مهم نیست چند سالته و کجایی و شغلت چیه... پسر بودن این روزا فقط یه جنسیت نیست، یه مسئولیت بزرگ هست که فراتر از یه صفت و جنسیته؛ پسر هایی هستن با 15 16 سال سن دارن برای دراوردن خرج یه خونه یا حداقل کمک خرج بودن زحمت میکشن. پسر هایی هم هستن با 20 و خورده ای سال سن اندازه یه آدم 40 50 ساله بار مسئولیت میکشن، این روزا روزهای خیلی عجیبیه همه از سختی هایی که زن و دخترها میکشن میگن ولی هیچکس از اون فشارهایی که کمر خیلی از پسر ها رو خم کرد نگفت خواستم این فرصت بهونه ای ببینم به همه پسرایی که دست کمی از مرد ندارن و برای اینکه جلو خودشون و خیلیا شرمنده نشن دارن تلاش میکنن و زحمت میکشن شاد باش بگم تنتون سالم باشه حتی اگر کسی نبینه، خدا هست و خیلی چیزا رو میبینه بالاسری بوقتش خودش خیلی چیزا رو درست میکنه، کم نیارید♥️قلبِ داداشید

ما قسمتی از روح خودمونو به همدیگه دادیم، بخاطر همین غم و رنجی که تو داری قلب منم نشونه می‌گیره عزیزِ قلبم

گفتم که همین عشق نجاتم دهد اما حالا چه کسی می‌دهد از عشق نجاتم؟!

گویند لب یار کند رفع عطش را من هر چه مکیدم لب او، تشنه‌ ترم کرد

مرگ در دامان دلبر آرزویِ من شده سر به زانویت نهم جانم بگیری دخترم؟!

دست‌هایت را بگیرم، غصه‌هایم کم شوند زندگی با خنده‌های تو کمی بهتر شود شب اگر بی‌تو گذشت، از صبح چیزی کم نکن شاید این دلتنگی آخر با تو دیداری شود حرف‌هایم مانده در بغضی که پنهان کرده‌ام کاش یک شب فرصتی برای قراری بهتر شود تو بخندی، خانه از عطر بهار آکنده است زندگی با خنده‌هایت ماندگاری بهتر شود من نه از دوری گله دارم، نه از این فاصله کاش سهم ما از این دنیا کناری بهتر شود گر قرار است عاشقی با صبر معنا می‌شود کاش پایان صبوری، بوسه‌ی دیدار شود ـ میعاد

اینجا برای همتون یه کنج دلی بوده دیگه مثل یه کلبه امن تو دل جنگل های شمال اجازه دارم منم دلی آخرین حرفامو بزنم؟ هرچند که سخته یکم ـ میعاد

آخرین آهنگ‌مون

این لحظه های آخر که دلتنگ شدم همه روزای خوبمون مثل باد از جلو چشمام رد شدن ما باهم یه راهی رو شروع کردیم اما نصفه موند آخرشو ندیدیم گفتیم هیچ کس مثل ما نمیشه گفتیم دستامون جدا نمیشه الان حتی اسم‌مون کنار هم نمیاد دیگه همه راجب مون میدونن هنوز همه ما رو کنارهم یاد میکنن هنوز سراغت رو از من میگیرن به قول مهیار اﮔﻪ ﻧﺸﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ ﻧﻪ از ﺗﻮ ﻧﻪ از ﻣﻦ ﮔﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ

سلامی از میعادی که به شیطنت شناختید به بروبکس باصفا اولش باید سلام میکردم میدونم😂 اما خب ... رفتنم قطعی و مشخص شد دلم براتون تنگ میشه بازم برگردم عقب میام تو جمع این اکیپ که بزرگترین دستاوردش شده یه خانواده که شماهایید یه اکیپ باصفا و باحال و پایه که اتمسفر سیفی داره که توی همه حالی کنارهمن چه خوشی چه ناخوشی حالا درسته من فقط بخش فان ماجرا بودم😂اما خب میدیدم منی که از پشت صحنه این چنل خبر دارم می‌دونم بزرگترین دارایی این خانواده شمایید،براتون به معنای واقعی کلمه ارزش قائلن چیزی که اینجا دیدم توی هیچ چنلی ندیدم اگر بخوام فاز جدی بگیرم😁 این لحظه آخری مثل یه داداش دلی بهتون میگم که هیچکس رو نجات دهنده ندونید ذات بشر اینه که دنبال منافع شخصیشه من دارم میرم از این نقطه از این موقعیت جغرافیایی ولی حتی نزدیکترین افراد زندگیم در جریان نبودن تا همین چند روز اخیر تقریباً همزمان با شماها فهمیدن رفیق حتی اگر افتادی زمین از دستای خودت برای بلند شدن استفاده کن از همه لحاظ روانی و عاطفی و...مستقل شو که از کسی هیچ انتظاری نداشته باشی رفیق یه وقتا رسیدن تو رها کردنه برای هیچی زیاد اصرار نکن برای موندن آدما تو زندگیت هم زیاد پافشاری نکن اونی که بخواد یه راهی برای موندن میسازه همه آدما نمیان تو زندگیت که بمونن. رفیق دیسیپلین و استمرار رو تو خودت بساز واقعا معجزه میکنه یجوری که جایگاه الانت با یکسال دیگه‌ت زمین تا آسمون فرق می‌کنه برای زندگیت برنامه و هدف داشته باش اما زندگی رو به خودت سخت نگیر تو لایق آرامش و تفریح و لذتی. کتاب بخون پادکست گوش بده مهارت هایی که دوست داری یاد بگیر ایونت های مختلف شرکت کن خودت رو رشدددد بده اهمالکاری و کمالگرایی رو بزار کنار فقط شروع کن حتی غلط حتی ضعیف، اماااا ضعیف نمون و مهم تر از همه شجاااع باش جسارت داشته باش از اون نقطه امن لعنتی بیا بیرون، برو تو دل ترسات از اعماق قلبم براتون حرف زدم شاید بعد از رسیدنم بعد از حل و فصل مسائل مربوطه اگر شد گاهی پیشتون برگردم

ولی من واقعا پلنم این نبود فکر نمی‌کردم تهش اینطوری بشه

مرسی که پذیرا بودید دیگه بیشتر از این ادامه نمیدم که دپ نشه حرفام امیدوارم براتون مفید و تریگر باشه شاهد درخشیدن همه تون تو مسیری که میخواهید، باشم دوست داشتم تو اوج فان خداحافظی کنم😂