کاش همه یه نجلا تو زندگیشون داشتن.امن،مطمئن،راز دار و صبور.

یعنی مطمئنم اگر جلوش به قتل هم اعتراف کنم بهم میگه حتما دلیل داشتم و قضاوتم نمیکنه..

عزیزم خوشحالم بر نگشتی چون اگه به من بود بازم میبخشیدمت.

به این فکرمی‌کنم و یه درصد احتمال میدم که بقیه ی زندگیم رو باید توی ایتا ، بدون نت بین‌المللی بگذرونم تنم میلرزه

لیبرا ، اونقدر از آینده ترسیدی که الانت رو هم از دست دادی.

صدام بزن رینبودش چون همیشه از طرف آدم های مهمه زندگیم نادیده گرفته میشم.

تا قیامت دل من سال نهمم رو میخواد ؛

اما همه ی بچه ها نافرمانی میکنند،فقط نوع نافرمانی بچه های باهوش فرق میکند. "زمان اشتباه،مکان اشتباه"

میدونی من هنوزم اونارو بخشی از خودم میدونم.انگاری هنوز تبدیل به گذشتم نشدن.انگار هنوز هر روز ساعت ۶ ونیم صبح توی کلاسم و با سایه ی نجلا سر زود اومدن رقابت میکنم.انگار هنوز صبح به صبح داد میزنم و از بالای پله ها به همه صبح بخیر میگم.انگار نمیخوام قبول کنم که رفتم،که دیگه نیستم.نمیخوام قبول کنم دیگه هیچوقت قرار نیست یه روز کامل پشت نیمکتِ اخرِ ردیفِ سمتِ چپ بشینم.نمیخوام قبول کنم دیگه هیچکس نیست که روم حساب باز کنه و دیگه هیچوقت استرس شیرینی دزدیدن از ابدارخونه رو نمیگیرم. من هنوزم خودمو باهاشون جمع میبندم،احتمالا تا اخر عمرم هم قراره همین کارو کنم‌.شاید بقیه فراموشم کرده باشن.شاید خیلیا راضی به نبودنم باشن و شاید رفته باشم ولی.. صدای خنده هام هنوز اونجاست.