"We don't stop playing because we grow old; we grow old because we stop playing." - George Bernard Shaw

"Laughter is the sun that drives winter from the human face." - Victor Hugo

"No one has a greater asset for his business than a man's pride in his work." - Hosea Ballou

"Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up." - Thomas A. Edison

لحظهٔ عجیبِ فرصت میان آمریکا و ایران America and Iran’s Strange Moment of Opportunity علی واعظ فارن افرز در میانهٔ بحرانی که هر روز ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند، جایی میان تهدیدهای متقابل، حملات محدود، و بن‌بست‌های سیاسی، وضعیتی شکل گرفته که در ظاهر سراسر خطر است اما در عمق خود نشانه‌هایی از یک فرصت غیرمنتظره را حمل می‌کند. نویسنده توضیح می‌دهد که جنگ و تنش‌های اخیر، هرچند خسارت‌بار و فرساینده بوده، اما واقعیتی را آشکار کرده که پیش‌تر کمتر دیده می‌شد: هیچ‌یک از طرفین قادر به پیروزی قاطع نیستند و همین ناتوانی، لحظه‌ای عجیب از امکان را پدید آورده است؛ لحظه‌ای که در آن، ادامهٔ مسیر فعلی نه سود دارد و نه چشم‌انداز، و همین بی‌ثمر بودنِ تشدید تنش، راه را برای اندیشیدن به خروج از بحران باز می‌کند. خلاصه مقاله در زیر می آید. در این روایت، بحران تنگهٔ هرمز در مرکز توجه قرار دارد؛ نقطه‌ای که هم ابزار فشار ایران است و هم منشأ نگرانی آمریکا. بسته‌شدن مسیر، حملات به کشتی‌ها، اختلال در تجارت جهانی و افزایش قیمت انرژی و غذا، همه نشان داده‌اند که این وضعیت نه قابل تحمل است و نه قابل تثبیت. ایران نمی‌تواند از این ابزار چشم‌پوشی کند، اما نمی‌تواند آن را بدون هزینه حفظ کند. آمریکا نیز نمی‌تواند این وضعیت را بپذیرد، اما نمی‌تواند آن را با زور تغییر دهد. همین تناقض، زمینهٔ توافق را فراهم کرده است؛ توافقی که شاید نه پیروزی کامل باشد و نه شکست کامل، اما می‌تواند مسیر خروج از بحران را شکل دهد. نویسنده یادآوری می‌کند که فشارهای داخلی در آمریکا، به‌ویژه نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ را به‌سمت پذیرش یک یادداشت تفاهم سوق داد؛ یادداشتی که قرار بود مسیر مذاکرهٔ گسترده‌تر را باز کند. اما ابهام در مفاد آن، به‌ویژه دربارهٔ نحوهٔ ادارهٔ تنگهٔ هرمز، باعث شد دو طرف برداشت‌های متفاوتی داشته باشند و دوباره به چرخهٔ حمله و پاسخ وارد شوند. این ابهام، نه اشتباه، بلکه تلاشی برای کنار هم قرار دادن مواضع متضاد بود؛ تلاشی که نشان می‌دهد حتی در اوج تنش، امکان گفت‌وگو وجود داشته است. در این میان، فشارهای داخلی ایران نیز نقش تعیین‌کننده دارد. اقتصاد آسیب‌دیده، نارضایتی اجتماعی، و هزینه‌های منطقه‌ای، تهران را در وضعیتی قرار داده که ادامهٔ تنش نه سود دارد و نه ثبات. ایران توانسته فشار وارد کند، اما نتوانسته موازنهٔ منطقه‌ای را تغییر دهد. آمریکا نیز توانسته ضربه بزند، اما نتوانسته رفتار ایران را مهار کند. این بن‌بست دوطرفه، همان لحظهٔ عجیبِ فرصت است؛ لحظه‌ای که در آن، هیچ‌کس نمی‌تواند پیروز شود و هیچ‌کس خواهان جنگ بی‌پایان نیست. در چنین شرایطی، کشورهای منطقه، به‌ویژه عمان، تلاش می‌کنند مسیر خروج از بحران را طراحی کنند. یکی از پیشنهادها این است که تنگهٔ هرمز تحت نظارت یک نهاد سازمان ملل، با امکان دریافت هزینهٔ ناوبری غیرالزامی، اداره شود. این طرح بالقوه مفید است، اما برای ایران، اهرم فشار مهم‌تر از سود مالی است و برای آمریکا، نمایش پیروزی مهم‌تر از مصالحه. با این حال، نویسنده تأکید می‌کند که هیچ‌یک از طرفین قادر به تحمیل نتیجهٔ دلخواه خود نیستند و همین محدودیت، امکان توافق را افزایش می‌دهد. در پایان، مقاله هشدار می‌دهد که اگر این فرصت از دست برود، پیامدهای انسانی، اقتصادی و امنیتی بحران ادامه خواهد یافت و شاید تشدید شود. اما اگر از این لحظهٔ عجیبِ فرصت استفاده شود، امکان رسیدن به توافقی وجود دارد که نه پیروزی کامل است و نه شکست کامل، اما می‌تواند جنگ را متوقف کند و مسیر جدیدی بگشاید؛ مسیری که تنها از دل همین بن‌بست و فرسایش دوطرفه قابل تصور است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

⚡️ایران پیامی به جی دی ونس ارسال کرد و هشدار داد که کوشنر و ویتکوف از دسترسی داخلی خود به مذاکرات «سوءاستفاده» می‌کنند. یک مقام ارشد ایرانی گفت که تهران به طور خصوصی به ونس گفته است که این دو نفر از مذاکرات برای منافع مالی سوءاستفاده می‌کنند. کاخ سفید این موضوع را تکذیب می‌کند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

فوری: بنا به گزارش رسانه‌های ایرانی، امارات متحده عربی مستقیماً وارد جنگ علیه ایران شده و در اولین استفاده شناخته شده خود از این سلاح در این درگیری، پهپاد کامیکازه یابون لویتِرینگ را در بندرعباس به پرواز درآورده است. اکنون احتمال تشدید تنش‌های عمده از سوی ایران به طور فزاینده‌ای افزایش یافته است. سپاه پاسداران ایران پیش از این به طور خاص تهدید کرده بود که به کریدور انرژی فجیره امارات حمله خواهد کرد. فیلم امروز بر فراز بندرعباس ایران: 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"The more that you read, the more things you will know. The more that you learn, the more places you'll go." - Dr. Seuss

"It's not that I'm so smart, it's just that I stay with problems longer." - Albert Einstein

"I like the dreams of the future better than the history of the past." - Thomas Jefferson

"Power is like being a lady... if you have to tell people you are, you aren't." - Margaret Thatcher

من نزدیک به ۲۰ سال روی ایران کار کرده‌ام. گزینه‌های ما هیچ‌وقت عالی نبوده‌اند، اما هرگز اوضاع را تا این حد بد ندیده‌ام. برای اولین بار در دوران حرفه‌ای‌ام، سردرگم هستم. وقتی این جنگ شروع شد، هشدار دادم که ایران احتمالاً ضعیف‌تر، اما تهاجمی‌تر و ریسک‌پذیرتر خواهد شد - و منطقه را در چرخه‌ای از درگیری‌های نظامی و بی‌ثباتی مزمن گرفتار خواهد کرد. این اتفاق افتاده است. چیزی که من دست کم گرفتم، اهرمی بود که ایران از طریق تسلط خود بر تنگه هرمز به دست می‌آورد. برای لحظه‌ای، تفاهم‌نامه یک راه خروج احتمالی ارائه داد. این تفاهم‌نامه عمیقاً ناقص بود، اما از جایگزین‌ها بهتر بود. سپس شرایط مبهم و مذاکرات بی‌کیفیت باعث فروپاشی آن شد: ایران معتقد بود که می‌تواند تا حدودی کنترل خود را بر تنگه حفظ کند؛ واشنگتن معتقد بود که تنگه دوباره به روی کشتیرانی بین‌المللی باز خواهد شد. اما مشکل اساسی مذاکره نبود. در وهله اول تصمیم فاجعه‌بار ترامپ برای شروع جنگ بود. نتیجه: افزایش قیمت نفت، شوک‌های اقتصادی، کاهش ذخایر دفاع موشکی ایالات متحده، خسارات عظیم منطقه‌ای و رنج غیرنظامیان، متحدان بیگانه و در عوض دستاورد بسیار کمی. خب حالا چه؟ ما می‌توانیم از طریق کاهش تحریم‌ها، صادرات نفت و دسترسی به سیستم بانکی بین‌المللی به ایران غرامت بدهیم. اما پس از چهل روز جنگ، تهران عصبانی، بی‌اعتماد و متقاعد شده است که دست قوی‌تر را در دست دارد. هزینه آن آنقدر بالا - و آنقدر تحقیرآمیز - است که ترامپ هرگز آن را نخواهد پذیرفت. ما می‌توانیم از نظر نظامی تشدید کنیم، کاری که ایالات متحده انجام می‌دهد. اما بمباران امتیازات معناداری از سوی ایران به همراه نداشته است و به نظر می‌رسد ترامپ تمایلی به تحمل هزینه‌های گزینه‌های حداکثری ندارد. فشار بیشتر به معنای یک جنگ پرهزینه، خطرناک و بالقوه بی‌پایان است که خطرات جدی برای نیروهای آمریکایی و کل منطقه دارد، همانطور که این آخر هفته به طرز غم‌انگیزی شاهد آن بودیم. و شانس موفقیت کمی دارد. یا می‌توانیم کشورهای خلیج فارس را به مذاکره برای یک توافق منطقه‌ای تشویق کنیم. این در نهایت ممکن است امیدوارکننده‌ترین مسیر باشد، اما کشورهای خلیج فارس دچار اختلاف هستند، این اساساً یک درگیری ایالات متحده و ایران است و هرگونه توافقی مستلزم امتیازات عمده‌ای از سوی آمریکا خواهد بود، در حالی که ایران را از نظر استراتژیک قوی‌تر از قبل از جنگ می‌کند. بنابراین این خیلی جذاب و رسیدن به آن نیز دشوار نیست. بنابراین محتمل‌ترین نتیجه این است که ما شاهد یک وضعیت عادی جدید هستیم: درگیری‌های مکرر بین آمریکا و ایران، حملات دوره‌ای آمریکا یا اسرائیل به برنامه هسته‌ای ایران، کنترل ایران بر منطقه خلیج فارس، قیمت‌های بالاتر نفت و حضور نظامی بزرگتر و طولانی‌تر آمریکا در خاورمیانه. اما از آنجایی که هزینه‌های تشدید همه جانبه بسیار بالاست، هر دو طرف سعی می‌کنند از رفتن آن به آنجا جلوگیری کنند، اگرچه همیشه خطری وجود دارد. در نهایت، با ساخت خطوط لوله توسط کشورها، تنوع بخشیدن به منابع انرژی و ایجاد مسیرهای تجاری جایگزین، قدرت نفوذ ایران کاهش خواهد یافت. اما این امر می‌تواند سال‌ها طول بکشد. در نهایت، خستگی ممکن است به توافق منجر شود. ایران ممکن است تصمیم بگیرد که کنترل تنگه در حالی که تحت محاصره است، پایدار نیست. واشنگتن ممکن است بپذیرد که باید پیشنهاد بیشتری ارائه دهد. کشورهای خلیج فارس ممکن است سرانجام حول یک چارچوب دیپلماتیک عملی متحد شوند. اما نه به این زودی. ترامپ موقعیتی را که گزینه‌های بهتری به وضوح وجود داشت، در نظر گرفت، یک جنگ غیرضروری را آغاز کرد و یک فاجعه استراتژیک ایجاد کرد که سال‌ها طول خواهد کشید تا از آن خلاص شویم. در حال حاضر، همه ما درگیر این آشفتگی هستیم. ایان گلدربرگ 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa