای کاشفالکرب علی، ای غمگسارم
حالا که غم دارم، تو را دیگر ندارم
یک لحظه هم بی خاطرات سر نکردم
رفتی ولی من فاطمه باور نکردم
با این همه غصه ولی امیدوارم
با اشکهایم تا سحر چشم انتظارم
تا در هجوم فتنۀ اما و شاید
فرزندت از کعبه به خونخواهی بیاید
📝 #رضا_خورشیدیفرد
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#مثنوی
🔹روضهخوان عزایت🔹
چگونه ابر نباشم؟ چگونه اشک نریزم؟
سفر بخیر بهارم! سفر بخیر عزیزم!
گذاشتم به دهان آستینِ هقهق و مُردم
که باد بو نبرد که تو را به خاک سپردم
مرددم... بروم یا بمانم اشک ببارم؟
کدام سو بروم من؟ که جز تو یار ندارم
از این پس این من و این روزگار غرق تلاطم
از این پس این من و این زخمهای کاری مردم
دهان شهر چرا تار عنکبوت گرفته؟
سلام میکنم و روزهٔ سکوت گرفته!
شدهست همدم من بغض و اشک و آه عزیزم
ببین چقدر شدم بی تو بیپناه، عزیزم
مرور میکنم امشب غروب پر زدنت را
و اشک سوختهٔ غنچههای پیرهنت را
دویده بود به چشمم هزار قطرهٔ باران
که زار زار ببارد به سوگ شام غریبان
نشسته بود نگاهم در انتظار نگاهی
نه پاسخی نه صدایی نه رفت و آمد آهی
گل محمدیام! نیستی و خانه خزان است
بهار پشت در بسته مانده مرثیهخوان است
از این طرف غم دستاس و آه سرد تنورت
از آن طرف دل دالان در انتظار عبورت
از این طرف در و دیوار روضهخوان عزایت
از آن طرف گل مسمار خم شدهست به پایت
بگو چگونه نگرید بدون مهر تو باران؟
چقدر مویه کند بیبهانه مثل یتیمان؟
برای بدرقهات سر برهنه آمده مهتاب
و رود در پیات آمد فقیر و تشنه و بیتاب
ببین که بی تو برایم دمی قرار نمانده
مرا که خاطرههایت به سوی چاه کشانده
تو ای جواب سلام علی! برو به سلامت
تو را به خاک سپردم قرار ما به قیامت
📝 #طاهره_سادات_ملکی
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹غم بیکرانه🔹
دنیا چه کرد با غزل عاشقانهات
حال و هوای مرثیه دارد، ترانهات
ای کوه غم که روی زمین راه میروی
تابوت کیست نیمۀ شب روی شانهات؟
غم شعله میکشد به بلندای آه تو
آتش نشست بر در و دیوار خانهات
بگذار سر به سجده نهم، گریه سردهم
بر ساحل بلند غم بیکرانهات
بیتو تمام شهر به بنبست میرسد
بانو چقدر کرده دل من بهانهات
شلاق باد بسته نگاه پرنده را
گم میشود مسیر تو و آشیانهات
دستاس چرخ میخورد و نوحه میکند
با اشکهای گندمی دانه دانهات...
📝 #فائزه_زرافشان
🌐 shereheyat.ir/node/4412
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹عطر یاس تربتش🔹
صحن هیأت پر شده از عطر یاس تربتش
میبرد عطرش مرا تا کوچههای غربتش
یا علی و یا علی و یا علی و یا علی
میرسد از کوچهها فریاد مظلومیتش
ریسمان فتنهها دستان مولا را که بست
فاطمه آمد به میدان، شد زمان بعثتش
آمد و رسوا شدند از خطبهاش قوم فریب
از دل تاریخ میآید طنین عصمتش
ناگهان در بین خطبه، اشک شد، باران گرفت
آنچنان که منبر و محراب شد بیطاقتش
پایههای مسجد از بانگش ز جا برخاستند
ای دریغ از یثرب و آن مردم باغیرتش!
شعلههای کینه و باغ بهشت مصطفی؟
پس چه شد اجر ذویالقربی؟ چه شد پس حرمتش؟
از غم تنهاییاش خون شد دل دیوار و در
محسنش شد جانفدایش، شد شهید غربتش
::
تیر آخر را به تابوت سقیفه میزند
نیمهشب، تشییع مظلومانه و پرحسرتش
تربتش مخفیست اما غربتش مخفی نماند
کوچه کوچه عطر یاسش میرسد از هیأتش
📝 #یوسف_رحیمی
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹شام غریبان🔹
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻭﺍﻧﺪﯼ ﭘﺪﺭﺕ ﺭﺍ، ﭘﺪﺭﺕ ﺟﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
آنقدَر ﻫﻢﺳﺨﻨﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﺑﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ آنقدر ﮐﻪ ﺍﻋﻈﻢ ﺑﻮﺩﻩست
ﻓﻀﻪ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ «ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤﻪ» ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﻭﺻﻠﻪﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ چادر تو ﺑﺎﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﭼﺎﺩﺭﺕ ﯾﮏﺷﺒﻪ هشتاد ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﮐﻔﺮ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﺭﻭ ﻣﯽﮐﺮﺩ
ﺁﻥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﺩﺭ و ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺷﺒﯿﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺒﺮ ﻟﺮﺯﯾﺪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ، ﻣﺤﺴﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺁﻭﺭﺩ...
::
موسپیدی تو یکمرتبه از چیست؟ علی!
چه به روز تو مگر شام غریبان آرود؟
📝 #مجید_تال
✅ @ShereHeyat
چو آفتاب رُخت را غبار ابر گرفت
شکوه نام علی غربتی ستبر گرفت
جهان و کُن فیکونش در اختیار تو بود
عدو چگونه فدک را ز تو به جبر گرفت؟
خمید قامت او زیر بار اندوهت
اگرچه دست علی را عصای صبر گرفت
پدر به دیدن تو تا بهشت صبر نکرد
تو را ز دست علی در میان قبر گرفت
تمام غربت خود را گریست در دل چاه
که تا همیشه دل چاه مثل ابر گرفت
📝 #سیدمهدی_حسینی_رکنآبادی
🌐 shereheyat.ir/node/93
✅ @ShereHeyat
📜 صدایی در سکوت
اهل مدینه نبود. به مدینه آمد تا رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) را زیارت کند و به دیار خود بازگردد. در همان مدت کوتاه، میشد وقار زنانگی را در حرکات او و کمال عقل را در سکناتش دید. بلندای فصاحت و بلاغت در کلام او هویدا بود که از دیدۀ رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) نیز دور نماند و باعث شگفتی ایشان شد.
او که بنا بود مدتی را میهمان مدینةالنبی باشد، سعی داشت تا از محضر پیامبر رحمت (صلواتاللهعلیهوآله) به بهترین شکل استفاده کرده و از رهنمودهای ایشان بهرۀ کافی و وافی ببرد.
روزی به حضرت عرض کرد: ای رسول خدا! -درود و رحمت الهی بر شما باد- ما بانوان، سرمان به سامان دادن امورات خانه و تربیت فرزندان گرم است. از طرفی حظّ و بهرهای هم از جهاد نداریم. چیزی به ما بیاموز تا به سبب آن به خدای خود نزدیک شویم.
رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) نیز رسم زندگی و بندگی را برای او و دیگر بانوان اینگونه ترسیم کرد: «عَلَيكُنَّ بِذِكرِ اللهِ آناءِ اللّيلِ و اَطرافِ النَّهار و غَضِّ البَصَر و خَفضِ الصَّوتِ؛ بر شما باد که در نیمههای شب و طول روز به یاد خدا باشید. چشمتان را نگاه دارید و صدایتان را بالا نبرید.»
«امّ رعله» با آن توشۀ معنوی که اندوخته بود به دیار خود بازگشت اما شوق دیدار دوبارۀ رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و همنشینی با دختر پیامبر (صلواتاللهعلیهوآله) را همواره در دل داشت. از قضا فرصتی دست داد تا این بانوی مؤمنه بار دیگر به مدینةالنبی بازگردد.
اما این بار فضای شهر آن فرحبخشی سابق را نداشت. مگر میشود هوای شهری که رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) در کوچههایش نفس کشیده اینگونه سنگین و گرفته باشد؟ گویا اتفاقی رخ داده بود. نمیدانست چه شده اما دلش شور میزد. به خودش گفت: بد به دلت راه نده. تا رسیدن به کعبۀ مقصودت چیزی نمانده. به آنجا که برسی تمام این دلنگرانیها از دلت رخت خواهد بست.
وارد کوچۀ مسجد شد. اما... اما با صحنهای مواجه شد که حتی در مخیلهاش هم نمیگنجید. چرا در و دیوار خانۀ دختر رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) سوخته است؟ سراغ ایشان را گرفت. کسی توان پاسخ دادن به امّ رعله را نداشت. کمکم آن حقیقت تلخ از پس سیاهیهای در و دیوار آشکار شد.
آری او به شهادت رسیده است! کی؟ چگونه؟ به دست چه کسی؟ مگر میشود با حضور رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) کسی جرأت به آتش کشیدن خانۀ دخترش را داشته باشد؟
گفتند دو سه ماه پیش از شهادت فاطمه (سلاماللهعلیها)، رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) از دنیا رفته است!
از حجم اخبار ناگوار سرش درد گرفته بود. نمیدانست چه کند. غم از دست دادن رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و ظلم امت در حق دختر پیامبر (صلواتاللهعلیهوآله) برایش باورکردنی نبود.
حسنین (علیهماالسلام) را در آغوش گرفت و به شدت گریست، بلکه دلش آرام گیرد. هرچه خود را دلداری داد نتوانست در برابر این جسارت امت سکوت کند. دست حسنین (علیهماالسلام) را گرفت. در کوچههای مدینه میگشت و با شعری که بر قلب داغدیدهاش نازل شده بود، تلنگری به آن مردم بیخیال و فراموشکار میزد:
يا دار فاطمة المعمور ساحتها
هيّجت لی حزنا حيّيت من دار
ای خانۀ فاطمه که آستانهات آباد و پررونق بود،
اندوهی در دلم برانگیختی، درود بر تو ای خانه!
او با شعر خود فضای مدینه را به حزن و اندوه آغشته کرد و سبب شد تا جراحت آن دوباره سر باز کند. گویا آن روز، روزی بود که شهر، رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و فاطمۀ زهرا (سلاماللهعلیها) را از دست داده است. گفتهاند هیچ خانهای از خانههای انصار نبود که ساکنانش با نوحهخوانی امّ رعله اشک نریزند.
✍🏻 #عباس_همتی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
📚 منابع:
- الاصابة، ج۸، ص۳۹۰.
- اسدالغابة، ج۶، ص۳۳۱.
- اعلام النساء، ص۱۸۵-۱۸۷.
- اعیان الشیعة، ج۳، ص۴۷۸.
- ریحانة الادب، ج۸، ص۳۰۵.
- اصحاب اميرالمؤمنين و الرواة عنه، ج۲، ص۶۶۲-۶۶۳.
- ریاحین الشریعة، ج۳، ص۳۹۵-۳۹۶.
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹رسم تسلیت🔹
دخترم، بیتو بهشتِ جاودان شیرین نبود
بیش از این دوری، سزای صحبتِ دیرین نبود...
آمدی ای مهربان، اما چرا افسردهای؟
با تو در دنیا که بودم، خاطرت غمگین نبود
در مدینه تا تو را میدیدم ای نخل امید،
صحبت از گل بود، اما حرفی از گلچین نبود
لالۀ باغ مرا دیدند مردم، داغدار
اینکه رسم تسلیت، این شیوۀ تسکین نبود...
میهمان من شدی با گوشۀ چشم کبود
راستی آنجا مگر چشم حقیقتبین نبود؟
صورت نیلی و بازوی کبود، ای روزگار!
آن سفارشها که من کردم، جوابش این نبود
📝 #محمدجواد_غفورزاده
🌐 shereheyat.ir/node/3530
✅ @ShereHeyat