در فصل پنجم کتاب «تکه‌هایی از یک کل منسجم» نوشته شده: رابطه‌ها شبیه آدم هستند؛ گاهی حال‌شان خوب است و گاهی بد. اما یک رابطه خوب و سالم، در نهایت حال ما را بهتر می‌کند، رشد می‌کند و اجازه می‌دهد ما هم رشد کنیم آدمی که در یک رابطه به‌وجود می‌آید، باید بزرگ شود، رشد داشته باشد و قوی شود. یک رابطه نمی‌تواند تا همیشه کودک، وابسته و مریض باقی بماند. پس خیلی مهم است که حواسمان به آدم‌هایی که در روابط‌مان تشکیل می‌دهیم، باشد. گاهی آدمِ رابطه زنده نیست و ما فقط از روی عادت یا امید واهی، می‌خواهیم او را احیا کنیم؛ دقیقاً مانند دادنِ تنفس مصنوعی به آدمی که مدت‌هاست تبدیل به جسد شده است...