چرا عاشقت شدم؟
چون همیشه بین هزاران نفر، چشمم فقط دنبال تو میگشت. انگار از بین اون همه آدم، چشمام فقط تو رو میدیدن. هرچقدر هم اطرافم شلوغ بود، تا تو رو میدیدم دیگه هیچکس برام مهم نبود، انگار همه محو میشدن و فقط تو میموندی.
چون بوی تنت یه آرامش عجیبی داشت؛ جوری که وقتی روی لباسم میموند، هی دوباره بوش میکردم، فقط برای اینکه چند لحظه بیشتر حس کنم کنارمی. حتی دلم نمیاومد اون لباس رو بشورم، چون بوی تو رو میداد و همین برام کافی بود.
چون اون نگاه خاصت رو دوست داشتم؛ همون نگاهی که کافیه چند ثانیه بهم بدوزیش تا تمام حواسم پرت بشه. نمیدونی چند بار فقط به خاطر یه نگاهت تا ساعتها لبخند روی لبم مونده.
چون درست همون وقتی که دلم میخواست برای یکی مهم باشم، تو بهم اهمیت دادی. چون قشنگترین لبخندت رو بهم هدیه دادی و باعث شدی منم از ته دل بخندم. چون حتی وقتی حالم خوب نبود، یه حرف کوچیک از تو میتونست همهچی رو برام عوض کنه.
چون تکتک جزئیاتت برام دوستداشتنی بودن؛ از طرز حرف زدنت و خندیدنت گرفته تا شیطنتهات، اخم کردنت، راه رفتنت و حتی وقتایی که ساکت میشدی. چیزایی که شاید خودت اصلاً بهشون توجه نمیکردی، برای من قشنگترین بخش وجودت بودن.
چون دلم به چیزایی خوش بود که شاید برای بقیه خیلی معمولی بودن؛ دیدنت، شنیدن صدات، چند دقیقه حرف زدن باهات و حتی یه خداحافظی ساده از طرف تو. چون با تو خوشحال شدن بهونه نمیخواست.
چون وقتی بهت فکر میکردم ناخودآگاه لبخند میزدم، چون دلم میخواست از هر اتفاق کوچیکی برات تعریف کنم، چون اولین کسی بودی که دلم میخواست خبرهای خوبم رو باهاش شریک بشم و وقتایی که ناراحت بودم، بیشتر از همیشه دلم بودنت رو میخواست.
چون بین اون همه آدم، دلم تو رو انتخاب کرد؛ بدون اینکه ازم اجازه بگیره. چون هیچوقت دنبال یه آدم بینقص نبودم، فقط تو رو میخواستم، با تمام خوبیها و بدیهات، با تمام اخلاقهای عجیب و قشنگت.
آره، من عاشق تو شدم؛ عاشق خودت، نه فقط ظاهر و لبخندت. عاشق حسی که بهم میدادی، عاشق خاطرههایی که باهات ساختم و حتی عاشق دلتنگیهایی که بعد از دیدنت سراغم میاومدن. خلاصه که نمیدونم چطوری، ولی از بین تمام آدمای این دنیا، دلم فقط پیش تو گیر کرد.
ولی میدونی بدترین قسمت این ماجرا چیه؟ اینکه من اینهمه تو رو میخوام، اینهمه دلم پیشته، ولی تهش میدونم هیچوقت قرار نیست مال من بشی. من توی ذهنم هزار بار کنار تو زندگی کردم، هزار بار بغلت کردم، هزار بار بهت گفتم چقدر دوستت دارم، ولی توی واقعیت حتی نمیدونم قراره یه روزی بتونم دستت رو بگیرم یا نه. دردش اینجاست که من دلم یه عمر با تو بودن رو میخواد، ولی شاید سهمم از تو فقط همین چندتا خاطره و یه عالمه دلتنگی باشه. چه بدبختی بزرگیه که آدم دلش رو پیش کسی جا بذاره که حتی نمیتونه آیندهش رو باهاش تصور کنه… من تو رو میخوام، ولی انگار دنیا تو رو برای من نخواسته.
برای اولین بار توی زندگیم عاشق سوپ شدم؛ تنها چیزی که گلوم رو نرم و آروم نگه میداره😍💔
هدایت شده از ⭑ بلوبریسرگردان ᪲̽🫐؟
مطمئنین اینایی که میگیرین امتحانه انتقام نیست؟