بله ، من وطنپرستم . عاشق ایران خانم ؛ مردم ِ مهربون و پرتلاش و خسته اش ، خاک همیشه ارزشمندش ، تاریخ ماندگار و پر از افتخارش ، که هر چقدر هم زندگی توی این کشور سخت باشه باز هم عاشق ابهتشم
سرم رو براش میدم ، جونم رو براش میدم . با تمام نقصهاش ، مشکلاتش ، اذیتهاش ؛ عاشقشم . مثل همون عاشقی که معشوق از چشمش بینقص به نظر میاد . خودم رو صرفش میکنم که سرش رو بالاتر بگیره و لبخند بشینه رو صورت ِ خسته اش . خونهی من وطنمه ؛ خونه ، خونه حس تعلق و آرامش میده ، آدمیزاد از خونهش دور بمونه ، دلش میپوسه . زندگی توی ایران هر چقدر هم که بهم سخت بگیره من عاشق وطنم میمونم