کپریکورن ، تو میری سراغ آدمایی که زندگی رو شوخی گرفتن. فکر میکنی قراره بهت یاد بدن چطوری بیخیال باشی و ریلکس کنی. اما تهش فقط ازشون کینه به دل می‌گیری، چون با بلندپروازیِ تو هم‌خونی ندارن و حس می‌کنی به‌جای شریک عاطفی، داری نقشِ والد (بابا یا مامانشون) رو بازی میکنی. جذب پتانسیل آدما میشی به‌جای اینکه ببینی با خودت چطور رفتار می‌کنن. چون از نظرت رابطه هم یه هدفِ دیگه تو لیستِ موفقیت‌هاته که باید بهش برسی ، واسه همین ترجیح میدی پارتنری داشته باشی که دهن‌پرکن و چشم‌گیر باشه تا اینکه صرفاً بهت عشق بورزه. پای آدمایی میمونی که قدر تو و زحماتت رو نمیدونن چون تصور می‌کنی عشق چیزیه که حتماً باید با سخت‌کوشی به دستش بیاری. از نظرت دریافتِ محبت و توجه بدونِ رنج کشیدن، یه جورایی غیرمنصفانه و مشکوک به نظر میاد. (فکر میکنی تا زجر نکشی لایق محبت نیستی).

کپریکورن‌ها همیشه کیفیت رو به کمیت ترجیح میدن. اصلاً دنبال ترندها و مدِ روز نیستن؛ اونا دنبال چیزهای سنتی، کلاسیک و اصیل هستن که صد سال امتحانشون رو پس دادن. غذا رو به چشمِ انرژی و سوخت برای بدن میبینن و با منظم و سرساعت میخورن. واسه اونا یه وعده غذای خوب، یه جور سرمایه‌گذاری رویِ بازدهیِ خودشونه. اینا ساختار، استانداردهای بالا و یه میزِ تمیز میخوان.

کپریکورن‌ها. اینا فکر میکنن زندگی یه کوه خیلی بزرگه که باید حتما ازش بالا برن و فتحش کنن. انقدر جدی و خسته از کار زیاد و مسئولیت های اضافی هستن ، که یادشون میره بخندن یا حتی یه ذره خوش بگذرونن. انگار همیشه یه بار سنگین رو دوششونه.

کپریکورن ها اینجورین که بقیه فکر میکنن میتونن نصیحتشون کنن اما کپریکورن خودش شیطونو درس میده.

کپریکورن رهبر پروژه‌ها، اهداف بزرگ و ساختاردهیه. شروع کردن مسیرهای بلندمدت ، برنامه‌ریزی و تعیین هدف ، ساختن پایه‌های محکم ، حرکت جدی به سمت موفقیت و رهبری از طریق نظم و کنترل جزو ویژگی هاشه.

کپریکورن بلند پروازه. پس جاه‌طلبی، نظم، مسئولیت‌پذیری و تواناییِ رسیدن به اهداف رو دوست داره.

کسایی هم ماه تولدشون آخرِ هر فصله ، معمولاً بزرگ‌ترین جنگ‌هاشون رو در خلوت خودشون تجربه میکنن. بقیه آدما اغلب هیچ تصوری ندارن که تو چقدر انرژی و تلاش میکنی تا متعادل بمونی، آروم باشی یا حتی فقط درست کار کنی.

کپریکورن توی روابط عاطفی چطوریه ؟ این آدم ممکنه در نگاه اول یکم سخت و جدی به نظر بیاد، ولی تهِ دلش یه فرشته‌ست ( بهم اعتماد کنید. ) تو رابطه، استانداردهاش خیلی بالاست و فقط کسی رو انتخاب میکنه که واقعاً لیاقتشو داشته باشه. بعضی وقتا ممکنه یه‌کم ایرادگیر بشه، اما نه از سر بدجنسی یا هرچیزی فقط چون واقعاً براش مهمه. از سورپرایز شدن، حسِ امنیت و آرامش و وفاداریِ صددرصد خوشش میاد. اصلاً حوصله‌ی بازی و ادا درآوردن رو نداره. جذبِ کسی میشه که هیچوقت نذاره به احساسش شک کنه و هیچوقت نذاره شب با ناراحتی بخوابه.

چجوری مووان میکنه ؟ دیگه براش مهم نیست با چی درگیری یا از نظر احساسی داری چه دردی رو تحمل میکنی. نه اینکه خودخواه باشه، نه… فقط دیگه علاقه‌ای به اون فضا نداره. براش احترام و درک خیلی مهمه و حاشیه و درام اذیتش میکنه. بی‌سروصدا از زندگیت میره، بدون دعوا، یا صحنه سازی. آرامش رو انتخاب میکنه تا روی خودش تمرکز میکنه.

از فضای گس‌لایتینگ ( ایگنور و گوست کردن ) یا سیگنال‌های قاطی‌پاتی؟ خط قرمزِ مطلق هم بدش میاد. آدمایی که یهو غیب میشن و بعد برمیگردن انگار نه انگار هیچی شده و همه‌چی قراره عادی باشه هم همینطور ، خوشش نمیاد.

اگه کپریکورن یه آهنگ بود ، میشد fill the void از دویکند. مخصوصا اونجایی که میگه تو تلاش میکنی جایِ خالیِ منو با آدمای مختلف پر کنی ولی نمیتونی.

سوییتی‌بل، تو از نظر بقیه آدم بالغ و باهوشی هستی