بعضی وقتا یه جوری برات عادی سازی میشه که وقتی به خودت میای نمیتونی باور کنی این منی که میبینی همون من قبلیه
˖ ۫ سرشار از تهی ۫ ˖
ورودم به ۱۸سالگی ✅. ۱۷سالگی ِجالب و طاقت فرسایی بود ؛ از سال پیش تا الان آدمای زیادی از زندگیم رفتن
و ۱۹ سالگی 🤷🏻
حس میکنم دیگه دارم رو به پیری میرم ولی به هرحال یه سال دیگه گذشت
ولی نه از اون سالایی که فقط رد بشه و تموم شه . نه ، این یکی با تمومِ وجودم ازم رد شد .
پر از سختی بود ، از اون سختیایی که بعضی شباش فکر کردم دیگه نمیتونم ولی تونستم و هنوزم سرپام .
هجدهسالگی بهم یاد داد هر کسی که میگه "هستم" واقعاً نیست .
یاد داد که تکیهگاه آدم باید خودش باشه .
یاد داد که زمین خوردن عیب نیست، موندن رو زمین عیبه .
اشک ریختم، خندیدم، بزرگ شدم
نه از اون بزرگ شدنای سنی، از اون بزرگ شدنای درونی
الان که دارم پا میذارم تو ۱۹ سالگی، نه خوشحالم نه ناراحت . فقط یه جور آرامشِ عجیبی دارم شایدم خستم نمیدونم
حس میکنم اون آدمی که پارسال بودم دیگه نیستم .
تولدم مبارک!
یه سری تبریکایی که ظرافت دارن
یا اونایی که انتظارشو نداری عجیب میچسبن ..
با تموم شدن پاور دانشگاه منم تموم شدم💘.
دو رووووووز درگیر پاور باشی خیلی ستمه
˖ ۫ سرشار از تهی ۫ ˖
با تموم شدن پاور دانشگاه منم تموم شدم💘. دو رووووووز درگیر پاور باشی خیلی ستمه
بله دوستان کمتر از نصف عکسا :
˖ ۫ سرشار از تهی ۫ ˖
بعد مدتها یه فیلمی دیدم که به وجدم آورد🥂.
اسمش : اکنون مرا میبینی۱و۲