‏"خدا براتون بسازه توی سکوت از دلِ ناامیدی مثل معجزه"

باشد كه هر چه خوبى كاشتی سبز تر به تو بازگردد

زخم هایش را بوسید و از خودش بابت تمام آنها عذر خواهی کرد، زندگی‌اش را در آغوش گرفت و از میان تاریکی‌ها جوانه زد

در نامه‌ای به دوستش نوشت: «هر دفعه که ارتباط من با دنیا و آدم‌ها قطع می‌شود و غرق می‌شوم، تو تنها کسی هستی که بالای صخره‌ها منتظرم می‌مانی و هرگز تنهایم نمی‌گذاری.»

چشم‌هایش قهوه‌ای بودند و به حق فهمیدم قهوه از سیگار و قلیان اعتیادآور تر‌ است

زلف برباد نده ای مه خوش قامت من تاب گیسوی تو  دیوانه کنَد آدم را

تو را که لمس می‌کنم، سر انگشتانم جوانه می‌زند انگار که آب به خاک تشنه رسیده باشد...

که علاج دلتنگی، آغوشی‌ست طولانی با بوسه های بسیار... #لاادری

سپارم به تو جان که جان را تو جانی...

بی ‌تو تاریک نشستم، تو چراغ که شدی؟

نامِ تو می‌دهددلِ ما را جَلا حُسیـــن #قراری‌با‌حسین

گفتم که عشق چیست؟ تهی کرد جام و گفت: بر هر کسی به شیوه‌ای این داستان گذشت