"Failures, repeated failures, are finger posts on the road to achievement. One fails forward toward success." - C. S. Lewis

اگر ایران بجز ویرانسرا نیست من این ویرانسرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانه‌ها را دوست دارم نوای نای ما گر جانگداز است من این نای و نوا را دوست دارم اگر آب و هوایش دلنشین نیست من این آب و هوا را دوست دارم به شوق خار صحراهای خشکش من این فرسوده پا را دوست دارم من این دلکش زمین را خواهم از جان من این روشن سما را دوست دارم اگر بر من ز ایرانی رود زور من این زور آزما را دوست دارم اگر آلوده دامانید، اگر پاک من، ای مردم، شما را دوست دارم 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

حملات موشکی بالستیک اخیر ایران و رد مداوم راه‌حل‌های سازش در تنگه هرمز ممکن است نشانه‌هایی از تسلط تفکر «تندروانه» بر استراتژی امنیت ملی ایران به نظر برسد. اما گفتگوهای من با همتایانم در تهران نشان می‌دهد که چیز دیگری در جریان است. تصمیم‌گیری‌های ایران به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر بدبینی شدید در مورد دستاوردهای دیپلماسی با ایالات متحده قرار دارد. اکثر چهره‌های ارشد، چه عملگرا و چه تندرو، به سادگی باور ندارند که توافق امکان‌پذیر است. این بدبینی از زمان امضای تفاهم‌نامه بدتر شده است. بخشی از این مربوط به تجربه مکرر تشدید تنش توسط ایالات متحده در طول مذاکرات است، اما بدبینی دیگر به این سوال محدود نمی‌شود که «آیا ترامپ خواهان توافق است؟» به طور فزاینده‌ای این باور وجود دارد که «ترامپ نمی‌تواند توافق کند، حتی اگر فکر کند که خواهان آن است.» سیاست‌گذاران در تهران به چندین چیز نگاه می‌کنند. در سطح فنی، دولت ترامپ قادر به اجرای حتی ابتدایی‌ترین اقدامات اعتمادسازی تفاهم‌نامه نبود. هیچ دارایی آزاد نشد و معافیت نفتی هرگز واقعاً عملیاتی نشد. رهبران ایران همچنین به زمینه‌های دیگری نیز توجه دارند. حتی در ونزوئلا، جایی که دولت کنترل سیاسی کامل و رویکرد کاملاً فشار دادگاهی برای تعامل مجدد اقتصادی دارد، رفع تحریم‌ها با مشکل مواجه شده است (به عنوان مثال، یک ماه کامل پس از زلزله عظیم طول کشید تا FinCEN اقدامات پیشگیرانه‌ای را برای تلاش و فراهم کردن آسایش بانک‌ها برای حمایت از معاملات بشردوستانه انجام دهد). در سطح سیاسی، ایرانی‌ها شاهد واکنش اغراق‌آمیز طیف وسیعی از سیاستمداران در واشنگتن به تفاهم‌نامه بوده‌اند. دموکرات‌هایی که مشتاق کسب امتیاز سیاسی بودند، به مفاد تفاهم‌نامه که برای *هر* توافق پایدار با ایران اساسی بود، حمله کردند. ایرانی‌ها همچنین شکاف فزاینده بین اردوگاه‌های روبیو و ونس را زیر نظر دارند و به این نتیجه رسیده‌اند که دولت ذاتاً ناکارآمد است. در سال‌های ریاست جمهوری بایدن، مسئله این بود که آیا رئیس جمهور می‌تواند از توافق خود در برابر رقبای سیاسی در کنگره دفاع کند یا خیر. اکنون، رقبا در خود کابینه هستند. در سطح فردی، این حس رو به رشد نیز وجود دارد که ترامپ برای پایبندی به توافقات خود بیش از حد دمدمی مزاج است. حتی عربستان سعودی، کشوری که شاید پس از اسرائیل بیشترین نفوذ را در کاخ سفید دارد، نتوانست توافق هسته‌ای خود را از خواسته‌های بیش از حد ترامپ محافظت کند. این ممکن است یک وضعیت بی‌سابقه باشد. ایالات متحده جنگی را آغاز کرده است که نمی‌داند چگونه آن را پایان دهد. در همین حال، استدلال‌ها برای دیپلماسی در تهران به این خلاصه شده است که "این جنگ شانس کمی برای موفقیت دارد، اما ما هنوز باید تلاش کنیم." این یک دلیل قوی و مثبت برای تعامل دیپلماتیک نیست و قابل درک است که تفکر استراتژیک به سمت این ایده گرایش دارد که اختلال عملکرد ایالات متحده برای مدت طولانی به شکل فشار اقتصادی و اقدام جنبشی علیه ایران ادامه خواهد یافت. باتمانقلیچ 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🇺🇸🇮🇷 ایران اکنون اولین مشت‌ها را می‌زند و کل منطقه در حال تنظیم مجدد خود پیرامون سوالی است که ترامپ مدام از آن طفره می‌رود. تریتا پارسی این جنگ را از طریق منابعی در طرف ایرانی دنبال می‌کند و آنچه او می‌شنود، تصویر را از سه جهت تغییر می‌دهد. اول، ماجرای اوکراین تمام نشده است. آرامش تاکتیکی است، پاسخی که به تعویق افتاده نه لغو شده، برای لحظه‌ای آرام‌تر ذخیره شده تا نتوان از آن برای ادغام دو جنگ در یک جنگ استفاده کرد. دوم، ایران نقش‌ها را تغییر داده است. ماه‌ها فقط به حملات آمریکا پاسخ می‌داد؛ اکنون عمداً و آشکارا، از حمله اردن گرفته تا کشتی‌های مورد اصابت قرار گرفته در بندری در مصر که بسیاری از منطقه آن را کار تهران می‌دانند، اولین حمله را انجام می‌دهد. هدف پشت همه اینها یک نفر است: "او تسلط بر تشدید تنش ندارد. او در واقع حتی هیچ گزینه نظامی خوبی هم ندارد." تهران به افزایش فشار ادامه می‌دهد تا اینکه ترامپ با این انتخاب روبرو می‌شود که از هرگونه جنگ، درگیری تمام‌عیار یا دیپلماسی تمام‌عیار طفره رفته و میانه‌روی راحت را از دست داده است. و سوم، نقشه در حال تغییر است. موضع ایران در هرمز به یک فرمول ساده تبدیل شده است، آب‌های سرزمینی یا بدون کرسی، به این معنی که ایران و عمان تنگه را مدیریت می‌کنند و هیچ کس دیگری. در همین حال، اتحاد دریایی جدید به رهبری عربستان سعودی، که پاکستان و ترکیه از آن حمایت می‌کنند در حالی که امارات متحده عربی و عمان از آن خارج می‌شوند، برای او کمتر شبیه یک پیمان جنگی است و بیشتر شبیه منطقه‌ای است که یاد می‌گیرد بدون آمریکا در میان، ایران و حتی اسرائیل را متعادل کند. پیش‌بینی او هفته‌ها بیشتر از این است، و احتمال یک انفجار کامل منطقه‌ای هنوز زیر ۵۰ درصد است. او می‌گوید در دیپلماسی بسته نشده است، فقط در مه نامرئی است. @tparsi 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🇪🇬 🇮🇷 یک تئوری پرچم دروغین در اطراف تانکرهای گاز در حال سوختن در مصر در حال گردش است... و اسرائیل را نشانه گرفته است. لری جانسون، تحلیلگر سابق سیا، استدلال می‌کند که یک برنامه‌ریز ایرانی به جای کشتی‌های تجاری پارک شده در سواحل مصر، بمب‌افکن‌ها و هواپیماهای سوخت‌گیری که از اسرائیل و اردن پرواز می‌کنند را هدف قرار خواهد داد: "ایران قصد ندارد به تانکرهای گاز مایع در مصر حمله کند. این تبلیغات غربی است. از نظر من این یک پرچم دروغین بود." مصر از آن زمان تأیید کرده است که یک پهپاد باعث آتش‌سوزی شده است و می‌گوید هیچ‌کس مسئولیت آن را بر عهده نگرفته است، در حالی که نیویورک تایمز گزارش می‌دهد که دو ایرانی این حمله را یک هشدار عمدی از سوی ایران خوانده‌اند. @NewSonof 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

بزرگترین خریداران اسلحه از اسرائیل 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

"If you take no risks, you will suffer no defeats. But if you take no risks, you win no victories." - Richard M. Nixon

اگر این بازتاب دقیقی از سیاست جنگی آینده ایالات متحده در این آخر هفته باشد، احتمالاً به زودی با مشکل جدی مواجه خواهیم شد. ایران قویاً اعلام کرده است که اگر ما به دارایی‌های انرژی ایران حمله کنیم، آنها نیز به همان اهداف در منطقه متحدان ما در شورای همکاری خلیج فارس حمله خواهند کرد و احتمالاً تولید نفت عرب را برای سال‌های آینده نابود خواهند کرد. همراه با آسیبی که می‌توانیم به زیرساخت‌های نفت و گاز ایران وارد کنیم، تأثیر بر عرضه جهانی نفت، گاز و دیزل، سوخت جت، کود، گوگرد، هلیوم - که همگی برای ایجاد تولید اقتصادی در سراسر جهان به شدت مورد نیاز هستند - نیز وجود خواهد داشت. اگر بخش قابل توجهی از این منابع را از دست بدهیم، احتمالاً به رکود اقتصادی خواهیم افتاد و خطر آشوب اجتماعی در سراسر جهان را به همراه خواهد داشت. و این شامل ایالات متحده آمریکا نیز می‌شود. ما با آتش بازی می‌کنیم (در حالی که دستانمان با نفت سفید آغشته است)... 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🇺🇸🇮🇷 بمباران ایران شکست خورد، تحریم‌ها و محاصره دریایی نیز شکست خوردند. اکنون پاسخ ترامپ تلاش برای محاصره زمینی کل کشور است!! استراتژی اولیه او ساده بود: ایران را به شدت بمباران کنید، زیرساخت‌های نظامی آن را نابود کنید، رژیم را در هم بشکنید و تهران را مجبور به پذیرش شرایط آمریکا کنید. این اتفاق نیفتاد، بنابراین واشنگتن به سراغ ایده بعدی می‌رود: محاصره زمینی. طبق گزارش‌ها، ایالات متحده و اسرائیل در حال بررسی اعمال فشار بر هفت همسایه ایران برای محدود کردن تجارت و تشدید حلقه اقتصادی پیرامون این کشور هستند. عراق، ترکیه، پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، ارمنستان و آذربایجان. برندون ویچرت، تحلیلگر ژئوپلیتیک، معتقد است که این پیشنهاد خیال‌پردازی محض است. این کشورها منافع متفاوت، روابط اقتصادی عمیق با ایران و در بسیاری از موارد، روابط عمده با چین دارند. حتی اگر برخی علناً موافق باشند، اعمال محاصره کامل علیه کشوری به بزرگی و از نظر جغرافیایی مرتبط با ایران، موضوع کاملاً متفاوتی خواهد بود. اما برندون می‌گوید این طرح چیز بسیار مهم‌تری را آشکار می‌کند. آمریکا دیگر یک استراتژی منسجم را دنبال نمی‌کند؛ بلکه در حال چرخش بین نسخه‌های مختلف یک ایده شکست‌خورده است. در عین حال، به نظر می‌رسد ایران در حال تغییر استراتژی خود است. تهران به جای اینکه صرفاً منتظر بماند تا پس از هر حمله آمریکا تلافی کند، به طور فزاینده‌ای نشان می‌دهد که هرگونه محاصره، کارزار خرابکاری یا اقدام قهری جدید می‌تواند باعث یک جنگ منطقه‌ای بسیار گسترده‌تر شود. برندون معتقد است که ایران اکنون یک حریف ضعیف و تحت فشار می‌بیند. رهگیرهای ایالات متحده در حال کاهش هستند، دارایی‌های نظامی از سایر صحنه‌های نبرد خارج می‌شوند، اختلافات درون کاخ سفید به سختی قابل پنهان شدن هستند و طبق گزارش‌ها، ترامپ از اینکه این جنگ نه پیروزی آشکاری به همراه داشته و نه خروج آشکاری، خشمگین است. این همان چیزی است که این لحظه را بسیار خطرناک می‌کند. @WeTheBrandon 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

اسفندیار باتمانقلیچ ایران در این جنگ دکترین خود را کاملاً روشن کرده است. اگر آمریکا و اسرائیل به نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌های ایران حمله کنند، ایران نیز به اهداف مشابه در سراسر منطقه حمله خواهد کرد. این کار اقتصاد کشورهای منطقه را به‌شدت آسیب خواهد زد و اختلالات عمده‌ای در اقتصاد جهانی ایجاد خواهد کرد. کاخ سفید و سنتکام از این موضوع آگاه هستند—تشدید جنگ به این شکل واقعاً دیوانگی خواهد بود. در نتیجه، اگر آمریکا در طول این آخر هفته چنین حملاتی را انجام دهد، به این دلیل است که انتظار دارد بتواند به ایران ضربه بزند بدون اینکه با پاسخی متناسب روبه‌رو شود. تنها راه این اتفاق این است که به ایرانی‌ها به‌روشنی اعلام کنند که این آخرین حمله جنگ خواهد بود. ترامپ ممکن است نیاز داشته باشد عملیات «میدنایت همر» را تکرار کند—یک عملیات بزرگ که به او اجازه دهد جنگ را به پایان برساند و خود را پیروز اعلام کند. اگر این همان چیزی باشد که ترامپ برای کناره‌گیری از درگیری به آن نیاز دارد، ایران ممکن است حاضر باشد یک حمله محدود به برخی اهداف با دقت انتخاب‌شده در بخش انرژی را تحمل کند و سپس پاسخی متناسب بدهد. سپس ترامپ اعلام می‌کند که کارش تمام شده و دیپلماسی از سر گرفته می‌شود، در حالی که آمریکا مذاکرات را کاملاً به کشورهای منطقه واگذار می‌کند و آن‌ها دستور کار را با ایران تعیین خواهند کرد. وقت آن رسیده که ترامپ ضررها را بپذیرد و کنار بکشد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

**خلاصهٔ گفته‌های داگلاس مک‌گرگور در ویدئو مک‌گرگور می‌گوید: نظرات عمومی پس از ملاقات ترامپ و نتانیاهو فقط حرف‌های کلیشه‌ای و بی‌اطلاعات است. ترامپ دوباره تصمیم نگرفته که در مورد اوکراین کاری بکند. به زلنسکی گوش داده، تولید موشک‌های پاتریوت در اوکراین را پذیرفته که هرگز اتفاق نمی‌افتد، و تا آن زمان اوکراین دیگر وجود نخواهد داشت. او کنگره را از هدر دادن پول و وقت برای اوکراین باز نمی‌دارد. نتانیاهو همان حرف‌های همیشگی را زده. در وال‌استریت‌ژورنال مقاله‌ای دربارهٔ طرح دو‌هفته‌ای دریادار کوپر برای یک کارزار عظیم موشکی و بمباران منتشر شده. شایعاتی دربارهٔ استفاده از نیروهای زمینی علیه جزیره خارک و چابهار وجود دارد. مک‌گرگور احساس می‌کند به‌زودی حملهٔ بزرگی رخ خواهد داد. این دیگر جنگ منطقه‌ای است و محدود به اسرائیل، ایران و آمریکا نیست. به عراق سرایت کرده. نیروهای بسیج مردمی (PMF) به ایران وفادارند و چشم به کویت دارند. مک‌گرگور می‌گوید وقتی جنگ تمام شود، کویت دیگر وجود نخواهد داشت و بخشی از عراق می‌شود. جنگ حتی به جاهایی که توجه نمی‌شود سرایت کرده؛ یک پالایشگاه در مصر با سامانه بدون سرنشین آسیب دیده (احتمالاً از عراق یا حوثی‌ها). الان انصارالله کنترل دسترسی به دریای سرخ را در دست دارد و ایران کنترل دسترسی به خلیج فارس را. این پیام روشن است که نیروی دریایی آمریکا دیگر بر هیچ‌کدام از این‌ها کنترل ندارد و دیگر نیروی غالب نیست. مهم‌ترین موضوع برای ترامپ و حلقهٔ نزدیکش، بقای هژمونی نظامی، سیاسی و اقتصادی آمریکاست. نظم لیبرال مبتنی بر قواعد پس از برتون‌وودز و صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی ساخته شد و در واقع اسب تروای قدرت هژمونیک آمریکا بود. این قدرت در ۳۰ سال گذشته گسترش یافته و به نقطه‌ای رسیده که مردم دیگر آن را تحمل نمی‌کنند. آزمون اسید این هژمونی نظامی، ایران بوده و نیروهای مسلح آمریکا تا این لحظه باخته‌اند. جهان نتیجه گرفته که دوران هژمونی نظامی، سیاسی و اقتصادی آمریکا تمام شده است. ترامپ در حال جنگیدن یک اقدام عقب‌نشینی است تا هرچه می‌تواند از این هژمونی را نجات دهد. دلیل بازگشت او به جنگ بعد از امضای یادداشت تفاهم (MOU) این بود که فهمید آن یادداشت تسلیم بی‌ابهام هژمونی نظامی آمریکاست و نمی‌تواند اجازه دهد اتفاق بیفتد. ادامه سلاح‌سازی اقتصاد و تحریم‌های پیاپی علیه چین، ایران و روسیه بن‌بست است. روس‌ها برخلاف آنچه در غرب گفته می‌شود در حال پیشروی هستند. ارتش روسیه امروز قوی‌تر از هر زمان از دهه ۱۹۸۰ است. نیروهای بیشتری بسیج، آموزش و تجهیز می‌شوند. بنادر اودسا و نیکولایف را عملاً محاصره کرده‌اند و آنچه از اوکراین باقی مانده را به منطقه محصور در خشکی تبدیل می‌کنند. کی‌یف نگران است که شهرهای به‌اصطلاح دژ به‌زودی سقوط کنند و راه به سمت دنیپرو، خارکوف و کی‌یف باز شود. دولت زلنسکی در حال فروپاشی است. لاوروف پیشنهاد مذاکره خصوصی آمریکا را رد کرده چون شواهدی نمی‌بیند که آمریکا واقعاً بخواهد جنگ را تمام کند. اسرائیل از کنار گذاشتن یادداشت تفاهم ژوئن خوشحال است و می‌خواهد جنگ تا پایان ادامه پیدا کند، چون جنگشان تا نابودی کامل دشمنان در سراسر منطقه است. آنها این جنگ را وجودی می‌دانند و درست هم می‌گویند؛ آن را برای خود اسرائیل وجودی کرده‌اند. فعلاً کنترل کامل بر آمریکا دارند و مطمئن‌اند که می‌توانند به هدف برسند. کاخ سفید همچنان مرکز سیاست‌گذاری لابی اسرائیلی یا یهودی است. ترامپ گوش داده و اطاعت خواهد کرد. در حال ظهور یک محور جدید هستیم: روسیه، چین، ایران و ترکیه. ترک‌ها هنوز وارد نشده‌اند اما در آستانه ورود هستند. جمعیت ترکیه به‌شدت از ضربه زدن به محور اسرائیلی-آمریکایی حمایت می‌کند. اردوغان تا جایی که ممکن بوده صبر کرده و می‌خواهد در پایان کار وارد شود. ایران دو کار باید می‌کرد: اول زنده ماندن که انجام داده و نشان داده نابودشدنی نیست. حالا هدف دومش بیرون راندن کامل حضور نظامی آمریکا از منطقه است و این اتفاق خواهد افتاد چون آمریکا نمی‌تواند حتی پایگاه‌های خودش را محافظت کند، چه برسد به شرکایش. در آن نقطه این محور جدید بر خاورمیانه، اروپای شرقی و شاید اروپای غربی مسلط خواهد شد. اروپایی‌ها می‌پرسند چرا باید به آمریکا بپیوندند؛ دیگر قدرت اقتصادی پیشرو نیست، نفوذ سیاسی‌اش مثل قبل نیست و از نظر مالی آنها را به ویرانی کشانده. تهدید روسیه واقعی نیست. احتمال رویارویی هسته‌ای با چین، پاکستان، روسیه، ترکیه و ایران در کاخ سفید مطرح نمی‌شود چون همه چیز از دریچه لابی اسرائیل و مبارزه برای برتری یهودی در خاورمیانه، آمریکا و غرب دیده می‌شود. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

ملاقات فعلی یادآور ملاقات مولوتوف و هیتلر در ژانویه ۱۹۴۱ است. زلنسکی و نتانیاهو به هم پیوسته‌اند و توسط همان گروه‌هایی حمایت می‌شوند که می‌خواهند جمعیت‌های عرب مسلمان و مسیحی خاورمیانه را خالی کنند و با یهودیان جایگزین کنند و همین کار را با روسیه هم می‌خواهند بکنند. این نیروها همه را در اختیار دارند. این ملاقات‌ها مشکلات را حل نکرد و ما را از مسیر فاجعه خارج نکرد؛ ما را روی همان مسیر نگه داشته است. مجتمع انرژی جهانی و اقتصاد جهانی در حال سقوط به ورطه هستند. مردم آمریکا و اروپا هنوز اثرات اختلال انرژی را احساس نکرده‌اند و خیلی بدتر خواهد شد. فولکس‌واگن در آلمان در مسیر خودکشی است. به‌جای بیرون آوردن ما از این وضعیت، واشنگتن زیر نظر ترامپ ما را مستقیم به داخل آن می‌برد. مشکل ترامپ این نیست که تصمیم می‌گیرد؛ مشکل این است که تصمیم درست را نمی‌گیرد و سیاست‌هایی را ادامه می‌دهد که فاجعه برای آمریکا، اروپا و خاورمیانه به بار می‌آورد. بین واقعیت و خیال در وال‌استریت شکاف عمیقی وجود دارد. وال‌استریت به دستکاری عادت کرده و همه چیز را مالی کرده. هزینه واقعی نفتی که از کشتی پیاده می‌شود حدود ۱۴۰ دلار در بشکه است، نه قیمت کاغذی. واقعیت هنوز نرسیده اما خواهد رسید و وقتی برسد وحشتناک خواهد بود. اگر ترامپ زودتر متوقف می‌کرد، شاید با خسارت کم در دو-سه سال به حالت عادی برمی‌گشتیم؛ حالا به سمت یک دهه یا بیشتر خسارت می‌رویم. ساختارهای سایکس-پیکو تمام شده. خاورمیانه جدید بومی خواهد بود و توسط ایرانی‌ها و ترک‌ها (چون آنجا زندگی می‌کنند) و همچنین چینی‌ها و روس‌ها شکل می‌گیرد. چین تنها کشوری است که می‌تواند چیزی را بازسازی کند. آمریکا ورشکسته و در آستانه فروپاشی مالی کامل است. ترامپ محدودیت‌های قدرت هوایی و دریایی آمریکا را کاملاً درک نمی‌کند. قدرت نظامی آمریکا همیشه برای کارزارهای نسبتاً کوتاه علیه دشمنانی مثل افغانستان، عراق، سوریه و آفریقا که فاقد دفاع هوایی و موشکی و قابلیت ضربه عملیاتی بودند طراحی شده بود. سیستم پشتیبانی لجستیکی بسیار طولانی و شکننده است. ترامپ در نهایت جدا خواهد شد، اما نه تا ساعت یازدهم و وقتی که دیگر دیر شده و اقتصاد داخل آمریکا به‌شدت همه را در واشنگتن تحت تأثیر قرار داده باشد. او از نظر سیاسی بهای سنگینی خواهد پرداخت. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa