🔴 منابع خصوصی اعلام کردند ترکیه با عقب نشینی گام به گام از سوریه موافق است 🔹 این منابع اعلام کردند ترکیه در اولین گام موافقت کرده است که از جاده بین‌المللی M4 میان لاذقیه و سراقب به مناطق الدانا ، أرمناز و سلقين عقب نشینی کند 🔸روند عقب نشینی ترکیه شامل واگذاری کنترل مناطق جسرالشغور ، اریحا و ادلب به ارتش سوریه است و در صورت امتناع گروه های مسلح از تخلیه مواضع خود پس از خروج نیروهای ترکیه از مناطق مذکور، توسط ارتش و متحدانش کاملاً پاکسازی می‌شوند @SyrianToPersian

🔴 روزنامه ینی شفق ترکیه: آنکارا برای عادی سازی روابط با دمشق چهار شرط تعیین کرده است 1- مبارزه با سازمان های تروریستی در عملیات مشترک 2- تضمین کتبی برای بازگشت آوارگان سوری به مناطق خود 3- تدوین قانون اساسی جدید 4- انتخابات سراسری با شرکت همه مردم سوریه در سراسر جهان @SyrianToPersian

📸 مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیش نویس قطعنامه ای را برای ایجاد نهادی مستقل برای پیگیری وضعیت مفقودین و ناپدیدشدگان در طی جنگ سوریه تصویب کرد. 🔹 این قطعنامه با پشتیبانی کشورهای غربی به تصویب رسید 🔸 از میان کشورهای عربی کویت و قطر به تشکیل این نهاد رای مثبت دادند و عربستان سعودی، مصر، مراکش، امارات، بحرین، عمان، اردن، لبنان، تونس و یمن رای ممتنع دادند. 🔹 سوریه ، ایران ، روسیه ، کوبا ، چین ، زیمباوه ، بولیوی ،نیکاراگوئه، اریتره و بلاروس به این قطعنامه رای منفی دادند @SyrianToPersian

✍ به علت حجم بالا مستند رازهای آزادسازی دوم قابل بارگذاری در ایتا نیست. برای دانلود و تماشا به کانال روبیکای ما مراجعه کنید https://rubika.ir/joinc/BIIFDBDA0QKJGEYMZPRZKNDCSQBZJTFF

🔴 اسپوتنیک: اطلاعات آمریکا در سوریه برای جذب افرادی که می خواهند در اوکراین بجنگند ،فعالیت می کند و در حال مذاکره با نمایندگان گروه های کرد و شیوخ تعدادی از طوایف عرب است. @SyrianToPersian

📸 وب‌سایت «القدس العربی» سه شرط «پشت پرده» آمریکا برای بازگشت سوریه به اتحادیه عرب را فاش کرد 🔹 این سایت اعلام کرد که شرط اول تاکید بر "امنیت اسرائیل" است و شرط دوم شامل راه اندازی یک روند سیاسی "برنامه ریزی شده" است که در آن اپوزیسیون سوری مشارکت خواهند کرد و شرط سوم اولویت اول آمریکا است و شامل «بقای نفوذ آمریکا» در مناطقی که در آن «نفت و گاز» سوریه وجود دارد، می شود. @SyrianToPersian

چگونه اسرائیل در جنگ سوریه شکست خورد؟ ✍ ترجمه اختصاصی #بخش_اول @SyrianToPersian جدا از گروه های تروریستی سوری، اسرائیل پس از گذشت 12 سال از جنگ سوریه به عنوان بزرگترین بازنده این جنگ ظاهر می شود. بقای نظام سوریه که متحد نزدیک ایران است، یک شکست استراتژیک برای اسرائیل است. باقی ماندن اسد در قدرت، ایران را به همسایه اسرائیلکه نفوذ فزاینده ای بر بازسازی نیروهای مسلح سوریه دارد، تبدیل می کند. این نفوذ اجازه می دهد تا کریدورهای زمینی از طریق عراق و همچنین یک پل هوایی از طریق پروازهای مستقیم از ایران وجود داشته باشد که موشک های سنگین حزب الله لبنان را با تجهیزات هدایت دقیق تامین می کند که موشک ها را بسیار دقیق تر می کند. این وضعیت همچنین نیروهای شیعه تحت حمایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را قادر می‌سازد تا فعالیت های گسترده‌ای را برای قاچاق اسلحه به اردن با هدف عرضه آن به گروه‌های فلسطینی در کرانه باختری آغاز کنند. به طور خلاصه، تهدید اسرائیل در حال افزایش است و چالش های نظامی که ارتش اسرائیل با آن مواجه است پیچیده تر می شود. سوریه به ندرت بخشی از بحث های سیاسی در اسرائیل است و در طول پنج انتخابات پارلمانی در چهار سال گذشته نیز توجه زیادی به آن نشده است. نهادهای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل بر این باورند که صدها حمله هوایی علیه "سپاه پاسداران ایران" در سوریه از سال 2016 تاکنون موفق به خنثی کردن طرح ایران برای ایجاد قابلیت های تهاجمی در خاک سوریه شده است. نخست‌وزیر سابق اسرائیل تا آنجا پیش رفت که به طور مخفیانه «امید» خود را ابراز کرد که تهران نیروهای نظامی بیشتری را به سوریه اعزام کند، جایی که ارتش اسرائیل از برتری هوایی و اطلاعاتی برخوردار است و در نتیجه آن را قادر می‌سازد تا خسارات بیشتری به ایران وارد کند. اما محاسبات تاکتیکی کوتاه مدت اسرائیل خطرات بلند مدت را نادیده می گیرد. ایران مصمم به پذیرش خسارات سنگین است تا به هدف اصلی خود که استقرار موشک های بلند و میان برد در سوریه علاوه بر سامانه های پدافند هوایی است، ادامه دهد. ایران تاکنون از اعزام تعداد زیادی از نیروهای خود به سوریه پرهیز کرده است و در عوض ترجیح داده تیم‌هایی از "مستشاران" سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را برای رهبری نیروهای شیعه و نیروهای محلی بفرستد. در آینده، تهران ممکن است مایل به افزایش ریسک باشد، به ویژه تحت رهبری رهبر جدید و نوسازی نیروی هوایی خود برنامه راهبردی(شهید) قاسم سلیمانی دستیابی ایران به پایگاه های موشکی در سوریه نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در طرح این کشور برای محاصره اسرائیل با زرادخانه های موشکی است که از دریای مدیترانه تا رود یرموک در شمال و شرق علاوه بر نوار غزه در جنوب غربی امتداد دارد. سپاه پاسداران همچنین در تلاش است به حماس و جهاد اسلامی فلسطین کمک کند تا نیروهای خود را در کرانه باختری سازماندهی کنند تا مونتاژ راکت های دست ساز را که مراکز عمده جمعیتی در اسرائیل را هدف قرار می‌دهند، آغاز کنند. سردار قاسم سلیمانی، فرمانده فقید نیروی قدس سپاه پاسداران، طرحی را برای استقرار تجهیزات جنگی ایران در خاک سوریه طراحی کرده بود که شامل هزاران سکوی موشکی، ناوگان پهپادها، سامانه های دفاع هوایی و یک سری از سایت های مستحکم جمع آوری اطلاعات در امتداد مرز اسرائیل می‌شود. سلیمانی اولین رهبر خاورمیانه‌ای بود که استراتژی دقیقی را برای هدف قرار دادن تدریجی اسرائیل داشت. او از طرح رئیس جمهور فقید مصر جمال عبدالناصر برای حمله گسترده ارتش های عربی برای سرکوب اسرائیل پیروی نکرد. در عوض، او نیروهای نامنظم و مجموعه‌ای از شبه‌نظامیان قدرتمند مجهز به مقادیر انبوه راکت و موشک به رهبری ایران را مستقر کرده است تا تهدیدی برای اسرائیل باشد. طرح او یک طرح فرسایشی آهسته بود و نه یک حمله غافلگیرانه واکنش اولیه اسرائیل به جنگ سوریه پس از شروع شورش ها علیه دولت سوریه در مارس 2011، اسرائیل سیاست عدم مداخله را انتخاب کرد و از انجام اقدامات مخفیانه مهم برای کمک به شورشیان برای سرنگونی نظام سوریه خودداری کرد. دو دلیل اصلی برای این تصمیم وجود دارد. اول، اسرائیل می‌خواست از هرج‌ومرج اجتناب کند و حکومتی در مرز شمالی اش باشد که به آتش‌بس 1974 پایبند بماند. و دوم ، اسرائیل عمیقاً نگران بود که شبه نظامیان جهادی، از جمله پیروان دولت اسلامی(داعش) و القاعده، ممکن است بر جناح‌های سکولار و معتدل‌تر (ارتش آزاد) در درگیری به عنوان جایگزینی برای اسد غلبه کنند. جبهه النصره، وابسته به القاعده، برخی از پاسگاه‌های ارتش سوریه را در نزدیکی مرز اسرائیل در جولان تسخیر کرد و به دنبال آن حامیان دولت اسلامی نیز به آنها حمله کردند. 💳با پرداخت تنها 5هزار تومان از ترجمه و نشر محتوای بیشتر توسط سوریه به فارسی حمایت کنید. (می توانید شماره تلفن و آیدی جعلی وارد نمایید.) @SyrianToPersian

چگونه اسرائیل در جنگ سوریه شکست خورد؟ ✍ ترجمه اختصاصی #بخش_دوم @SyrianToPersian اسرائیل همچنین نظاره گر واکنش متحد آمریکایی خود به جنگ سوریه بوده است. آمریکا در درجه اول دنبال جلوگیری از پیروزی آشکار اسد و حامیان روسی و شرکای ایرانی او از طریق سیاستی بود که هدف آن "تثبیت" وضعیتی بود که در آن اسد کمتر از 70 درصد از خاک سوریه را کنترل می‌کرد. این هدف با کمک به کردها برای حفظ یک موجودیت مستقل در شرق فرات، ایجاد یک منطقه تحت کنترل آمریکا در التنف در جنوب، حمایت ضمنی از تصرف سه منطقه در شمال توسط ترکیه و بازدارندگی ترکیه از هرگونه حمله سوریه به استان ادلب محقق شد بی میلی به درگیر شدن در سیاست یک کشور عربی همسایه، درسی بود که اسرائیل از تهاجم به لبنان در سال 1982 آموخته بود، در آن تهاجم هدف انتخاب بشیر جمیل به عنوان رئیس جمهور مسیحی دوست بود. اما ماجرا به شکست ختم شد و اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل تا سال 2000 ادامه یافت که زمینه را برای ظهور «حزب الله» فراهم کرد. از آن زمان، «سندرم لبنان» رهبران اسرائیلی در همه طیف های سیاسی را بر آن داشت تا از وسوسه تلاش برای شکل دادن به نقشه در آن سوی مرز اجتناب کنند. تا سپتامبر 2015، اسرائیل فرصت های متعددی داشت تا ضربه مهلکی به اسد وارد کند، چه با یک حمله مستقیم از هوا و چه با یورش نیروهای ویژه مخفی؛ در آن ماه، نیروی هوایی روسیه در سوریه ظاهر شد، اقدامی که قاسم سلیمانی، فرمانده فقید نیروی قدس سپاه پاسداران در دیدار با پوتین در کرملین آن را ترتیب داد. رئیس جمهور سوریه در حال بررسی فرار بود، زیرا ارتش او تا حدی در نتیجه فرارهای گسترده از هم پاشیده بود و برخی از وفادارترین نیروهای وی ترور شده و برادرش، فرمانده بخش مسئول امنیت کاخ، پای خود را از دست داد. اطلاعات اسرائیل متوجه شد که اسد در حال "بستن چمدان ها" است. لازم به ذکر است که اسرائیل سابقه طولانی عملیات در داخل دمشق دارد و نیروی هوایی اسرائیل گاهی در ارتفاع کم بر فراز کاخ ریاست جمهوری پرواز می کند. با این حال هیچ اقدامی برای تسریع در رفتن اسد انجام نشد. البته با ورود روس ها که چتر امنیتی در اختیار اسد قرار دادند، شرایط تغییر کرد. علاوه بر ایده حمله مستقیم با «امضای» آشکار یا پنهان از سوی اسرائیل، گزینه دیگر برای تسریع در سقوط اسد، تقویت قابلیت‌های تهاجمی شورشیان بود. تا سال 2014، مجموعه‌ای از گروه‌های مسلح شورشی بخش‌هایی از دمشق، شرق حلب و بخش‌هایی از حومه آن را در اختیار داشتند. در جنوب، نزدیک مرز با اسرائیل، شورشیان اکثر واحدهای سپاه اول ارتش سوریه را شکست داده و دو سوم منطقه را به تصرف خود درآوردند و به 15 تا 20 کیلومتری دروازه های پایتخت رسیدند. اسرائیلی ها به راحتی می توانستند نبردها را از بلندی های جولان در غرب دمشق رصد کنند. اسرائیلی‌ها مخفیانه با برخی از رهبران برجسته شورشیان در استان‌های درعا و قنیطره در جنوب سوریه ارتباط برقرار کرده و جلساتی را در نقاط مختلف در امتداد مرز و در شهر طبریه برگزار کردند. بنابراین اسرائیل از حمله به شورشیان اجتناب و به آنها کمک کرد. افسران اسرائیلی همچنین به طور مخفیانه در کنار افسران کشورهای خلیج فارس و اروپایی در اتاق عملیات نظامی "موک" که توسط سیا در اواخر سال 2013 در امان تأسیس شد، شرکت کردند. موک وظیفه هماهنگی، تامین مالی و تحویل تسلیحات به شورشیان در داخل سوریه را بر عهده داشت. مرکز عملیات نظامی موک در سه سال فعالیت خود، در مأموریتش شکست خورد، زیرا کشورهای مختلف از گروه های مختلف شورشی حمایت می کردند. تشکیل "جبهه جنوبی" در اوایل 2014، یک اتحاد سست متشکل از بیش از 50 گروه شورشی، هماهنگی را بهبود بخشید. اسرائیلی‌ها به این نتیجه رسیدند که گروه‌های شورشی که مجموعاً «ارتش آزاد سوریه» را نمایندگی می‌کنند، قادر به انجام یک حمله متحد نیستند که بتواند در جنگ پیروز شود. علاوه بر این، طرفین اسرائیلی پس از صحبت با رهبران مخالف، از جمله افسران ارشد سابق ارتش سوریه، طی جلسات بسیاری در اروپا متوجه شدند که «دولت موقت سوریه» و سایر نهادهای مستقر در تبعید فاقد پیروان واقعی در میدان هستند. احتمال سرنگونی اسد با خطراتی همراه بود. آمريكا و متحدان غربي آن با وجود اينكه همه آنها تاكيد كردند كه اسد مسئول كشتار مردم، آواره كردن نيمي از جمعيت سوريه و فقير كردن كشورش است، از انجام هرگونه اقدام خودداري كردند. اگر اسرائیل می خواست اسد برود، باید تظاهر به نیمه بی طرفی را کنار می گذاشت و دست به اقدام نظامی مستقل می زد. خوشبینانه ترین اقدام، حملات هوایی علیه کسوه، قطنا و کناکر، زنجیره ای از پایگاه هایی که از ورودی های جنوبی دمشق محافظت می کردند، بود تا نفوذ شورشیان به پایتخت را تسهیل کنند. 💳 با پرداخت تنها 5هزار تومان از ترجمه و نشر محتوای بیشتر توسط سوریه به فارسی حمایت کنید. @SyrianToPersian

چگونه اسرائیل در جنگ سوریه شکست خورد؟ ✍ ترجمه اختصاصی #بخش_سوم @SyrianToPersian چند افسر درجه دوم اسرائیلی یک رویکرد پیشگیرانه را تایید می کردند، اما نتانیاهو، نخست وزیر و ستاد کل این گزینه را رد کردند. رهبران اسرائیلی می ترسیدند که اسد با پرتاب موشک های اسکاد حامل کلاهک های شیمیایی به سوی اسرائیل، تلافی جویی کند. از سال 2012، ارتش سوریه به استفاده از بمب های شیمیایی که اغلب از هوا و گاهی از زمین پرتاب می شود، علیه محله های شورشی متهم شده است. (براساس گزارشات غربی) و هنگامی که سوریه در حمله شیمیایی آگوست 2013 به منطقه غوطه شرقی، به طرز وحشیانه ای از "خط قرمز" اوباما عبور کرد، مقامات آمریکایی و برخی از کشورهای حاشیه خلیج فارس به طور خصوصی از اسرائیل خواستند تا حملات تنبیهی را علیه سوریه انجام دهد، زیرا دولت اوباما می خواست خارج از باتلاق بماند، اصطلاحی که رئیس جمهور آمریکا برای توصیف وضعیت سوریه به کار برده است. اسرائیلی ها تصمیم گرفتند به تنهایی اقدام نکنند و توافقی را که یک ماه بعد با مشارکت روسیه برای نابودی زرادخانه سلاح های شیمیایی سوریه حاصل شد، ترجیح دادند. قابل پیش بینی بود که اسد برخی از زرادخانه های شیمیایی خود را حتی پس از اینکه "به طور کامل" در اختیار بازرسان سازمان منع سلاح‌های شیمیایی قرار داد، حفظ کرد. هیچ فایده ای برای گمانه زنی در مورد اینکه آیا حمله اسرائیل مسیر جنگ سوریه را تغییر می داد یا خیر، وجود ندارد. خطرات متعددی وجود داشت، از جمله گرفتار کردن اسرائیل در یک رویارویی طولانی، کمک به جهادگرایان برای به دست گرفتن قدرت، و ترغیب روسیه به عجله برای نجات اسد و تجزیه سوریه؛ ما هرگز نخواهیم فهمید که آیا اسرائیل از روی احتیاط اشتباه کرد یا فرصت منحصر به فردی را برای تغییر معادله به نفع خود از دست داد. مقامات اسرائیل همچنین دو طرح را با دو اقلیت سوری، دروزی و کردها بررسی کردند. در منطقه موسوم به جبل الدروز، در 100 کیلومتری شرق جولان در جنوب سوریه، رهبران گروه های مسلح تازه تاسیس در سال 2012 از هموطنان دروزی اسرائیلی خود، از جمله ژنرال های سابق ارتش اسرائیل، برای کمک از اسرائیل درخواست کردند. اسد تعداد نیروهای خود را در آنجا کاهش داده بود، دروزی های جوان از فراخوان برای خدمت اجباری در ارتش سوریه طفره می رفتند و تظاهرات علیه نظام شروع می شد. برخی از رهبران خواهان کمک اسرائیل برای بیرون راندن نظام از منطقه خود بودند، اگرچه رهبران مذهبی دروزی از پیروان خود خواستند که در جنگ داخلی جانبداری نکنند. با این حال، پس از گفتگوهای گسترده با سرشناسان دروزی، از جمله "رجال الکرامه"، یک گروه ضد اسد، اسرائیلی ها به این نتیجه رسیدند که دروزی ها آمادگی قطع کامل روابط با رژیم اسد را ندارند، اما امیدوارند به سلاح و کمک مالی از اسرائیل دست یابند و به فکر شروع شورش کامل نبودند. دلایل این نتیجه گیری شامل تنش سنتی بین دروزی ها و حورانی های درعا، سنی های جنوب سوریه بود که ستون فقرات شورش را تشکیل می دادند. تقاضای دروزها برای یک مسیر امن به اردن از طریق حوران، تلاشی پرمخاطره با شانس کمی برای موفقیت پایدار بود. در مورد کردها در شمال شرقی سوریه، آنها از حمایت آمریکا برای حفظ یک حکومت مستقل در شرق فرات برخوردار هستند. این کردها توسط ژنرال مظلوم عبدی، فرمانده نیروهای قسد رهبری می شوند که در طول جنگ سوریه با اسرائیل تماس داشتند. ایده های مطرح شده در سال 2016 شامل تشویق نیروهای قسد برای پیوند شهر عفرین با سواحل مدیترانه بود تا نفت میادین تحت کنترل کردهای سوریه بدون عبور از ترکیه صادر شود. علاوه بر این، برخی امیدوار بودند که وحدت اراضی با دولت اقلیم کردستان در شمال عراق بتواند شکاف میان کردهای سوریه و کردهای عراقی را التیام بخشد. اما این پیشنهادات بیش از حد جاه طلبانه به دلیل رقابت های درون کردی و مخالفت رئیس جمهور اردوغان با یک نهاد کردی در امتداد مرز ترکیه، محکوم به شکست بود. تا تابستان 2018، ترکیب هواپیماهای روسیه، نیروهای تحت حمایت ایران، و نیروهای ارتش سوریه، همراه با نیروهای کمکی محلی نامنظم، به اسد اجازه داد تا در قدرت باقی بماند. اسد توانست هژمونی را به درجات مختلف بر تقریباً دو سوم خاک سوریه پس از اینکه قبلاً به پایین ترین سطح کنترل یعنی کمتر از 50 درصد رسیده بود، به دست آورد. اکنون نیروهای شورشی در عمق سوریه کاملاً شکست خورده اند. در جنوب، اسرائیل مجبور به توقف عملیات معروف «همسایه خوب» شد، که از ژوئن 2016 کمک‌های بشردوستانه را به مردم غیرنظامی ارائه می‌کرد و به دور از کانون توجه، حقوق متوسطی را به 7000 جنگجوی شورشی پرداخت می‌کرد. برخی از رهبران شورشی نیز از طریق اسرائیل، سوریه را ترک کردند تا پناهگاه جدیدی پیدا کنند. 💳 با پرداخت تنها 5هزار تومان از ترجمه و نشر محتوای بیشتر توسط سوریه به فارسی حمایت کنید. @SyrianToPersian

چگونه اسرائیل در جنگ سوریه شکست خورد؟ ✍ ترجمه اختصاصی #بخش_چهارم (پایانی) @SyrianToPersian‌ در مورد کشورهای عربی که قبلاً از تلاش‌ها برای سرنگونی اید حمایت می‌کردند، اکنون به تدریج، هر کدام با سرعت خاص خود، به سمت نزدیک شدن و عادی‌سازی روابط، مانند از سرگیری عضویت سوریه در اتحادیه عرب، حرکت می‌کنند. ترکیه در حال حاضر در مورد آشتی احتمالی با اسد صحبت می کند و کردها علناً تاکید می کنند که ممکن است در مقطعی مجبور به گفتگو با اسد شوند. به همین ترتیب، امارات بی سر و صدا تلاش کرد بین اسرائیل و اسد در مورد مزارع اشغالی شبعا که هم سوریه و هم لبنان ادعای آن را دارند، میانجیگری کند. در حال حاضر، اسرائیل همچنان از هدف قرار دادن نظام اسد و ارتش آن اجتناب می کند، مگر اینکه سامانه‌های پدافند هوایی آن هواپیماهای اسرائیلی را هدف قرار دهند که به محموله های تجهیزات نظامی ایران حمله می کنند. استثنای مهم، تخریب مکرر کارخانه‌های اصلی صنایع نظامی سوریه در مصیاف و السفیره بود که تیم‌های مشترک متخصصان سوری و ایرانی تحت مدیریت «مرکز مطالعات و تحقیقات علمی سوریه» موشک‌های پیشرفته را در این مکان‌ها مونتاژ می‌کنند. ایران، به نوبه خود، به تعدیل استقرار نظامی خود در سوریه با توجه به فشار بمباران‌های هفتگی تأسیسات توسط نیروی هوایی اسرائیل ادامه می‌دهد. طرح اولیه (شهید) سلیمانی در حال حاضر متوقف شده است. با این وجود، ایران با استقرار شبه نظامیان در مناطق مختلف سوریه، کنترل مناطق عمده در دره فرات میانی، به ویژه در مجاورت دیرالزور و البوکمال، صحرای سوریه در مجاورت پالمیرا، حومه دمشق و حلب و جنوب رو به جولان را بدست گرفت حزب‌الله عملاً دامنه‌های شرقی رشته‌کوه قلمون در امتداد مرز با لبنان و دامنه‌های جبل الشیخ را به تصرف خود درآورده و واحدهای آن مدام در حال تغییر مواضع در داخل سوریه هستند. زرادخانه موشک های هدایت شونده دقیق حزب الله از چند ده به صدها افزایش یافته است. به گفته جسور، یک اندیشکده مخالفان سوری مستقر در استانبول، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و حزب الله مجموعا در حداقل 469 پایگاه نظامی در سراسر سوریه حضور دارند. در عین حال، نیروی دریایی ایران از کشتی‌های باری مستقر در خارج از بنادر سوریه به عنوان سکوی شناور برای پهپادها و پرتابگرهای موشک استفاده می‌کند. نیروهای شیعه کنترل سمت عراقی مرز با سوریه در جنوب شرقی، در مجاورت بزرگراه اصلی بین دو کشور را به دست گرفته‌اند و امروز برای تقویت حضور خود در سنجار در شمال عراق برای دریافت دومین کریدور زمینی تلاش می کنند نتیجه گیری اطلاعات اسرائیل معتقد است که 80 تا 90 درصد از حضور نظامی ایران در سوریه نابود شده است. خواه این ارزیابی دقیق باشد یا خیر، همه نشانه ها حاکی از این است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آماده است تا بهای سنگینی برای ادامه تقویت تدریجی حضور نظامی خود در سوریه بپردازد. تلاش‌های بیشتر ایران در صورتی تسریع می‌شود که آمریکا به حضور نظامی کم اما بسیار مهم خود متشکل از 900 سرباز ، کنترل تنف در نقطه تلاقی مرزهای سوریه و عراق و اردن پایان دهد. استقرار نظامی فعلی ایالات متحده مانع از گسترش انتقال تدارکات سپاه پاسداران به سوریه می شود. اصل مطلب روشن است. تا زمانی که اسد در قدرت بماند، تقویت نظامی ایران به تدریج گسترش خواهد یافت و به مرور زمان توانایی های بیشتری به دست خواهد آورد. امید به اینکه غرب یا کشورهای عربی انگیزه های جذابی را برای جدا شدن از ایران به اسد ارائه دهند، آرزویی محال است. اتحاد نزدیک دو کشور به سال 1970 برمی گردد. امروز ایران دارایی دائمی سوریه پس از جنگ است. آیا واقعاً فرصتی برای اجتناب از خطر فعلی وجود دارد؟ این فرصت، حتی اگر وجود داشته باشد، از دست رفته است. اسرائیل اکنون چاره‌ای جز خنثی کردن تلاش‌های ایران برای اجرای طرح راهبردی (شهید) قاسم سلیمانی برای شکست اسرائیل ندارد. این مستلزم ریسک کردن است. مغز متفکر اولین طرح جامع برای خفه کردن آرام آرام دولت یهود توسط ترامپ در ژانویه 2020 کشته (شهید )شد، اما طرح او بسیار زنده است. ✍ منبع : انستیتو واشنگتن 💳 با پرداخت تنها 5هزار تومان از ترجمه و نشر محتوای بیشتر توسط سوریه به فارسی حمایت کنید. @SyrianToPersian

✍ مبلغ قرار داده شده برای حمایت های مالی به گونه ای در نظر گرفته شده است که تمامی کاربران توانایی پرداخت آن را داشته باشند. با پرداخت این مبلغ می توانید ما را در ترجمه گزارشات ، مقالات ، کلیپ ها ، مستندها و تولید اختصاصی آن‌ها یاری نمایید.

🔴 سوریه موفق شد میزبانی مسابقات آسیایی بسکتبال انتخابی المپیک پاریس را بدست آورد @SyrianToPersian