ـ سفر بخیر ، از ایرانمان خیالت راحت .

بدرود ایرانی ترین رهبر .

!

فـرق میکـنه ، بـا خـانـواده شهـید بشـی ؛ یـا بـا خـانواده فـرار کنی .

- ما دلمان به « يَـوْمَ نَـدْعُوا كُـلَّ أُنَــاسٍ بِإِمَـامِهِمْ » خوش است آقا .

آقا ، نماز هم خواندیم ؛ حالا با دلتنگی چه کنیم . .

صلاة صلاة ؛ مردم صف میکشن، دونه به دونه، مرد و زن، پیر و جوون، گریون و غمگین و.. یتیم! هوای مصلی گرفته، پرنده ها با هربالی که میزنن فریاد میکشن و مردم همچنان توی بهت و حیرت گیر کردن.. صدا میاد.. صلاة صلاة! خیابونا قفل کرده، همه کنار هم ایستادن و با شنیدن الله‌اکبر صدای گریه‌ی مردها بلند میشه.. شونه هاشون تکون میخوره و اشک ِیتیمی از چشم مرد و زن ِتوی مصلی میریزه.. صداها بلنده، گریه، شیون، زمزمه‌ی دعا.. نماز جلو میره، ″اللهم إنا لا نعلم منه إلا خیراً″ صدای ناله مصلی رو پر میکنه.. حتی پاهایی که روش ایستادن میلرزه و صدایی توی مغزشون میگه″برای کی نماز میت میخونی؟″ نماز تموم میشه.. اشک‌ها متوقف نشده و نمیشه.. ″یاصاحب‌الزمان، تسلیت تسلیت″ ″ای پسر ِفاطمه، تسلیت تسلیت″ اینجا، اشک ها به خشم و اراده و توکل بدل میشه.. اینجا صدای انتقام خواهی بالا میره و من شاید قدمی، نفسی و کلمه‌ای به تو نزدیک تر بودم.. شاید دیدمت و نشناختم!

یه چیزی وسط سینه‌م تیر میکشه ، مطمئنم جای خالی ِتوعه .

اقا راحت استراحت کن :)

روز قلم است ، قلمم بشکند اگر از تو کم بنویسم . . اگر نگویم تا آخر ایستادی ، اگر نگویم ماندی و لب به شکایت نگشودی ، اگر نگویم تو مقاومت کردی ، تو دلسوز بودی ، تو شجاع بودی ، تو به ما درس ِزندگی دادی ، تو درخت انقلاب را ثمر بخشیدی . تو ‌پدر ِامتی :)!