#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹شام غریبان🔹
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻭﺍﻧﺪﯼ ﭘﺪﺭﺕ ﺭﺍ، ﭘﺪﺭﺕ ﺟﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
آنقدَر ﻫﻢﺳﺨﻨﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﺑﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ آنقدر ﮐﻪ ﺍﻋﻈﻢ ﺑﻮﺩﻩست
ﻓﻀﻪ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ «ﯾﺎ ﻓﺎﻃﻤﻪ» ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﻭﺻﻠﻪﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ چادر تو ﺑﺎﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﭼﺎﺩﺭﺕ ﯾﮏﺷﺒﻪ هشتاد ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﮐﻔﺮ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﺭﻭ ﻣﯽﮐﺮﺩ
ﺁﻥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﺩﺭ و ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺷﺒﯿﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺒﺮ ﻟﺮﺯﯾﺪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ، ﻣﺤﺴﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺁﻭﺭﺩ...
::
موسپیدی تو یکمرتبه از چیست؟ علی!
چه به روز تو مگر شام غریبان آرود؟
📝 #مجید_تال
✅ @ShereHeyat
چو آفتاب رُخت را غبار ابر گرفت
شکوه نام علی غربتی ستبر گرفت
جهان و کُن فیکونش در اختیار تو بود
عدو چگونه فدک را ز تو به جبر گرفت؟
خمید قامت او زیر بار اندوهت
اگرچه دست علی را عصای صبر گرفت
پدر به دیدن تو تا بهشت صبر نکرد
تو را ز دست علی در میان قبر گرفت
تمام غربت خود را گریست در دل چاه
که تا همیشه دل چاه مثل ابر گرفت
📝 #سیدمهدی_حسینی_رکنآبادی
🌐 shereheyat.ir/node/93
✅ @ShereHeyat
📜 صدایی در سکوت
اهل مدینه نبود. به مدینه آمد تا رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) را زیارت کند و به دیار خود بازگردد. در همان مدت کوتاه، میشد وقار زنانگی را در حرکات او و کمال عقل را در سکناتش دید. بلندای فصاحت و بلاغت در کلام او هویدا بود که از دیدۀ رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) نیز دور نماند و باعث شگفتی ایشان شد.
او که بنا بود مدتی را میهمان مدینةالنبی باشد، سعی داشت تا از محضر پیامبر رحمت (صلواتاللهعلیهوآله) به بهترین شکل استفاده کرده و از رهنمودهای ایشان بهرۀ کافی و وافی ببرد.
روزی به حضرت عرض کرد: ای رسول خدا! -درود و رحمت الهی بر شما باد- ما بانوان، سرمان به سامان دادن امورات خانه و تربیت فرزندان گرم است. از طرفی حظّ و بهرهای هم از جهاد نداریم. چیزی به ما بیاموز تا به سبب آن به خدای خود نزدیک شویم.
رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) نیز رسم زندگی و بندگی را برای او و دیگر بانوان اینگونه ترسیم کرد: «عَلَيكُنَّ بِذِكرِ اللهِ آناءِ اللّيلِ و اَطرافِ النَّهار و غَضِّ البَصَر و خَفضِ الصَّوتِ؛ بر شما باد که در نیمههای شب و طول روز به یاد خدا باشید. چشمتان را نگاه دارید و صدایتان را بالا نبرید.»
«امّ رعله» با آن توشۀ معنوی که اندوخته بود به دیار خود بازگشت اما شوق دیدار دوبارۀ رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و همنشینی با دختر پیامبر (صلواتاللهعلیهوآله) را همواره در دل داشت. از قضا فرصتی دست داد تا این بانوی مؤمنه بار دیگر به مدینةالنبی بازگردد.
اما این بار فضای شهر آن فرحبخشی سابق را نداشت. مگر میشود هوای شهری که رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) در کوچههایش نفس کشیده اینگونه سنگین و گرفته باشد؟ گویا اتفاقی رخ داده بود. نمیدانست چه شده اما دلش شور میزد. به خودش گفت: بد به دلت راه نده. تا رسیدن به کعبۀ مقصودت چیزی نمانده. به آنجا که برسی تمام این دلنگرانیها از دلت رخت خواهد بست.
وارد کوچۀ مسجد شد. اما... اما با صحنهای مواجه شد که حتی در مخیلهاش هم نمیگنجید. چرا در و دیوار خانۀ دختر رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) سوخته است؟ سراغ ایشان را گرفت. کسی توان پاسخ دادن به امّ رعله را نداشت. کمکم آن حقیقت تلخ از پس سیاهیهای در و دیوار آشکار شد.
آری او به شهادت رسیده است! کی؟ چگونه؟ به دست چه کسی؟ مگر میشود با حضور رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) کسی جرأت به آتش کشیدن خانۀ دخترش را داشته باشد؟
گفتند دو سه ماه پیش از شهادت فاطمه (سلاماللهعلیها)، رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) از دنیا رفته است!
از حجم اخبار ناگوار سرش درد گرفته بود. نمیدانست چه کند. غم از دست دادن رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و ظلم امت در حق دختر پیامبر (صلواتاللهعلیهوآله) برایش باورکردنی نبود.
حسنین (علیهماالسلام) را در آغوش گرفت و به شدت گریست، بلکه دلش آرام گیرد. هرچه خود را دلداری داد نتوانست در برابر این جسارت امت سکوت کند. دست حسنین (علیهماالسلام) را گرفت. در کوچههای مدینه میگشت و با شعری که بر قلب داغدیدهاش نازل شده بود، تلنگری به آن مردم بیخیال و فراموشکار میزد:
يا دار فاطمة المعمور ساحتها
هيّجت لی حزنا حيّيت من دار
ای خانۀ فاطمه که آستانهات آباد و پررونق بود،
اندوهی در دلم برانگیختی، درود بر تو ای خانه!
او با شعر خود فضای مدینه را به حزن و اندوه آغشته کرد و سبب شد تا جراحت آن دوباره سر باز کند. گویا آن روز، روزی بود که شهر، رسول خدا (صلواتاللهعلیهوآله) و فاطمۀ زهرا (سلاماللهعلیها) را از دست داده است. گفتهاند هیچ خانهای از خانههای انصار نبود که ساکنانش با نوحهخوانی امّ رعله اشک نریزند.
✍🏻 #عباس_همتی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
📚 منابع:
- الاصابة، ج۸، ص۳۹۰.
- اسدالغابة، ج۶، ص۳۳۱.
- اعلام النساء، ص۱۸۵-۱۸۷.
- اعیان الشیعة، ج۳، ص۴۷۸.
- ریحانة الادب، ج۸، ص۳۰۵.
- اصحاب اميرالمؤمنين و الرواة عنه، ج۲، ص۶۶۲-۶۶۳.
- ریاحین الشریعة، ج۳، ص۳۹۵-۳۹۶.
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹رسم تسلیت🔹
دخترم، بیتو بهشتِ جاودان شیرین نبود
بیش از این دوری، سزای صحبتِ دیرین نبود...
آمدی ای مهربان، اما چرا افسردهای؟
با تو در دنیا که بودم، خاطرت غمگین نبود
در مدینه تا تو را میدیدم ای نخل امید،
صحبت از گل بود، اما حرفی از گلچین نبود
لالۀ باغ مرا دیدند مردم، داغدار
اینکه رسم تسلیت، این شیوۀ تسکین نبود...
میهمان من شدی با گوشۀ چشم کبود
راستی آنجا مگر چشم حقیقتبین نبود؟
صورت نیلی و بازوی کبود، ای روزگار!
آن سفارشها که من کردم، جوابش این نبود
📝 #محمدجواد_غفورزاده
🌐 shereheyat.ir/node/3530
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#مثنوی
🔹بی علی کجا رفتی؟🔹
سه آیه بود که بر روی شانه میبردند
ملیکهای که ملائک شبانه میبردند
ملیکهای که جهان محض خلقت او بود
هنوز بین کفن دست او به پهلو بود
ملیکهای که به محشر چو مینهد پا را
نمیدهند به کس رخصت تماشا را
چه زود بعد پدر مستجاب شد زهرا
فقط برای علی بود آب شد زهرا
به دوش بردن این سوره کار سنگین بود
تنی که میرود امشب، تمام یاسین بود
مفسران ننوشتند یک کلام آن را
علی کشید به دوشش تمام قرآن را
فقط سه آیۀ حیدر نبود اینسان سوخت
که پشت در همۀ محکمات قرآن سوخت..
کسی نبود به جز بچههاش دور و برش
شبی که رفت، علی تکهتکه شد جگرش
زمين و عرش علیوار گریه میکردند
برای او در و دیوار گریه میکردند..
نشست روی زمین و به آسمان رو کرد
سپس خطاب به ماه شکستهپهلو کرد
که ای حبیبۀ حق! بی علی کجا رفتی؟
شبیه بغض علی بیصدا چرا رفتی؟
به گریۀ حسنینت نگاه کن زهرا
به ضجههای حُسینت نگاه کن زهرا
چقدر زل بزند دختر تو شبها را
چقدر گریه کند جانماز دریا را
کسی پس از تو سراغ از علی نمیگیرد
نرو که بی تو علی از فراق میمیرد
نرو که بعد تو حتی در این غریبآباد
کسی جواب سلام مرا نخواهد داد..
📝 #عباس_شاهزیدی
✅ @ShereHeyat
دلی سوز صدایت را نفهمید
مسلمانی، خدایت را نفهمید
تمام غصهات اشک علی بود
مدینه گریههایت را نفهمید
📝 #حسین_عباسپور
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹حسرت زیارت🔹
قلم چگونه گذارد قدم به ساحت تو
«توان واژه کجا بود و طرح صحبت تو»
خدا به یُمن شما رزق میدهد ما را
زمین نشسته سر سفرۀ قناعت تو
هر آنچه قد بکشد صبر، باز هم دستش
نمیرسد به بلندای استقامت تو
چه آمده به سر ماهِ رویت این شبها
که در توان علی هم نبوده رؤیت تو
هنوز کوثر این اشکها خروشان است
چگونه سرد شود داغ بینهایت تو
تو رفتهای و جهان قرنهاست میسوزد
و مانده روی دلش حسرت زیارت تو
چقدر دست غزل در برابرت خالیست
بگو چگونه درآییم از خجالت تو
📝 #فائزه_زرافشان
🌐 shereheyat.ir/node/4411
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
#غزل
🔹اشکهای ناتمام🔹
دلداریات دادند با زخم زبانها
آنها که میبردند از این سفره نانها
هرچند میتابید نور چهرۀ تو
روزی سه بار از سوی محرابت به آنها
رزق دعایت قسمت همسایه میشد
پر میشد از عطر قنوتت آسمانها
بافندگی میکردی و میدید عالم
روی سرانگشت تو میچرخد جهانها
از غربت حیدر پس از داغ پیمبر
جاریست رود چشم تو تا بیکرانها
ای اشکهای ناتمامِ بیتالاحزان
ای بیقراری مدامِ آن زمانها
پشت در مسجد هجوم شعلهها بود
تا بعد از این خانهنشین باشند اذانها
میگیرد از یاد غمت دلها شبانه
میسوزد از آن شعله تا امروز جانها
📝 #طیبه_عباسی
✅ @ShereHeyat
هرگاه که یاس خانه را میبویم
از شعر، نشان مرقدت میجویم
شبهای سرودن از غم پهلویت
تا صبح، علی علی علی میگویم
📝 #ایوب_پرندآور
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#غزل
🔹آینهای روی خاکها...🔹
محکوم شد زمین به پیمبر نداشتن
مجبور شد به سورۀ کوثر نداشتن
افتاده بود آینهای روی خاکها
این بود رسم، آینه را برنداشتن
سیلی زدند تا که شود رسم بعد از این
اسلامِ اعتقاد به کوثر نداشتن
اسلامِ تیغ شعلهور طلحه داشتن
اما زبان سرخ ابوذر نداشتن...
از بس به راه و رسم علی اعتراض شد
محکوم شد زمانه به حیدر نداشتن...
میترسم اینکه باب شود سالهای سال
رسمِ امام بودن و لشکر نداشتن...
📝 #ایوب_پرندآور
✅ @ShereHeyat
#فاطمیه
#حضرت_فاطمه علیهاالسلام
فرازی از یک #مثنوی
🔹یاس کبود🔹
..باید از فقدان گل خونجوش بود
در فراق یاس مشکیپوش بود
یاس بوی مهربانی میدهد
عطر دوران جوانی میدهد
یاسها یادآور پروانهاند
یاسها پیغمبران خانهاند..
یاس در هر جا نوید آشتیست
یاس، دامان سپید آشتیست
در شبان ما که شد خورشید؟ یاس
بر لبان ما که میخندید؟ یاس
یاس یک شب را گل ایوان ماست
یاس تنها یک سحر مهمان ماست
بعد روی صبح پرپر میشود
راهی شبهای دیگر میشود
یاس مثل عطر پاک نیّت است
یاس استنشاق معصومیّت است
یاس را آیینهها رو کردهاند
یاس را پیغمبران بو کردهاند
یاس بوی حوض کوثر میدهد
عطر اخلاق پیمبر میدهد
حضرت زهرا دلش از یاس بود
دانههای اشکش از الماس بود
داغ عطر یاس زهرا زیر ماه
میچکانید اشک حیدر را به چاه
عشق محزون علی یاس است و بس
چشم او یک چشمه الماس است و بس
اشک میریزد علی مانند رود
بر تن زهرا: گل یاس کبود..
گریه کن حیدر که مقصد مشکل است
این جدایی از محمد مشکل است..
این دل یاس است و روح یاسمین
این امانت را امین باش ای زمین..
گریه کن زیرا که گلها دیدهاند
یاسهای مهربان کوچیدهاند..
📝 #احمد_عزیزی
🌐 shereheyat.ir/node/1284
✅ @ShereHeyat
من ماندم و غربتی کبود از غم تو
چشمی و چو ابر، رود رود از غم تو
گر خلوت ماه و سینۀ چاه نبود
تکلیف دل علی چه بود از غم تو؟
📝 #سیدمهدی_حسینی_رکنآبادی
✅ @ShereHeyat