چند روزی که از به دنیا آمدن حضرت عباس علیهالسلام گذشته بود، زینب کبری علیهاالسلام در حالیکه قنداقه ابالفضل العباس را در آغوش داشت، خدمت پدرش مولا آمد و فرمود:
از وقتی که این نوزاد به دنیا آمده، قلب خود را وابسته و متعلق به او میبینم.
امیرالمومنین علیهالسلام فرمود:
چون او کفیل (حافظ و نگهبان) توست .
زینب کبری علیهاالسلام عرض کرد:
کفیل من!؟
مولا فرمود:
آری، اما تو از او جدا میشوی و او از تو نیز مفارقت میکند.
حضرت زینب پرسید:
آیا او مرا رها میکند یا من از او جدا میشوم؟
مولا علی علیهالسلام فرمودند :
بلکه تو از او جدا می شوی اما نه در آن حال که او زنده باشد؛ بلکه در آن هنگام که برادرت اباالفضل روی زمین گرم و سوزان با دستهای جدا از بدن و فرق دو تا از ضرب عمود آهنین، افتاده باشد.
در این لحظه زینب کبری سلاماللهعلیها با صدای بلند فریاد زد : «واعباساه»
📚مولدالعباس بن علی ص۵١
هدایت شده از منطقهٔ رویا پردازان
8.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
در روح و جان من میمانی ای وطن(:
از فردا فعاليت چنل طبق روال ميشه، ممنونم از كسايى كه اين مدت صبورى كردن و موندن:)