"Work gives you meaning and purpose and life is empty without it." - Stephen Hawking

ترجمه ترامپ به‌تازگی تلاش کرد نام کل یک دریاچه را تغییر دهد؛ دریاچه‌ای که حتی مالک نیمی از آن هم نیست. او حتی به شوخی گفت که شاید دفعه بعد نام اقیانوس اطلس را هم عوض کند! 00:08 – 00:16 در ۲۷ اوت، او فرمانی اجرایی را امضا کرد که نام «دریاچه انتاریو» را به «دریاچه آمریکا» تغییر می‌داد. 00:16 – 00:24 (صحبت‌های ترامپ): «ما قرار است نام دریاچه انتاریو را فوراً به "دریاچه آمریکا" تغییر دهیم...» 00:24 – 00:38 (صحبت‌های ترامپ): «در واقع این موضوعی بود که مدت‌ها به آن فکر می‌کردم. همان‌طور که می‌دانید، ما نام جایی به اسم "خلیج مکزیک" را گرفتیم و تغییرش دادیم و حالا خیلی عادی به آن می‌گویند "خلیج آمریکا".» 00:38 – 00:50 (صحبت‌های ترامپ): «اگر به آن فکر کنید، ما یک خلیج داریم و یک دریاچه؛ حالا تنها چیزی که نیاز داریم یک اقیانوس است. پس شاید مجبور شویم نام اقیانوس اطلس یا آرام را هم عوض کنیم؛ شاید هم جفتشان را تغییر دادم.» 00:50 – 01:00 او شوخی نمی‌کند و این اولین بار هم نیست. او سال گذشته همین کار را در مورد خلیج مکزیک امتحان کرد. مکزیک به این ماجرا خندید و همچنان آن را «خلیج مکزیک» نامید. 01:01 – 01:12 اما ماجرا از اینجا شخصی شد: وقتی خبرگزاری آسوشیتدپرس از به‌کار بردن عبارت «خلیج آمریکا» خودداری کرد، کاخ سفید با محروم کردن خبرنگارانش از جلسات مطبوعاتی، آن‌ها را تنبیه کرد. 01:12 – 01:26 در این میان، گوگل راه میانه را پیش گرفت: کاربران در آمریکا نام «خلیج آمریکا» را می‌بینند، اما کاربران در مکزیک همچنان «خلیج مکزیک» را مشاهده می‌کنند. یک پهنه آبی، اما دو واقعیت متفاوت بسته به کشوری که از آن متصل شده‌اید. 01:26 – 01:38 این اتفاق درست چند روز پس از به بن‌بست رسیدن کامل مذاکرات تجاری آمریکا و کانادا رخ داد. ترامپ روی ۲۰ میلیارد دلار از کالاهای کانادایی تعرفه ۵۰ درصدی بست و کانادا هم بلافاصله با وضع تعرفه‌های متقابل پاسخ داد. 01:38 – 01:46 کانادا مالک ۵۲ درصد از خط ساحلی این دریاچه است، در حالی که سهم آمریکا حتی کمتر از نصف است. متن پیوسته (مناسب دوبله و خوانش روان) > ترامپ به‌تازگی تلاش کرد نام کل یک دریاچه را تغییر دهد، در حالی که حتی مالک نیمی از آن هم نیست؛ او حتی به شوخی گفت شاید دفعه بعد سراغ اقیانوس اطلس برود. در ۲۷ اوت، او با امضای یک فرمان اجرایی نام «دریاچه انتاریو» را به «دریاچه آمریکا» تغییر داد. > ترامپ در سخنرانی خود گفت: «ما نام دریاچه انتاریو را با اجرای فوری به دریاچه آمریکا تغییر می‌دهیم. این چیزی بود که مدت‌ها به آن فکر می‌کردم. همان‌طور که می‌دانید، قبلاً هم نام خلیج مکزیک را تغییر دادیم و حالا خیلی عادی شده خلیج آمریکا. ما حالا یک خلیج و یک دریاچه داریم و فقط یک اقیانوس کم داریم؛ پس شاید نام اقیانوس اطلس یا آرام، یا هر دو را هم عوض کنیم.» > او شوخی نمی‌کند و این اولین بارش هم نیست؛ سال گذشته نیز همین کار را با خلیج مکزیک انجام داد، اما مکزیک توجهی نکرد و همان نام قبلی را حفظ کرد. اما قضیه وقتی جدی شد که خبرگزاری آسوشیتدپرس از استفاده از واژه «خلیج آمریکا» امتناع کرد و کاخ سفید در واکنش، ورود خبرنگارانش را ممنوع کرد. گوگل هم ترجیح داد میانه را بگیرد: در آمریکا «خلیج آمریکا» و در مکزیک «خلیج مکزیک» نمایش داده می‌شود. این تصمیم درست پس از شکست مذاکرات تجاری و وضع تعرفه‌های سنگین متقابل میان آمریکا و کانادا گرفته شد؛ آن هم برای دریاچه‌ای که ۵۲ درصد سواحلش متعلق به کاناداست و سهم آمریکا کمتر از نصف است. > 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

واشنگتن‌پست اختصاصی: چندین رهبر نظامی ایالات متحده به پیت هگزت، وزیر دفاع، توصیه کرده‌اند که طولانی شدن عملیات گسترده علیه ایران ناپایدار است و خطر تضعیف توانایی آنها در مقابله با تهدیدات در جاهای دیگر، از جمله خاک ایالات متحده، را به همراه دارد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"The opposite of love is not hate, it's indifference." - Elie Wiesel

🇩🇪🇮🇱صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، می‌گوید که از اسرائیل دفاع خواهد کرد و حتی یک میلی‌متر هم عقب‌نشینی نخواهد کرد: «آشتی بین آلمان و اسرائیل یکی از بزرگترین دستاوردهایی است که پس از جنگ جهانی دوم به دست آوردیم. پس از اتفاقات وحشتناکی که رخ داد، به هیچ وجه بدیهی نبود که اسرائیل دست خود را به سوی آلمان دراز کند. ما باید امروز از حق موجودیت اسرائیل دفاع کنیم و در این مورد، من حتی یک میلی‌متر هم عقب‌نشینی نخواهم کرد.» 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

اگر فقط می‌توانید یک ویدیو برای درک ژئوپلیتیک فعلی تماشا کنید، این ویدیو را از جورج یئو، یکی از طولانی‌ترین وزرای کابینه سنگاپور (۲۳ سال!) انتخاب کنید. همانطور که یئو توضیح می‌دهد، ژئوپلیتیک فعلی جهان اساساً توسط "عقب‌نشینی" و "افول" ایالات متحده هدایت می‌شود، که توسط یک واقعیت مالی که هیچ دولت آمریکایی نمی‌تواند آن را معکوس کند، مجبور شده است: پرداخت بدهی‌های آن از کل بودجه دفاعی‌اش فراتر رفته است. از نظر یئو، این توضیح می‌دهد که چرا ایالات متحده اینقدر اصرار دارد که "متحدان" آن در اروپا و آسیا بیشتر از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع کنند - اساساً برای اینکه هزینه امپراتوری‌ای را که آمریکا دیگر نمی‌تواند از عهده آن برآید، بپردازند - اما این همچنین به این معنی است که، به ناچار، "هنگامی که متحدان شما شروع به داشتن قابلیت‌های نظامی خود کنند، متفاوت فکر خواهند کرد و در هر کاری که می‌خواهید انجام دهید از شما پیروی نخواهند کرد." به این ترتیب، افول آمریکا خود تقویت‌کننده می‌شود: هرچه بیشتر از متحدان بخواهد که وزن خود را به دوش بکشند، دلیل کمتری برای پیروی از رهبری آن دارند. با این حال، یئو می‌گوید که ممکن است پویایی مشابهی با آنچه پس از سقوط روم رخ داد، رخ دهد، جایی که آمریکا - مانند بیزانس - امپراتوری خود را رها کرده و در اطراف نیمکره خود متحد می‌شود و به آن اجازه می‌دهد برای مدت بسیار طولانی خودکفا و قدرتمند باقی بماند. او معتقد است که این مسیری است که اوضاع در آن پیش می‌رود - که وسواس ترامپ نسبت به کانادا و گرینلند را نیز توضیح می‌دهد. با این حال، بدیهی است که این یک سوال بی‌پاسخ باقی می‌ماند که آیا "استراتژی بیزانس" آمریکایی اصلاً قابل دستیابی است یا خیر: کانادا، به عنوان مثال، به وضوح هیچ بخشی از آن را نمی‌خواهد. ویدیوی کامل در اینجا موجود است: 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"So long as the memory of certain beloved friends lives in my heart, I shall say that life is good." - Helen Keller

۱۱ سال پیش در رقابت بر سر رهبری حزب کارگر، گفت که اگه انتخاب شه، اول به اسرائیل می‌ره. عضو ثابت گروه دوستی حزب کارگر بریتانیا با اسرائیل بود. حالا دوباره به همون رقابت بر می‌گرده، این بار بی‌رقیب؛ اسباب‌کشی مستقیم به شماره ۱۰. اما دیگه دست‌کم سفر اولش به اسرائیل نیست. حالا از طرفدارهای سرسخت به رسمیت شناختن کشور فلسطینه و دادش از کشتار غزه در اومده. با کنار رفتن استارمر، به احتمالِ نزدیک به یقین، اندی برنهام، شهردار سابق منچستر، نخست‌وزیر آینده خواهد بود. اون‌قدر در داخل اوضاع قاراشمیشه که، هر کی هم که بیاد، فرصتی برای تغییر در سیاست خارجی نخواهد شد. هر چند به صورت سنتی، سیاست خارجی و سیاست دفاعی بریتانیا، به هر حال، جناحی نیست و معمولا با تغییر دولت‌ها، دچار تغییرات اساسی نمی‌شه. در یک «به هر حال» ِ دیگه، این یه نگاه کوتاه به مواضع اندی برنهام، بختِ اولِ نخست‌وزیری بریتانیا، در حوزه سیاست خارجی، و به ویژه ایران و اسرائیل، در گذرِ زمانه: ۲۰۰۳: به جنگ عراق رأی داد. سال‌ها بعد گفت اون یکی از بدترین تصمیم‌های پارلمانی‌ش بوده؛ و از شتاب و بی‌برنامگی اون جنگ انتقاد کرد. ۲۰۱۵ (رقابت رهبری حزب): خودش رو حامی پروپاقرص اسرائیل نشون داد، گفت اگر رهبر شه سفر اولش به اسرائیل خواهد بود، اسرائیل رو دموکراسی‌ای با سابقه حمایت از اقلیت‌ها توصیف کرد و جنبش تحریم اسرائیل رو به «کینه‌توزی» متهم کرد. ۲۰۱۵: هم‌زمان از راه‌حل دو دولت دفاع کرد و درباره فلسطین گفت این «هدیه‌ای برای بخشیدن نیست، حقی است که باید به رسمیت شناخته شود». ۲۰۲۲: وقتی جنبش «زن، زندگی، آزادی» اوج گرفت، علناً از شجاعت زنان و دختران ایران تعریف کرد و نوشت به حمایت بیشتری نیاز دارند. اکتبر ۲۰۲۳: پس از هفتم اکتبر، حملات «وحشیانه» حماس رو محکوم، و بر حق دفاع اسرائیل تأکید کرد. اما خیلی زودتر از استارمر، همراه صادق خان، خواهان آتش‌بس در غزه شد، وقتی رهبری حزب هنوز مقاومت می‌کرد. ۲۰۲۵: نامه‌ای رو امضا کرد که از دولت بریتانیا می‌خواست بدون معطلی فلسطین رو به رسمیت بشناسه، ماه‌ها پیش از اون‌که خود استارمر، نهایتا کاری رو که باید، انجام بده. ۲۰۲۶ (مصاحبه با گاردین): از به‌کاربردن واژه «نسل‌کشی» برای غزه خودداری کرد و گفت از جایگاه شهردار نمی‌تونه چنین چیزی رو در این مقیاس قضاوت کنه، اما از تخریب «نامتناسب» ابراز نگرانی کرد و خواهان تحقیق و پاسخگویی کامل شد. ۲۰۲۶ (جنگ ایران): گفت این درگیری شبیه عراقه و هشدار داد بریتانیا نباید شتاب‌زده وارد ماجرا بشه. حتی شرکت‌های نفتی رو هم به سودجویی از بحران متهم کرد. خلاصه که به قول این انگیسی‌های حیله‌‌گر، دانش بین‌المللی و اون هم خاورمیانه، «جزو بهترین ویژگی‌هاش نیست.» در مورد ایران، چیزهایی که تا به حال گفته، یکی نگرانی از هسته‌ای شدن ایرانه؛ دوم، از معترضان داخلی و فعالان حقوق بشر حمایت کرده؛ سوم، از تکرار فاجعه جنگ عراق می‌ترسه. اما درباره اسرائیل، تکلیفش روشنه و از یک متحد نزدیک در ۲۰۱۵ به منتقد محتاط امروز تغییر کرده. پناه فرهادبهمن 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"It is in the character of very few men to honor without envy a friend who has prospered." - Aeschylus

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

"You gotta try your luck at least once a day, because you could be going around lucky all day and not even know it." - Jimmy Dean

متن نریشن فارسی (مناسب برای دوبله و بازخوانی روی ویدیو): [00:00 - 00:10] یکشنبه‌شب، ایالات متحده برای محافظت از دو پایگاه خود در اردن، ۹۶ تا ۱۴۰ موشک رهگیر «پک-۳» (PAC-3) را از سامانه‌های پاتریوت خود شلیک کرد. [00:11 - 00:25] این موشک‌های رهگیر برای مقابله با ۳۲ تا ۴۰ موشک بالستیک ایرانی شلیک شدند؛ حمله‌ای که در پاسخ به بمباران مواضع سپاه در سواحل جنوبی ایران توسط آمریکا انجام شده بود. [00:25 - 00:40] با قیمت ۴ میلیون دلار برای هر تیر، این رگبار موشک‌های پدافندی برای دفع کمتر از ۴۰ موشک بالستیک، چیزی حدود ۳۸۰ تا ۶۴۰ میلیون دلار برای آمریکا هزینه داشته است. [00:41 - 00:47] این دقیقاً همان بازی ریاضیاتی و فرسایشی است که ایالات متحده وارد آن شده است. [00:47 - 01:04] مدت‌هاست در رسانه‌ها می‌شنویم که ذخایر موشک‌های رهگیر و مهمات دورایستای راهبردی آمریکا به مرز بحرانی رسیده است؛ تسلیحاتی که ارتش آمریکا برای حمله از راه دور با کشتی‌ها یا جنگنده‌ها، بدون ورود به حریم هوایی ایران، به آن‌ها متکی است. [01:04 - 01:22] این یعنی اگر ارتش آمریکا ذخایر رهگیرهای خود در سایر نقاط خلیج فارس یا خاک اصلی ایالات متحده را مصرف نکند، تنها «دو شب دیگر» از حملات موشکی ایران—حدود ۳۰ تا ۴۰ موشک در هر موج—کافی است تا ذخایر این سامانه‌های پاتریوت کاملاً خالی شود. [01:23 - 01:46] به همین دلیل شاهد درز بی‌سابقه اطلاعات از سوی فرماندهان ستادهای منطقه‌ای ارتش آمریکا—در اروپا، اقیانوس آرام و آسیا—به رسانه‌ها هستیم. پیام آن‌ها واضح است: جنگ با ایران دارد ذخایر مهمات ما را با سرعتی بی‌سابقه می‌بلعد و این وضعیت غیرقابل تداوم است؛ اگر بحران دیگری در جهان رخ دهد، توانی برای جنگیدن نخواهیم داشت. [01:47 - 01:57] حالا دولت ترامپ دقیقاً در همان نقطه‌ای گرفتار شده که به‌شدت به دنبال فرار از آن بود: گیر افتادن در یک «جنگ بی‌پایان»، بدون هیچ راه خروج مشخصی. [01:58 - 02:13] استراتژی آن‌ها چیست؟ بازگشت به رژیم تحریم‌هایی که ۴۷ سال است علیه ایران اعمال می‌شود، منتها با شاخ‌وبرگ بیشتر. اما فراتر از آن، در پیش گرفتن راهبرد اسرائیلی «کوتاه کردن چمن» است. [02:14 - 02:29] یعنی هر چند روز، چند هفته یا چند ماه یک‌بار، تأسیساتی را در سواحل جنوبی ایران بمباران کنند تا بر سر کنترل تنگه هرمز بجنگند؛ در حالی که هیچ راهبرد نظامی واقعی یا مسیر دیپلماتیکی برای پایان دادن به این جنگ ندارند. [02:29 - 02:37] اسرائیل دقیقاً به آنچه می‌خواست رسید، و حالا این ایالات متحده است که در آینده‌ای نامعلوم، درگیر باتلاق جنگ با ایران شده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa