شاید دوباره خوندن همون کتاب،پایانش رو عوض نکنه؛اما اگر هردو نویسنده رشد کرده باشن،همیشه میتونن یه فصل جدید بنویسن.

غصه نخور جانم ما از این هم می‌گُذریم مگر یادَت رفته باهم از چه‌ها گذشتیم؟ مگر یادَت رفته هرچه سخت‌تر شد ما امیدوارتر شدیم؟ مگر یادَت رفته با وجود همه سختی‌ها می‌خندیدیم و به آینده امید داشتیم؟ مگر یادَت رفته با چیزهای کوچک چطور دل‌خوش بودیم؟ غصه نخور جانم ما از این هم می‌گُذریم باز هم در سرزمین ما خورشید طلوع خواهد کرد باز هم دست در دست هم در ولیعصر قدم خواهیم زد باز هم در کافه‌ها قهوه می‌نوشیم باز هم صدای خنده‌هایمان گوش فلک را پر خواهد کرد غصه نخور جانم ما از این هم میگُذریم

تو نور من باش میان اين همه سايه

مراقب باش کسی را با بی‌مهری نبازی که این باخت قلب تورا تا ابد خواهد سوزاند.

او نگفت دوستت دارم، اما نامه‌اش را اینگونه تمام کرد؛ "بالِ تو را می‌بوسم پرنده‌ی قلبم"

مومنم کردی به عشق و تکلیف چیست؟ برمسلمانی که کافر می‌شود پیغمبرش

غافلی از حالِ دل، ترسم که این ویرانه را دیگران بی‌صاحب انگارند و تعمیرش کنند

گفتند پایان شب سیه سفید است! در وصل سخن، آنچه سپید گشت سرم بود

نوشته بود قدردان باشید، قدردان هر آدمی که تو زندگی واسه یک ساعتم که شده از تاریکی نجاتتون داده داداش شماها خیلی وقتا خیلی بیشتر از یه ساعت ما رو از تاریکی نجات دادید🫂 #مخاطب_نوشت |محبت و معرفت شما| #یادگاری

من برای اینکه چیزی از خود به تو بفهمانم، جز چشم هایم چیزی ندارم.

چه چیزی درونت مُرده که هنوز داری با جای خالی اش زندگی می‌کنی؟

بلیط زندگیتون‌ رو به هر تماشاگری نفروشید.