روز تلخی است. از طرفی،پیکر مطهر او؛ از طرفی،انتقامی که گرفته‌نشد؛ از طرفی،بر باد رفتن دست‌آوردهای جنگ در مذاکره؛ و از طرفی،ترس از بازگشت به تکرار روزمرگی... رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرࣰا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَٰفِرِينَ...

انسان،همواره در جنگ است؛ یا با دشمن بیرونی، یا با دشمن درونی؛ یا با طاغوت، یا با شیطان، یا با خلق، یا با دنیا، یا با خود؛ آن‌ها که از این جنگ‌ها فارغ‌اند،مرده‌اند...

ایران هشت سال با صدام جنگید، ۱۲ روز با اسرائیل و آمریکا جنگید و به این‌ها، آن یک روز را هم اضافه کنید. از صبحِ ۹ اسفند تا سحرگاه ۱۰ اسفند را. در تمام این بازه‌های زمانی تجمعات خیابانی در ایران برقرار نشد. فقط یک جا، در یک لحظه تاریخی بود که از چهره‌ی جدید خیابان رونمایی شد. آن لحظه، لحظه‌ی تایید شهادت سیدعلی خامنه‌ای بود. پس چهره‌ی جدید خیابان و مفهوم ملت مبعوث، بیش از آنکه با مفهوم جنگ گره خورده باشد، به ماجرای «رهبری» و خونخواهیِ شخص «سیدعلی خامنه‌ای» مربوط است. و الا اگر اگر قصه جنگ بود، پس آن هشت سال و آن ۱۲ روز و آن یک صبح تا به سحر، چرا خیابان تسخیر نشد؟ باقی شعارهای تریبون‌های رسمی را رها کنید. یکی می‌خواهد ناسیونالیسم از دل این تجمعات بیرون بکشد، یکی خیال دارد تصاویر هوایی جذابش را شکار کند جهت پروپاگاندا. هرکسی از ظن خود یار این تجمعات شده اما به اصل اگر برگردیم، قصه، قصه‌ی خون‌خواهی سیدعلی خامنه‌ای است. حکمتِ تکرار هزارباره‌ی این این اصل بدیهی آن است که خدایی نکرده، بازگشت به «وضعیت نرمال» را با جنگ و آتش‌بس برایمان تعریف نکنند. آنچه همه چیز را به پیش و پس از خودش تقسیم کرد، نه جنگ، که شهادت او بود. و با خاکسپاری، برگزاری تشییع و خواندن سرود صلحِ پس از جنگ، هیچ چیز نرمال نخواهد شد. از فردای ۱۸ تیر، منتظرِ صداهای عادی‌ساز باشید. برایتان قصه‌ها خواهند گفت. که «پیرمرد عمرش را کرده بود». که «انتقامش فتح قدس است». که «پیروزی حاصل شده». و پاسخ همه‌شان یک چیز است: انتقام آنجایی محقق می‌شود که تعرض به جان رهبر حتی به مخیله‌ دشمن خطور نکند، چه رسد به اینکه همین امروز، وزیر جنگ اسرائیل می‌گوید رهبر جدید ایران در صدر لیست ترور است‌. عادی‌شدنِ اوضاع یعنی اینکه دشمن پس از ترور سیدعلی خامنه‌ای چنان پاسخی ببیند، که هیچ تهدیدی سیدمجتبی را برای حضور در مراسم پدرش منع نکند. بزرگترین گواه بر عادی نبودن اوضاع این است که رهبر جدید ایران، نمی‌تواند در مراسم رهبر سابق حاضر شود. و تلاش برای عادی‌نماییِ این وضعیت غیرعادی، همدستی با دشمن است. (نقل از کانال نانوشته‌ها)

احتمالا خیلی از شما(خصوصا اگر پیگیر اخبار و شبهات مربوط به جنگ باشید) صحبت‌های شهید باقری در مورد پذیرش قطعنامه ۵۹۸ رو شنیده باشید... حتی خیلی از کانال‌دارها، با استناد به صحبت‌های شهید باقری، در صدد تبیین این بودن که پذیرش آتش‌بس بعد از جنگ ۴۰ روزه، درست‌ترین تصمیم ممکن بود! خلاصه، اگر اون صحبت‌ها رو شنیدین (یا نشنیدین)، این صحبت‌های مهم شهید باقری هم کنارش بشنوید... «جنگ برای امام خیلی مهم بود، برای دیگران شاید خیلی اهمیت نداشت!» ✊🇮🇷@m_a_tavallaie | #محاربات

«جمهوری اسلامی یعنی یک ملّت زنده. جمهوری اسلامی یک حکومت جدا از مردم نیست. جمهوری اسلامی عبارت است از ملّت ایران، این ملّت پابرجا، این ملّت مستحکم، این ملّتی که حاضر است برای پیشرفت خودش زحمت بکشد، کار کند، تلاش کند، و بحمدالله در این ۴۷ سال پیشرفت کرده.» رهبر شهید انقلاب،۲۸/۱۱/۱۴۰۴