میگن خیلی خوبه که ی رفیق شهید داشته باشید،من اصلا به این اعتقادی نداشتم میگفتم رفیق شهید چیه؟؟؟مگه کسی که از دنیا رفته میتونه کمکم کنه؟ولی ی مدت وقتی برام مشکل پیش میومد دعا میکردم به شهیدا میگفتم و اینا بعد هروقت هم به شهدا میگفتم اکثرا کارم راه میوفتاد،پس از اون موقع به بعد منم ی رفیق شهید واسه خودم پیداکردم هرکار خیری که انجام میدم رو تقدیم میکنم به رفیق شهیدم که همیشه کنارم بوده.اگه الان بگم رفیق شهیدم عمومه خیلی عجیبه نه؟اره عجیبه اما من عموی شهیدمو نه تنها به عنوان ی عمو دوست دارم به عنوان رفیق شهیدم هم حسابش میکنم و باهاش دردو دل میکنم و واقعا همیشه بهم کمک میکنه،من تاحالا عموی شهیدمو ندیدم چون قبل از اینکه به دنیا بیام شهید شد ولی خب وقتی میرم گلزارشهدا و باهاش حرف میزنم
انگار هنوز وجود داره انگار هنوز کنارمه.
خب خلاصه خواستم بگم که ی رفیق شهید واسه خودتون پیدا کنید خیلی خوبه.
بوس
بهمن ماه که رفتم مشهد موقع برگشت تو فرودگاه چشمم خورد به ی کتاب فروشی
و چون کتابی که قبلا خریده بودم رو خوندم تموم شد دلم خواست برم از اونجا کتاب بخرم چون تو تهران کتابفروشی از خونمون یکم فاصله داره و بابام هم اکثرا وقت نمیکنه ببرتم و من میمونم و بی کتابی و فقط میرم تو گوشی سر همون رفتم اونجا و کتابا رو ی نگاه انداختم همینجوری که ی دفعه چشم خورد به اخگری در خاکستر و و برداشتمش بعد بار کتابای دیگه رو هم نگاه کردم شازده کوچولو رو دیدم اونم خریدم اما بعد مشهد دیگه وقت نکردم کتاب بخونم چون ی هفته همش امتحان داشتم بعدشم که جنگ شد و کلا سرم شلوغ شد ولی بعضی وقتا بعد راهپیمایی ی دو،سه صفحه میخوندم بعد دیشب داشتم فک میکردم گفتم واقعا دیگه خیلی میرم تو گوشی بسه سر همون تصمیم گرفتم هر روز ۴۰دقیقه کتاب بخونم و خداروشکر امروز از صفحه ۱۰ خوندم تا صفحه ۵۰ و خیلی خوب بود.
ی بیو کوتاه و مختصر میدم از خودم:
بسم الله.
من بهارم.
۱۴سالمه کلاس هشتمم ۵ فروردین سال ۹۱
بدنیا امدم.
تهران زندگی میکنم.