eitaa logo
پایش آمریکا و سازمان ملل متحد
521 دنبال‌کننده
3.6هزار عکس
235 ویدیو
5 فایل
رخدادهای آمریکا و سازمان ملل را مستند برایتان پوشش می دهیم. پیشنهاد و انتقاد خود را با ما درمیان نهید. **پایش را به دیگران معرفی کنید.** 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 🇮🇷 @Payeshus مدیر تلگرام https://t.me/US_REVIEW X https://rb.gy/8u56kz
مشاهده در ایتا
دانلود
زانی مینتون بدوز، سردبیر اکونومیست: در گفت‌وگوی دیگری که همین چند هفته پیش داشتم، که نمی‌دانم دیدید یا نه، اما با ایلان ماسک بود. یووال نوح هراری: بله، آن را دیدم، بله. زانی مینتون بدوز: گفت‌وگوی قابل توجهی بود. اما در آن، در ابتدا، از او پرسیدم که جهان در ۱۰ سال آینده چگونه خواهد بود. و او برخی نکات، به نظر من، بسیار بسیار قابل توجه را مطرح کرد. اول اینکه او گفت فکر می‌کند هوش مصنوعی بسیار از هوش انسانی پیشی خواهد گرفت. دوم اینکه جهانی با فراوانی بسیار خواهیم داشت. و سوم اینکه بعید است انسان‌ها در کنترل باشند. آیا شما با این چشم‌انداز موافقید؟ یووال نوح هراری: من به طور کلی با پیش‌بینی‌های اول و سوم موافقم. با توجه به مسیرهای فعلی، بسیار محتمل است که هوش مصنوعی در ۱۰ سال آینده از ما باهوش‌تر شود و بنابراین کنترل را در دست بگیرد. اما مخالفم که این اجتناب‌ناپذیر باشد. یعنی، شما این حرف را زیاد از کسانی می‌شنوید که خودشان این انقلاب را رهبری می‌کنند، چون این اساساً آن‌ها را از مسئولیت رها می‌کند. زانی مینتون بدوز: پس شما مخالفید که اجتناب‌ناپذیر باشد که آن‌ها از ما باهوش‌تر شوند، یا اجتناب‌ناپذیر باشد که کنترل را در دست بگیرند؟ یووال نوح هراری: اگر ما با همین سرعت شتابان فعلی به مسابقه هوش مصنوعی ادامه دهیم، بله، این نتیجه خواهد بود. در ۱۰ سال آینده، هوش مصنوعی کنترل را در دست خواهد گرفت. اما این اجتناب‌ناپذیر نیست. ما هنوز در سال ۲۰۲۶ در کنترل هستیم و این تصمیم ماست که اکنون چه کنیم. و این حیاتی است. چیزی که واقعاً در مورد گفت‌وگوی شما با ایلان ماسک نظر مرا جلب کرد، نوعی تناقض بین دو بخش گفت‌وگو بود. شما هم همان لحظه به آن اشاره کردید. او از یک طرف می‌گوید در ۱۰ سال آینده هوش مصنوعی جهان را در دست خواهد گرفت، و از طرف دیگر بسیار نگران مهاجرت مسلمانان است که ممکن است باعث جنگ داخلی در بریتانیا در ۲۰ سال آینده شود. این منطقی نیست. اگر هوش مصنوعی در ۱۰ سال آینده سیاره را در دست بگیرد، چرا این‌قدر برای چیزهایی اهمیت قائلید که قرار است ۲۰ سال دیگر تأثیر بگذارند، زمانی که ما اصلاً نمی‌دانیم سیاره در آن زمان چه شکلی خواهد بود؟ به همین ترتیب، او پیش‌بینی دیگری کرد که به نظرم به همان اندازه مهم بود: اینکه پول در ۱۰ سال آینده ناپدید خواهد شد. پولی وجود نخواهد داشت، حداقل نه پول انسانی به شکلی که امروز می‌شناسیم. و فکر می‌کنم او درست می‌گوید، چون هوش مصنوعی سیستم مالی را در دست خواهد گرفت. این یک سیستم مالی مبتنی بر هوش مصنوعی خواهد بود که جهان را کنترل می‌کند. همان‌طور که امروز سیستم مالی انسانی زندگی گاوها و مرغ‌ها را کنترل می‌کند، اما گاوها و مرغ‌ها هیچ ایده‌ای ندارند که اصلاً چیزی به نام امور مالی وجود دارد. این احتمالاً وضعیت ما در ۱۰ سال آینده خواهد بود. و او کاملاً واضح گفت که پولی وجود نخواهد داشت، حداقل نه پولی که ما امروز می‌شناسیم. بعد از طرف دیگر، او کمک‌های آمریکا به آفریقا را قطع می‌کند چون می‌خواهد در پول صرفه‌جویی کند! او همچنین در جایی دیگر می‌گوید راه‌حل بیکاری گسترده، زمانی که هوش مصنوعی مشاغل را از بین ببرد، این خواهد بود که دولت برای همه چک صادر کند. و وقتی شما مخالفت کردید و گفتید: «پس تورم چه می‌شود؟» او گفت تورمی وجود نخواهد داشت، بلکه کاهش قیمت‌ها خواهیم داشت، چون هوش مصنوعی محصولات و خدمات بسیار بیشتری تولید خواهد کرد. اگر واقعاً این‌طور است، پس چرا امروز لازم است در پول صرفه‌جویی کنید؟ 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
همین الان: به نظر می‌رسد ایالات متحده در متقاعد کردن کشورهای همسایه ایران برای پیوستن به کمپین تحریم‌هایش علیه تهران با مشکلاتی روبرو است. ایالات متحده با ۱۶ کشور هم‌مرز با ایران تماس گرفته است و ۸ کشور گفته‌اند که به دلیل پیوندهای عمیق اقتصادی‌شان، قطع روابط اقتصادی با تهران دشوار خواهد بود، در حالی که ۸ کشور دیگر نیز در حال بررسی این اقدام هستند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
"Home is the nicest word there is." - Laura Ingalls Wilder
سایت شبکه خبری سی‌ان‌ان در گزارشی تحلیلی نوشته است که ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ بر این فرض بنا شده که قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا، متحدان و دشمنان را ناگزیر به پذیرش خواسته‌های واشنگتن می‌کند. اما مقاومت ایران و جنگ تجاری هم‌زمان با کانادا، این نظریه را با آزمونی جدی روبه‌رو کرده‌ است. ایران شش ماه است در برابر قدرت نظامی آمریکا مقاومت کرده و ترامپ هنوز نتوانسته جنگ را با شرایط موردنظر خود پایان دهد. در سوی دیگر، کانادا، یکی از نزدیک‌ترین متحدان آمریکا، در برابر فشارهای تجاری واشنگتن ایستاده و دولت ترامپ را متهم کرده است که از وابستگی اقتصادی دو کشور به‌عنوان سلاح استفاده می‌کند. به گزارش سی‌ان‌ان، این سیاست‌ها می‌تواند اعتبار سیاسی دونالد ترامپ را تضعیف کند و هم‌زمان پیامدهای اقتصادی و سیاسی سنگینی برای آمریکا داشته باشد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
شبکه ان‌بی‌سی بخش کمتر دیده ‌شده‌ای از خسارت‌های جنگ را در آستانه ششمین ماه آن بررسی کرده است. این شبکه به نقل از چهار منبع آگاه گزارش داده که حملات موشکی و پهپادی ایران به مراکز اطلاعاتی و تجهیزات شنود آمریکا در خاورمیانه، خسارتی بسیار گسترده‌تر از آنچه اعلام شده، وارد کرده است. براساس این گزارش، آسیب واردشده به زیرساخت‌های سازمان سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی آمریکا از هر تخریبی که دستگاه‌های جاسوسی این کشور پیش‌تر تجربه کرده‌ بودند، بیشتر است و بازسازی آن‌ها میلیاردها دلار هزینه خواهد داشت. اهداف مورد حمله شامل ساختمان‌های اطلاعاتی، سامانه‌های ارتباطی و تجهیزات پیشرفته‌ای بوده‌اند که برای جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات درباره ایران و منطقه استفاده می‌شدند. به‌دلیل محرمانه‌بودن این مراکز، دولت آمریکا محل و میزان دقیق خسارت‌ها را اعلام نکرده است اما خسارت‌ها ظاهراً تنها به ساختمان‌ها محدود نمی‌شوند و بعضی از توانایی‌های فنی و نظارتی آمریکا نیز کاهش یافته‌اند. این وضعیت ممکن است توان واشنگتن برای نظارت دائمی بر فعالیت‌های نظامی ایران و تحولات خلیج فارس را، دست‌کم در کوتاه‌مدت، مختل کرده باشد. به گزارش ان‌بی‌سی، حملات ایران مقام‌های آمریکایی را وادار کرده است نحوه استقرار نیروها و تجهیزات حساس در منطقه را بازبینی کنند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
شبکه ان‌بی‌سی بخش کمتر دیده ‌شده‌ای از خسارت‌های جنگ را در آستانه ششمین ماه آن بررسی کرده است. این شبکه به نقل از چهار منبع آگاه گزارش داده که حملات موشکی و پهپادی ایران به مراکز اطلاعاتی و تجهیزات شنود آمریکا در خاورمیانه، خسارتی بسیار گسترده‌تر از آنچه اعلام شده، وارد کرده است. براساس این گزارش، آسیب واردشده به زیرساخت‌های سازمان سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی آمریکا از هر تخریبی که دستگاه‌های جاسوسی این کشور پیش‌تر تجربه کرده‌ بودند، بیشتر است و بازسازی آن‌ها میلیاردها دلار هزینه خواهد داشت. اهداف مورد حمله شامل ساختمان‌های اطلاعاتی، سامانه‌های ارتباطی و تجهیزات پیشرفته‌ای بوده‌اند که برای جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات درباره ایران و منطقه استفاده می‌شدند. به‌دلیل محرمانه‌بودن این مراکز، دولت آمریکا محل و میزان دقیق خسارت‌ها را اعلام نکرده است اما خسارت‌ها ظاهراً تنها به ساختمان‌ها محدود نمی‌شوند و بعضی از توانایی‌های فنی و نظارتی آمریکا نیز کاهش یافته‌اند. این وضعیت ممکن است توان واشنگتن برای نظارت دائمی بر فعالیت‌های نظامی ایران و تحولات خلیج فارس را، دست‌کم در کوتاه‌مدت، مختل کرده باشد. به گزارش ان‌بی‌سی، حملات ایران مقام‌های آمریکایی را وادار کرده است نحوه استقرار نیروها و تجهیزات حساس در منطقه را بازبینی کنند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
🇺🇸🇮🇷 ترامپ ممکن است در حال حاضر واقعاً در تلاش برای حل بحران ایران نباشد. به گفته تریتا پارسی، استراتژی محتمل‌تر، سکوت در مورد آن است. بدون دیپلماسی عمده. بدون تشدید عمده تنش. بدون تیتر خبری از ایران که قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای بر سیاست آمریکا مسلط باشد. پارسی استدلال می‌کند که بنابراین، تحریم‌های جدید واشنگتن ممکن است عمداً محدود باشند: فشار کافی برای تهاجمی به نظر رسیدن، اما نه آنقدر که باعث انتقام‌جویی ایران شود، همانطور که دولت می‌داند ممکن است در پی داشته باشد. مشکل این است که این فقط درگیری اساسی را به تعویق می‌اندازد. ایران هنوز از بازگشت به توافقی که لبنان را کنار می‌گذارد، خودداری می‌کند، در حالی که اسرائیل همچنان به نفوذ عمیق‌تر در لبنان و آزمایش خطوط قرمز آمریکا ادامه می‌دهد. و پارسی معتقد است که یک خط قرمز به طور خاص اهمیت دارد: بیروت. اگر اسرائیل به بیروت حمله کند، او انتظار دارد ایران مستقیماً پاسخ دهد، به خصوص که تهران دلایل بیشتری برای مقابله به مثل جمع‌آوری می‌کند. سپس محاصره وجود دارد. پارسی استدلال می‌کند تا زمانی که واشنگتن محاصره دریایی ایران را حفظ کند، جنگ در واقع پایان نیافته است. بدون توافقی برای لغو آن، این درگیری بین دیپلماسی، جنگ اقتصادی و رویارویی نظامی مجدد در نوسان خواهد بود. به همین دلیل است که او احتمال جنگ دیگری بین ایالات متحده و ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای را رد نمی‌کند. نه به این دلیل که از نظر استراتژیک منطقی است. بلکه به این دلیل که، همانطور که دور قبلی نشان داد، جنگ‌ها همیشه به این دلیل آغاز نمی‌شوند که کسی مسیر قانع‌کننده‌ای برای پیروزی پیدا کرده است. گاهی اوقات آنها به این دلیل آغاز می‌شوند که هیچ‌کس راه خروجی پیدا نکرده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
🚨🇷🇺🇺🇸 فوری: اطلاعات ایالات متحده می‌گوید پوتین اکنون آمریکا را بیش از حد از جنگ ایران ناتوان می‌داند که بتواند جلوی او را بگیرد... گزارش طبقه‌بندی‌شده جدیدی نشان می‌دهد که کرملین این جنگ شش ماهه را به عنوان مقدمه‌ای برای تشدید تنش علیه منافع آمریکا و متحدانش در اروپا می‌بیند و این گزارش قبل از پرواز راتکلیف به مسکو در روز سه‌شنبه منتشر شده است. او به مقامات روسی هشدار داد که تشدید اوضاع در اوکراین نتیجه معکوس خواهد داشت و ترامپ را به سمت زلنسکی سوق خواهد داد. یک فرد آگاه گفت که این سفر ناشی از قضاوت روسیه مبنی بر اینکه "ما فرسوده شده‌ایم و نمی‌توانیم مداخله کنیم" بوده است. سه رقیب اکنون از شواهدی که هر کسی می‌تواند بخواند به همین نتیجه رسیده‌اند. تهران می‌گوید که می‌تواند بیش از دوره ترامپ دوام بیاورد، پکن از کمک به تحت فشار قرار دادن ایران در حین ساخت موتور پهپادهای روسیه خودداری کرد و مسکو تصمیم گرفته است که واشنگتن نمی‌تواند پاسخ دهد. منبع: واشنگتن پست / نویسنده: دنیل 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
🇺🇸 🇮🇷 ترامپ تحقیر شده پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ممکن است تمایل بیشتری به حمله به ایران داشته باشد، نه کمتر. تریتا پارسی، معاون رئیس جمهور موسسه کوئینسی، می‌گوید تهران انتظار دارد که مدیریت یک رئیس جمهور ضعیف آسان‌تر باشد و او فکر می‌کند که این مرد را برعکس تعبیر می‌کند. او به اواخر سال ۲۰۲۰ اشاره می‌کند، زمانی که می‌گوید ترامپ به دنبال درگیری با ایران بود و ستاد مشترک ارتش برای جلوگیری از آن وارد عمل شد: "این دولتی است که قطب‌نمای استراتژیک آن، حال و هوای رئیس جمهور در هر روز معین است." 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
استفن والت، استاد دانشگاه هاروارد - همان محققی که در نوشتن کتابی که چگونگی شکل‌دهی لابی اسرائیل به سیاست ایالات متحده را شرح می‌دهد، مشارکت داشته است - به تازگی با پیش‌بینی دیگری در برنامه تاکر کارلسون حاضر شد. او می‌گوید تغییر واقعی در سیاست آمریکا در حال وقوع است. نگرش عمومی و اجماع واشنگتن در حال تغییر است. الگوی قدیمی یکسان دانستن منافع اسرائیل با منافع آمریکا، در حال از دست دادن جایگاه خود است. این الگو به معنای دهه‌ها حمایت ایالات متحده از اشغال، گسترش شهرک‌سازی و کمپین‌های نظامی بوده است که به قیمت جان فلسطینی‌ها و اعتبار آمریکا تمام شده است. والت مدت‌هاست استدلال می‌کند که نفوذ لابی، سیاست‌هایی را ایجاد می‌کند که به نفع هیچ یک از دو کشور نیست. اگر پیش‌بینی او درست باشد، دوران چک سفید امضا ممکن است به پایان برسد. این گامی به سوی رابطه‌ای مبتنی بر منافع واقعی ایالات متحده به جای فشار یک‌طرفه - و به سوی به رسمیت شناختن حقوق فلسطینی‌ها که مدت‌هاست به حاشیه رانده شده‌اند - خواهد بود. این گفتگو اکنون به صورت علنی در حال انجام است. کلیپ را تماشا کنید و خودتان تصمیم بگیرید. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa
"When we seek to discover the best in others, we somehow bring out the best in ourselves." - William Arthur Ward
‍ این نمودار یک تغییر قابل‌توجه در نگرش افکار عمومی کشورهای دموکراتیک نسبت به آمریکا و چین را نشان می‌دهد. نکته اصلی نمودار در میان ۱۰ کشور مورد بررسی ــ استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، هلند، اسپانیا، سوئد و بریتانیا ــ محبوبیت/نگرش مثبت نسبت به چین در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار از آمریکا بالاتر رفته است: 🇺🇸 آمریکا: ۲۹٪ 🇨🇳 چین: ۳۵٪ یعنی در میانه کشورهای مورد بررسی، ۶ واحد درصد فاصله به نفع چین ایجاد شده است. روند آمریکا نگرش مثبت به آمریکا در سال‌های گذشته بسیار بالاتر بود: ۲۰۱۶: حدود ۶۰٪ ۲۰۲۰: حدود ۳۵٪ ۲۰۲۱–۲۰۲۲: بازگشت به حدود ۵۸–۶۰٪ ۲۰۲۴: حدود ۴۵٪ ۲۰۲۶: ۲۹٪ بنابراین افت اصلی آمریکا بعد از ۲۰۲۲ رخ داده و طی چهار سال تقریباً ۳۰ واحد درصد کاهش داشته است. روند چین چین مسیر متفاوتی طی کرده است: ۲۰۱۶: حدود ۳۲٪ ۲۰۱۸: حدود ۳۸٪ ۲۰۲۰: حدود ۲۰٪ ۲۰۲۱–۲۰۲۴: تقریباً ۱۸–۲۰٪ ۲۰۲۵: جهش به حدود ۲۹–۳۰٪ ۲۰۲۶: ۳۵٪ چین در واقع بعد از یک دوره طولانی محبوبیت پایین، در دو سال اخیر جهش محسوسی داشته است. اهمیت سیاسی نمودار مهم‌ترین پیام این نمودار صرفاً این نیست که «چین محبوب‌تر از آمریکا شده». پیام عمیق‌تر آن این است که مزیت افکار عمومی آمریکا در میان متحدان و دموکراسی‌های پیشرفته غربی به‌شدت فرسایش یافته است. در سال ۲۰۱۶، فاصله آمریکا و چین تقریباً: ۶۰٪ در برابر ۳۲٪ → ۲۸ واحد درصد به نفع آمریکا بود. در ۲۰۲۶: ۲۹٪ در برابر ۳۵٪ → ۶ واحد درصد به نفع چین رسیده است. یعنی در یک دهه، شکاف تقریباً ۳۴ واحد درصد جابه‌جا شده است. این تغییر می‌تواند پیامد ژئوپلیتیکی داشته باشد، چون مشروعیت و جذابیت یک قدرت فقط به توان نظامی و اقتصادی آن وابسته نیست؛ تصویر آن قدرت در افکار عمومی کشورهای شریک نیز بخشی از قدرت نرم آن است. اما یک نکته بسیار مهم نباید نمودار را به این معنا تفسیر کرد که این کشورها اکنون چین را به آمریکا ترجیح می‌دهند یا می‌خواهند در اردوگاه چین قرار بگیرند. شاخص نمودار favorability است؛ یعنی میزان نگرش مثبت نسبت به هر کشور. این با پرسش‌هایی مانند: > «در رقابت آمریکا و چین، کدام کشور را ترجیح می‌دهید؟» یا > «اگر مجبور باشید یکی را انتخاب کنید، با کدام کشور همسو می‌شوید؟» متفاوت است. ممکن است فردی نسبت به چین دیدگاه مثبتی داشته باشد، اما همچنان امنیت، اقتصاد یا اتحاد نظامی کشورش را با آمریکا ترجیح دهد. یک نکته دیگر درباره خطوط خطوط ضخیم، میانه (Median) کشورهای مورد مطالعه را نشان می‌دهند. خطوط نازک، مسیر هر کشور به‌صورت جداگانه هستند. بنابراین نمودار نشان نمی‌دهد که در تک‌تک این کشورها چین الزاماً از آمریکا محبوب‌تر شده؛ بلکه نشان‌دهنده تغییر در میانه این گروه از کشورهای منتخب است. برداشت ژئوپلیتیکی اگر این روند در داده‌های بعدی نیز ادامه پیدا کند، می‌توان آن را نشانه‌ای از فرسایش قدرت نرم آمریکا و افزایش جذابیت نسبی چین دانست. نکته جالب‌تر این است که این تغییر در کشورهایی رخ می‌دهد که عموماً در حوزه سیاسی و امنیتی به آمریکا نزدیک‌اند. به عبارت ساده، نمودار می‌گوید: آمریکا هنوز از نظر قدرت نظامی، اقتصادی و شبکه ائتلاف‌ها بسیار قدرتمند است؛ اما فاصله آن با چین در «تصویر عمومی» در میان بسیاری از دموکراسی‌های پیشرفته، نه‌تنها از بین رفته بلکه در این نمونه در سال ۲۰۲۶ به نفع چین تغییر کرده است. این موضوع برای بحث‌های قدرت نرم، رقابت آمریکا و چین و آینده نظم بین‌المللی بسیار مهم است.