اینطوری به صلاح درسته.. از ک‍ ‍سشعرای مردم خسته شدم.

قراره با کسی که انتظارش رو ندارن.. قطع ارتباط کنم.

زندگی همینه.. در همه موارد فشار روحی و روانی رو خُرد کن، همه چیزو که اذیت می کنه بشکن، فقط خونسرد بمون.

بچگی؟.. حتی یادم نمیاد خاطراتم رو.

قرار نیست ازش لذت ببرم، مثل بازی شطرنج می مونه دشمنم رو کیش و مات می کنم، مکعب روبیک رو حل می کنم و تکه های پازل زندگیم رو.. کم کم روی هم می چینم و کامل شون می کنم.

زندگی واقعا یه امتحانه.. امتحان بر اینکه آدم خوبی هستم یا بد، موفق میشم یا شکست خورده، فریب می خورم یا فریب میدم.. قلب می شکنم یا قلب می شکنه، دروغ می شنوم یا دروغ میگم، قدرتمند میشم یا ضعیف می مونم، آدمای زندگیمو یا نگه میدارم یا ترک شون می کنم، هرکاری بخوام انجام میدم یا نمیتونم، از خانواده متنفر می مونم یا کم کم باهاشون خوب میشم، تصمیم می گیرم آدم مهربون باشم یا سنگدل ترین بی عاطفه، همه مسیر های پیش روم رو میرم تا چیزی کامل و غیرقابل نفوذ و مستحکمم بسازم.. نسخه ای فراتر و بهتر از چیزی که هستم و خواهم بود.

گارنت ، تو سنگدل نیستی.

هی ببینم مطمئنی ازش؟.. اخه خندم گرفت، همین الان میتونم هرکی رو که بخوام به بدترین روش ممکن قلبشو بشکنم و حتی ذره احساس ناراحتی درباره اش نکنم و پشیمون نمیشم و وانمود نمی کنم که مهم نیست.. واقعا به چپ ترین ناحیه ی منه، چون برعکس شماها که وابسته من خواهید بود، من ذره ای وابستگی ندارم و هر وقت بخوام محو می شم.. ولت می کنم، جلوتر میرم و تو فقط میتونی زندگی منو تماشا کنی.. قدرتمو و کاریزمایی که توی وجودم رخنه کرده رو ببینی و من بودم روی بلند ترین قله های قدرت و پیشرفتی که وجود خواهد داشت.

یادت باشه اگه کسی خیلی قوی باشه و میخواد تورو شکست بده باید زانو بزنی و برای بخشیدن التماس کنی.

me so core: