پرتوی میتابد از کاشانهات
میهمان میآید آن خویشانهات
او زبانِ درد های بیداوست
با زبانِ دردِ مردم آشناست
با دلت میگوید آن آزموگار
سرگذشتِ عاشقانِ روزگار
او خبر دارد ز جانِ هر خبر
هر خبر در جانِ او دارد گذر
چون سفر با هر مسافر همره است
نوحِ کشتیبان و خضر آگه است
-هوشنگ ابتهاج؛