-ندانمت كه چه گویم، تو هردو چشمِ منی

‌ولی تهش مامان می‌مونه برات، بخاطر بقیه اذیتش نکن🩵

عزیزِ شب بیدارم، خواستم بهت بگم: هر وقت خواستی جا بزنی... به حس خوب بعد از نتیجه گرفتنت، به آخیش گفتن بعد رسیدنت، به برآوردن شدن آرزوهات، به حس رضایت درونت، به خنده‌ی از ته دلت، به اشک شوق مامانت، به لبخندِ مغرورانه بابات فکر کن و ادامه بده! فقط ادامه بده...

او چهار مقام دارد: پشتیبان من رفیق من معشوقه من خانواده من

طرز ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺷﻪ، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺷﯿﮏ ﻧﻤﯽ ﭘﻮﺷﻪ، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺁﺭﺯﻭﯾﯽ نمی کنه، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ نمیده، یکی دیگه به خودش نمیرسه، ﯾﮑﯽ مدام ﺗﺮﺍﻧﻪ‌ﻫﺎﯼ غمگین ﮔﻮﺵ میده، ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ عکس ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ نمی گیره، یکی محبت نمی کنه، یکی دیگه محبت نمی‌پذيره، اینجوریه که ﺍﮐﺜﺮ ﺁﺩﻣﺎ توی ٣٠ ﺳﺎﻟﮕﯽ یا زودتر ﻣﯽ ﻣﯿﺮن و توی ٨٠ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﻓﻦ میشن.

از پنجره ، بوی سوختگی می‌آمد . انگار همین حوالی ، کسی تمام گذشته اش را آتش زده بود جنگلی را سوزانده تا درختی را فراموش کند

خانواده سختگیر اینجوریه که دوستاتو از دست میدی چون نمیتونی باهاشون وقت بگذرونی، ازدواج موفق نداری چون نه آدمای زیادی میبینی، نه رفت‌وآمدی هست که درست بشناسی، شغل خوبی نمیتونی داشته باشی، چون محدودیت باعث شده توی اون مسیری که اونا میخواستن فقط حرکت کنی؛ کل زندگیت رفت چون نخواستن زندگی کنی... #مخاطب_نوشت

باشگاهی که هر شنبه‌ به شنبه‌ی بعدی موکول می‌کنی، مطالعه‌ای که هر شب به شبِ بعدی معوق می‌کنی و تغییرات مهمی که هر سال به سالِ بعد معوق می‌کنی، همه‌شون اون معجزه‌ای هستن که زندگیت بیش‌ از همه بهشون نیاز داره و تو بیش‌ از همیشه از انجامشون اجتناب‌ می‌کنی..

شیرین‌تر از آنی که بگویند حدیثت زیباتر از آنی که نگارند مثالت

نمیدانم چه رازی خفته در چشمان زیبایت

چنانم در دلی حاضر که جان در جسم و خون در رگ

دل من رفت برایت و دمی باز نگشت تو که مهتاب قشنگ شب محزون منی