🇮🇷🇺🇸 ایران با تیم ترامپ ملاقات کرد. کمتر از ۲۴ ساعت بعد، پیام تهران به طرز بی‌رحمانه‌ای ساده بود: حرف زدن کافی است هیئت عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، به طور غیرمستقیم از طریق یک میانجی در سازمان ملل با استیو ویتکاف و جارد کوشنر دیدار کرد. اما هر کسی که امیدوار بود این به معنای دستیابی به موفقیت باشد، ممکن است بخواهد انتظارات خود را تعدیل کند. ایران اکنون علناً آنچه را که می‌گوید باید در مرحله بعد اتفاق بیفتد، بیان کرده است: به اقدامات تهاجمی ایالات متحده و محاصره دریایی پایان دهید. دارایی‌های مسدود شده و محدود شده ایران را آزاد کنید. یک توافق کشتیرانی امن از طریق هرمز را که بین ایران و عمان توافق شده است، بپذیرید. و به جنگ در همه جبهه‌ها پایان دهید. سپس سرلشکر محسن رضایی پیام سخت‌تری را ارائه داد: "مذاکرات کافی است. اقدام کنید." به گفته رضایی، ایران هفت شرط دارد و واشنگتن باید قبل از بازگشایی هرمز و شروع مذاکرات، آنها را بپذیرد. او همچنین به ترامپ در مورد حمله دیگری هشدار داد، کشورهای همسایه را که محدودیت‌هایی علیه ایران اعمال می‌کنند، به عواقب آن تهدید کرد و بار دیگر بر توانایی ادعایی تهران برای انفجار موشک‌ها بر فراز ناو هواپیمابر جورج واشنگتن تأکید کرد. بنابراین اکنون با یک تناقض جذاب روبرو هستیم. ایران هنوز با واشنگتن در ارتباط است. اما علناً، تهران کمتر مانند کشوری که در تلاش برای مذاکره در مورد شرایط یک توافق است، رفتار می‌کند و بیشتر شبیه کشوری است که منتظر پاسخ واشنگتن به شرایطی است که از قبل تعیین کرده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

رئیس جمهور مسعود پزشکیان با یک متن کتبی به نیویورک آمد. پس از شنیدن سخنان دونالد ترامپ در همان تریبون روز قبل، آن را کنار گذاشت و به نمایندگان گفت که قبل از اینکه رئیس جمهور آمریکا ایران را یک کشور تروریست بنامد، سخنرانی آماده کرده است. او، به گفته اکثر منابع، اولین رهبری بود که در بحبوحه جنگ با ایالات متحده، شخصاً در سازمان ملل سخنرانی کرد. صحبت از صمیم قلب دلیل شنیده شدن این سخنرانی تاریخی فراتر از سالن است. نباید دقت آن را از نظر قانونی، اخلاقی و استراتژیک پنهان کرد. او با عکس‌هایی از کودکان کشته شده، قربانیان بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی و یک پاسخ مستقیم آغاز کرد: "ما قربانی تروریسم بوده‌ایم." "ما فقط از خودمان دفاع کرده‌ایم. ما تروریست نیستیم." فلسطینی‌ها این وارونگی را به خوبی می‌شناسند. یک ملت از خود دفاع می‌کند و متجاوز، دفاع را تروریسم می‌نامد. هر کسی که هفت ماه گذشته را با وضوح تماشا کرده باشد، آن را تشخیص خواهد داد. او با ایستادن بر اساس قانون، به قلدری که ترامپ به نمایش گذاشته بود و با صدای بلند در مورد نابودی ایران فکر می‌کرد، پاسخ داد. او استدلال کرد که هر آنچه علیه ایران از آن تریبون گفته می‌شود، با منشور سازمان ملل متحد در تضاد است. حق با اوست. ماده 2(4) نه تنها استفاده از زور، بلکه تهدید به آن را نیز ممنوع می‌کند، و رئیس دولتی که نابودی یک کشور عضو دیگر را در برابر مجمع عمومی بررسی می‌کند، به همان اندازه که تدوین‌کنندگان منشور می‌توانستند تصور کنند، تهدیدی آشکار است. ایران هیچ رفتار ویژه‌ای را درخواست نمی‌کند، فقط برابری حاکمیتی را که منشور به هر عضو وعده می‌دهد. در پرونده هسته‌ای، فرمول او «عدم سلاح هسته‌ای و عدم محدودیت برای فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز» بود. این همان معامله خود NPT است: این معاهده، کشورهای غیرهسته‌ای را از دستیابی به بمب منع می‌کند و ماده چهارم آن «حق مسلم» هر طرف برای انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز را «بدون تبعیض» تضمین می‌کند. او به همان اندازه واضح بود که ایران استحکامات خود را برای تضمین پاسخ به هرگونه حمله به شهرهایش ساخته است. در پرونده نیکاراگوئه علیه ایالات متحده، دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که حقوق بین‌الملل هیچ محدودیتی برای تسلیحات یک کشور مستقل فراتر از آنچه که توسط معاهده پذیرفته شده است، قائل نمی‌شود. او همچنین داستان ساخته و پرداخته اسرائیل مبنی بر اینکه نظام سیاسی ایران در آستانه فروپاشی است و ایرانیان از مهاجمان خارجی استقبال می‌کنند را رد کرد. هفت ماه است که مردم روزانه در حمایت از تلاش‌های دفاعی در خیابان‌ها هستند. همین واقعیت، ادعای ترامپ مبنی بر اینکه دولت ایران ده‌ها هزار نفر از مردم خود را کشته است را نیز رد می‌کند. جمعیتی که زیر بمباران از دولتی که آن را قاتل خود می‌داند، حمایت نمی‌کند. سپس او از جنایات جنگی نام برد. او تصاویری از دبستان شجره طیبه در میناب و یک سالن ورزشی در لامرد که کودکان در آن بازی می‌کردند را نشان داد. سلاحی که ده‌ها هزار قطعه تنگستن را پراکنده می‌کند، نمی‌تواند بدون اصابت بی‌هدف به یک مدرسه یا سالن ورزشی مورد استفاده قرار گیرد. یک هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد در این ماه گزارش داد که دلایل معقولی برای باور به ارتکاب جنایات جنگی توسط ایالات متحده در حملات ۲۸ فوریه وجود دارد. نماینده ایالات متحده در طول این بخش، سالن را ترک کرد. پزشکیان این موضوع را با غزه مقایسه کرد، جایی که دیوان بین‌المللی دادگستری به اسرائیل دستور داده است که از اقدامات نسل‌کشی جلوگیری کند و دادگاه بین‌المللی کیفری برای نخست وزیر و وزیر دفاع سابق آن حکم بازداشت صادر کرده است. او سپس به زرادخانه هسته‌ای اسرائیل پرداخت. اسرائیل خارج از NPT باقی می‌ماند و هیچ پادمان جامعی را نمی‌پذیرد، اگرچه شورای امنیت در قطعنامه ۴۸۷ سال ۱۹۸۱ از آن خواسته است که تأسیسات خود را تحت پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دهد و مجمع عمومی هر ساله این درخواست را تکرار می‌کند. اسرائیل با نقض منشور، پایتخت‌های همسایگان خود را هدف قرار داده و الگوی مستندی از جنایات جنگی را انجام می‌دهد، اما سلاح‌های خود را با مصونیت از مجازات نگه می‌دارد. ایران که دو قرن است فقط در دفاع از خود عمل کرده است، در عوض تحریم و مورد حمله قرار می‌گیرد، اگرچه تأسیسات آن تحت توافق پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باقی مانده است. او در مورد هرمز، تنگه‌ای را توصیف کرد که حتی با وجود ارسال موشک و سلاح به منطقه اطراف، برای ایران بسته است. قانون دریا این اجازه را نمی‌دهد. کنوانسیون قانون دریاها مصوب سال ۱۹۸۲، که واشنگتن به آن استناد می‌کند اما هرگز آن را تصویب نکرده است، کشتی‌هایی را که از تنگه عبور می‌کنند، ملزم می‌کند که از هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه کشورهای هم‌مرز خود خودداری کنند.

طبق قانون قدیمی‌تر عبور بی‌ضرر، کشتی‌ای که در حال حمله به کشور ساحلی است، دیگر در حال عبور بی‌ضرر نیست. ایران در حالی که دیگران از آب‌های خود برای جنگ علیه آن استفاده می‌کنند، از آب‌های خود محروم نخواهد شد. او در پایان به تقسیم‌ناپذیری امنیت اشاره کرد: امنیت برای همه در منطقه یا برای هیچ‌کس وجود ندارد. این ایده سابقه طولانی دارد. کشورهای اروپایی آن را در سال ۱۹۷۵ در قانون نهایی هلسینکی گنجاندند و در سال ۱۹۹۹ آن را مجدداً تصریح کردند و متعهد شدند که امنیت خود را به قیمت دیگران تقویت نکنند. پزشکیان گفت: «ما همسایگان قوی می‌خواهیم.» ایران همیشه پذیرای دیپلماسی بوده است، «بدون پذیرش زبان زور.» @ drpezeshkian 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"Just as a candle cannot burn without fire, men cannot live without a spiritual life." - Buddha

جفری ساکس: یک رئیس‌جمهور در سازمان ملل ایستاد و ادعای حق نابود کردن یک تمدن را مطرح کرد. کنگره هیچ نگفت. این یعنی فروپاشی نظم قانون اساسی در برابر چشم عموم. «آن زمان از این موضوع به خود لرزیدم و اکنون نیز می‌لرزم که رئیس‌جمهور ایالات متحده بتواند پشت تریبون مجمع عمومی سازمان ملل در برابر رهبران جهان بایستد و با زبانی درباره نابودی کشورهای دیگر و فرستادن آنها به جهنم سخن بگوید. این وحشتناک، بی‌سابقه، کاملاً منزجرکننده و برای ایالات متحده شرم‌آور بود. اما همچنین باید بگویم که این موضوع معیاری از میزان فروپاشی نظم قانون اساسی ایالات متحده است. ترامپ اساساً مانند یک دیوانه، که به نظر من می‌توان گفت واقعاً چنین است، گفت که او و فقط او درباره بقای ایران تصمیم خواهد گرفت. او گفت که انتخابی بسیار، بسیار بزرگ پیش روی خود دارد. شاید ایران کشوری بزرگ باشد. شاید ایران نابود شود. شاید ترامپ آن را به جهنم بفرستد. و نه‌تنها این زبان به شیوه‌ای مبتذل بود که من در تمام عمرم هرگز تصور نمی‌کردم از یک رئیس‌جمهور ایالات متحده یا هر کسی که پشت تریبون سازمان ملل ایستاده باشد بشنوم ــ زیرا آنچه ترامپ گفت نفرت‌انگیز و کاملاً ناقض هر معیار دینی، اخلاقی، انسانی و حقوقی‌ای بود که در این جهان داریم ــ بلکه همچنین معیاری از فروپاشی گستاخانه قانون اساسی ما بود. آیا نظام سیاسی‌ای وجود دارد که در آن یک نفر سرنوشت تمدنی دیگر را تعیین کند؟ آیا نظام آمریکایی این‌گونه کار می‌کند؟ البته که پاسخ منفی است. بنیان‌گذاران آمریکا که علیه یک پادشاه دیوانه، جورج سوم، شورش کردند، در اعلامیه استقلال، که امسال ۲۵۰ سال پس از صدور آن را جشن می‌گیریم، کاملاً صریح بودند. ما در هفتادمین؟ نه، در پانصدمین؟ [اصلاح متن: دویست‌وپنجاهمین] سالگرد آن قرار داریم؛ سالگردی که ترامپ می‌گوید درباره آزادی ماست. در آن اعلامیه به‌صراحت گفته شده بود که شاه جورج اختیار و اقتدار قرار دادن ارتش در جایگاهی بالاتر از حکومت غیرنظامی را برای خود قائل شده بود. و هنگامی که بنیان‌گذاران قانون اساسی ایالات متحده را نوشتند، آنها به‌طور مشخص اختیار اعلام جنگ را نه به فرمانده کل قوا، بلکه صرفاً و منحصراً ــ و نه از روی انتخاب، نه در صورتی که به آن اهمیت بدهند یا بخواهند آن را انجام دهند یا بخواهند آن را تفویض کنند یا نکنند، بلکه صرفاً ــ به کنگره ایالات متحده واگذار کردند. و ترامپ دیروز گفت که برایش مهم نیست مردم چه فکر می‌کنند. برایش مهم نیست رأی‌گیری چه نتیجه‌ای داشته باشد. او می‌گوید این موضوع حتی به ذهنم خطور نمی‌کند. و او اوایل امسال، هنگامی که از او پرسیده شد، خب، آیا محدودیتی بر قدرت شما وجود دارد؟ درباره آن فکر کرد. گفت: بله، اخلاق من؛ اما این اراده من است. این چیزی است که من می‌خواهم انجام دهم. در غیر این صورت، نه، هیچ محدودیت دیگری وجود ندارد. کنگره ما در آن موقعیت چه کرد؟ می‌توانم به شما بگویم، همان‌طور که می‌دانیم، حزب اکثریت در هر دو مجلس صرفاً سکوت کرد. این نقض سوگند مقدس آنها برای تصدی مقام است؛ سوگندی که بر اساس آن باید از قانون اساسی حمایت کنند. ترامپ دیروز گفت که قرار است با انتخاب دشواری روبه‌رو شود که آیا یک تمدن، که ضمناً یکی از کهن‌ترین تمدن‌های جهان است، تمدنی پنج‌هزار ساله، بیست برابر قدیمی‌تر از ایالات متحده آمریکا، را نابود کند یا نه. و رئیس مجلس نمایندگان ما چه گفت؟ خب، البته که هیچ نگفت. رهبر اکثریت سنا چه گفت؟ البته، هیچ نگفت. همه اعضای حزب رئیس‌جمهور ایالات متحده در کنگره چه گفتند؟ البته، هیچ نگفتند. این از امپراتوری روم هم بدتر است. آنجا دست‌کم سنایی وجود داشت که واقعاً چیزی می‌گفت. سنای ما هیچ نمی‌گوید. ما آن‌قدر از هم گسیخته‌ایم که نه‌تنها یک دیوانه در قدرت داریم، بلکه هیچ احترامی برای نظم قانون اساسی ما وجود ندارد. و رئیس‌جمهور می‌تواند اظهاراتی مانند آنچه دیروز بیان کرد، اظهاراتی بی‌سابقه در صحن مجمع عمومی، در برابر رهبران جهان، بر زبان بیاورد؛ به‌گونه‌ای سخن بگوید که گویی بدترین مستبد یا گانگستر قابل تصور است، و از سوی حزب جمهوری‌خواه که مجلس نمایندگان و سنا را در اختیار دارد، حتی یک زمزمه هم شنیده نشود. می‌دانید، من جانبدارانه صحبت نمی‌کنم. و اگر یک رئیس‌جمهور دموکرات جرئت می‌کرد به همان اندازه که این رئیس‌جمهور دیوانه و پریشان‌حال است، کاملاً دیوانه و پریشان‌حال باشد، احتمالاً در آن حزب نیز همین فرمان‌برداری را می‌یافت. بنابراین حتی نکته‌ای جناحی یا حزبی مطرح نمی‌کنم. من درباره فروپاشی نظم قانون اساسی‌مان صحبت می‌کنم. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

آیا به نقطه‌ای رسیده‌ایم که یک نفر، که من اتفاقاً او را کاملاً ناتوان می‌دانم، واقعاً کاملاً جامعه‌ستیز ــ وقتی افرادی به دستور او کشته می‌شوند، حتی لحظه‌ای تأمل یا پشیمانی وجود ندارد، وقتی ۱۵۰ دختر دانش‌آموز کشته می‌شوند و او حقیقت را می‌داند. او می‌گوید: بله، احتمالاً ایرانی‌ها این کار را کرده‌اند. خواهیم فهمید. نه، در نظام حکومتی ما هیچ کنترل و مهاری وجود ندارد. بنابراین برای من، شما پرسیدید چه احساسی دارم. من از ۲۴ ساعت گذشته به خود می‌لرزم؛ هم از آنچه رئیس‌جمهور گفت. پوستم از شنیدن آن به تنم می‌لرزید. من آنجا در صحن نشسته بودم و به این دیوانگی گوش می‌دادم. واقعاً دیوانگی روان‌پریشانه بود؛ سخن گفتن به این شیوه، با ابتذالی که تصورش غیرممکن است. اما از آن زمان تاکنون نیز از فقدان واکنش رهبران به خود لرزیده‌ام؛ از رهبر اکثریت سنای ایالات متحده، رئیس مجلس نمایندگان، قضات دیوان عالی، هر کسی که بگوید نه. در نظام حکومتی ما، این یک نفر نیست که درباره سرنوشت تمدنی دیگر تصمیم می‌گیرد. ما کشوری هستیم که، پیش از هر چیز، خود را کشورِ نمایندگی می‌دانیم و مردم آمریکا از این موضوع به‌شدت بهت‌زده‌اند. آنها با اکثریتی قاطع با آن مخالف‌اند. آنها از این جنگ نتانیاهو و ترامپ، که جنگی دو نفره برای قتل و ویرانی و ترور رهبران یک کشور دیگر است، حمایت نمی‌کنند. آنها از آن حمایت نمی‌کنند. و نظم قانون اساسی این است که ما یک حکومت نمایندگی هستیم و نمایندگان ما سوگند تصدی مقام دارند که بر اساس آن، فقط آنها می‌توانند جنگ اعلام کنند. پس کجا هستند تا بایستند و بگویند: نه، شما حتی یک پنی هم برای این کار در اختیار ندارید؟ ما قدرت مالی را در دست داریم. ده‌ها یا صدها میلیارد دلار از درآمد آمریکایی‌ها که ترامپ در این جنگ آشکارا مبتنی بر هوس خود هدر داده است. کنگره کجاست که بگوید شما هیچ اختیاری برای هزینه کردن این پول ندارید، زیرا فقط ما می‌توانیم درباره هزینه‌کردن تصمیم بگیریم و فقط ما می‌توانیم جنگ اعلام کنیم؟ پس این واقعیت تلخ است. موضوع فقط اظهارات وحشتناک نبود. این واکنش نخست من بود. اما سپس با خود فکر کردم: وقتی یک نفر می‌تواند چنین اظهاری را مطرح کند و سپس در نظام حکومتی ایالات متحده عملاً بدون هیچ چالشی باقی بماند، ما به چه نقطه‌ای رسیده‌ایم؟» نابودی، دیپلماسی نیست. سکوت کنگره، خویشتنداری نیست. یک جمهوری مبتنی بر قانون اساسی نمی‌تواند دوام بیاورد اگر یک نفر ادعا کند قدرت تصمیم‌گیری درباره زنده ماندن یا مردن تمدنی دیگر را در اختیار دارد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

تحلیل جنگ ایران: شایسته است به یاد داشته باشیم که جنگ ایران چه خسارت عظیم و گسترده‌ای به روابط بین‌الملل ایالات متحده وارد کرده است. همین اواخر، شاهد وارد آمدن خسارتی جبران‌ناپذیر بودیم، زمانی که رئیس‌جمهور ترامپ عملاً با خودداری از کمک به محمد بن سلمان در برابر انصارالله (حوثی‌ها)، از پشت به او خنجر زد. با وجود اینکه من کاملاً معتقدم این تصمیم درستی بود که ترامپ اتخاذ کند، اما به دلیل جنگ ایران، این رابطه میان ایالات متحده و عربستان سعودی برای همیشه آسیب خواهد دید. عمان نمونه دیگری است که... واقعاً تکان‌دهنده است. تاکنون دو بار، رئیس‌جمهور ترامپ عمان را به بمباران تهدید کرده است... ظاهراً بدون هیچ مقدمه‌ای، بر اساس شایعات و اطلاعات کاملاً نادرست. بخش زیادی از این مسئله ناشی از یک کارزار اطلاعات نادرست بود که از سوی اسرائیل و لابی/جناح‌های جنگ‌طلب درباره یک فرمان سلطنتی جعلی عمان به راه افتاد؛ فرمانی که ادعا می‌کرد ایران و عمان «تجارت و سرمایه‌گذاری خود را دو برابر کرده‌اند». اما حقیقت این است: فرمان‌های سلطنتی عمان به‌صورت آنلاین منتشر می‌شوند. اگر من بتوانم ظرف ۳۰ ثانیه تشخیص دهم که این موضوع مربوط به یک فرمان سلطنتی مربوط به سال گذشته بوده است (نه امسال)، حتی برای یک ثانیه هم باور نمی‌کنم که افراد در واشنگتن از این موضوع اطلاع نداشته‌اند. و با این حال... ترامپ عمان را به بمباران تهدید کرد. حالا به خود کشورهای خلیج فارس نگاه کنید. هر یک از این کشورها، به دلیل جنگی که ایالات متحده بدون برنامه‌ریزی مناسب و با اجرای ضعیف به راه انداخت، عملاً در وضعیتی شبیه به گروگان‌گیری قرار گرفته‌اند. بگذارید روشن بگویم: اگر حملات قطع سر رهبری ایالات متحده واقعاً در سرنگون کردن دولت ایران موفق می‌شدند، متوجه این رویکرد می‌شدم. اما موفق نشدند، و اکثریت قریب‌به‌اتفاق کارشناسان ایران می‌دانستند که چنین چیزی رخ نخواهد داد. در نتیجه، قطر به‌شدت آسیب دیده است. به‌ویژه در پی نابودی پارس جنوبی. سوریه اکنون شاهد شورش‌های خشونت‌آمیزی است که ثبات دولت شکننده احمد الشرع را تهدید می‌کند. کویت و بحرین، کشورهایی که از پیش نیز از نظر اقتصادی در وضعیت متزلزلی قرار داشتند، مشروعیت سیاسی خود را به خطر انداخته‌اند. عراق به دلیل کمبود سوخت در داخل کشور، به‌طور فزاینده‌ای شاهد ناآرامی‌های عمومی است. خاورمیانه یک فاجعه است. هرچه می‌خواهید درباره ناتو بگویید؛ من قطعاً گلایه‌های زیادی درباره کمبود سرمایه‌گذاری نظامی و آشفتگی آنها دارم، اما این موضوع تقصیر آنها نیست. رئیس‌جمهور ترامپ با هیچ‌یک از کشورهای عضو ناتو ارتباط و هماهنگی برقرار نکرد، او بارها تلاش کرده است آنها را با زور و فشار به پیوستن به جنگی وادار کند که راه‌حل نظامی برای آن وجود ندارد، و بیش از پیش اعتبار ناتو و روابط گسترده‌تر ایالات متحده و اروپا را تضعیف کرده است. اگر همین حالا استرالیا/اقیانوسیه باشید، چه کار می‌کنید؟ ایالات متحده پیشنهاد ممنوعیت صادرات گازوئیل را مطرح کرده است؟ استرالیا ۸۰ درصد گازوئیل خود را وارد می‌کند. اگر این ممنوعیت اجرایی شود، آنها کاملاً به دردسر خواهند افتاد. این موضوع را با وضعیت بسیار خطرناکی که در اوایل جنگ برای آنها ایجاد شد، زمانی که تقریباً هیچ نفتی از خاورمیانه به بازارهای جهانی نمی‌رسید، کنار هم بگذارید؛ استرالیا برخلاف میل و اراده خود در معرض خطر جدی قرار گرفت. روزهای ابتدایی جنگ را به یاد دارید؟ آسیا؟ به‌ویژه جنوب شرق آسیا؟ بیمارستان‌ها به دلیل کمبود انرژی قابل دسترس در بازارها، قادر به فعالیت نبودند. ما هنوز شاهد پیامدهای کمبود کودهای شیمیایی که به‌شدت کشورهای آسیایی را گرفتار کرد، نبوده‌ایم. خطر بیشتر. کاملاً برخلاف میل و اراده آنها. در سراسر جهان، کشورها به دلیل جنگی که رئیس‌جمهور ترامپ از روی انتخاب و اراده خود به راه انداخته و نتوانسته است هیچ هدف مهم راهبردی را محقق کند، در معرض خطر جدی قرار گرفته‌اند. اگرچه برای ترامپ «غیرممکن» نیست که به‌طور معجزه‌آسا شرایط را تغییر دهد، اما این امر بسیار، بسیار بعید است. خسارت بسیار زیادی به جایگاه جهانی ایالات متحده وارد شده است و تا زمانی که رئیس‌جمهور ترامپ به ادامه این جنگ بدون وجود احتمال معقولی برای موفقیت ادامه دهد، این تخریب روزبه‌روز بیشتر و انباشته‌تر خواهد شد. برت اریکسون 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

افراد نسبتاً زیادی در ایران هستند که تقویم سیاسی واشنگتن را به شکل کاملاً متفاوتی می‌بینند. نگرانی آنها این است که خطر بزرگ‌تر ممکن است پس از انتخابات میان‌دوره‌ای به وجود بیاید. تفکر در تهران ساده است: تا ماه نوامبر، ترامپ در برابر فشارهای سیاسی داخلی آسیب‌پذیرتر است و بنابراین انگیزه بیشتری دارد که از یک تشدید عمده دیگر تنش اجتناب کند. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، برخی ایرانیان معتقدند که او ممکن است احساس کند محدودیت‌های بسیار کمتری دارد و تمایل بیشتری برای ازسرگیری یک کارزار نظامی گسترده‌تر داشته باشد. این برداشت همچنین به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا تهران ممکن است در هفته‌های آینده نسبت به هرگونه پیشنهاد یا اقدام از سوی آمریکا عمیقاً بدبین باشد. حتی اقدامات قابل‌توجه، از جمله اقداماتی که به نظر برسد تمایل واقعی برای پایان دادن به جنگ را نشان می‌دهند، ممکن است از سوی تصمیم‌گیرندگان ایرانی به‌عنوان اقدامی تاکتیکی و نه راهبردی تفسیر شوند: تلاشی برای محدود نگه داشتن درگیری تا زمانی که آمریکایی‌ها رأی خود را بدهند، در حالی که گزینه بازگشت به اقدام نظامی پس از آن همچنان حفظ شود. اینکه آیا چنین ارزیابی‌ای از ترامپ درست است یا نه، پرسش دیگری است. اما برداشت‌ها در دیپلماسی اهمیت دارند. و اگر تهران معتقد باشد که ترامپ بیش از ایران به آرامش پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نیاز دارد، این مسئله می‌تواند ایرانی‌ها را در حال حاضر کمتر به سازش متمایل کند و آنها را نسبت به این موضوع بدبین‌تر سازد که هر توافقی که پیش از ماه نوامبر حاصل شود، صرفاً یک توقف موقت است و نه پایان درگیری. یک موضوع به‌طور فزاینده‌ای روشن به نظر می‌رسد: تهران معتقد است دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای از نظر سیاسی آسیب‌پذیر است. این برداشت ممکن است به همان اندازه که بر دیپلماسی ایران تأثیر می‌گذارد، بر محاسبات نظامی ایران نیز تأثیرگذار باشد. اظهارات اخیر محسن رضایی نشان می‌دهد که تهران فشار مستمر و حساب‌شده بر ایالات متحده را منبعی برای ایجاد اهرم فشار می‌داند، به‌ویژه تا زمانی که هزینه‌های سیاسی و اقتصادی جنگ همچنان برای دولت آمریکا یک عامل زیان‌بار باشد. راهبرد ایران ممکن است این باشد که بدون تشدید درگیری به‌گونه‌ای که ترامپ احساس کند ناچار به بازگشت به جنگ تمام‌عیار است، هزینه‌هایی را به واشنگتن تحمیل کند. این وضعیت یک پویایی بالقوه خطرناک ایجاد می‌کند. اگر تصمیم‌گیرندگان ایرانی به این نتیجه برسند که ترامپ تا پیش از ماه نوامبر آستانه بالاتری برای تلافی دارد، زیرا می‌خواهد از یک تشدید عمده دیگر، افزایش قیمت نفت و تلفات بیشتر نیروهای آمریکایی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای اجتناب کند، ممکن است وسوسه شوند که آزمایش کنند تا چه اندازه می‌توانند پیش بروند. از دیدگاه تهران، نشانه‌های خویشتن‌داری آمریکا می‌تواند این محاسبه را تقویت کند. برای مثال، کاهش تمایل به پاسخ دادن به هر حمله ایران علیه کشتی‌رانی با یک حمله متقابل مشابه، ممکن است نه به‌عنوان تنش‌زدایی، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای تفسیر شود که واشنگتن در حال حاضر تمایل سیاسی محدودی برای تشدید تنش دارد. اگر تهران خویشتن‌داری تاکتیکی را با ضعف سیاسی اشتباه بگیرد، ممکن است به فشار آوردن ادامه دهد تا زمانی که، احتمالاً از طریق یک پاسخ بسیار بزرگ‌تر آمریکا، متوجه شود که آستانه رئیس‌جمهور را به اشتباه ارزیابی کرده است. یا شاید هم نه... Danny #جنگ_ایران 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🚨 خبر فوری — NIAC Action از ترامپ به دلیل جنگ بدون مجوز علیه ایران شکایت می‌کند. امروز، وکلای آلن بی. موریسون و بروس فاین، به نمایندگی از شورای ملی ایرانیان آمریکایی اکشن (NIAC Action)، دادخواستی را در دادگاه فدرال علیه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، درباره جنگ جاری او علیه ایران ثبت کردند. در این دادخواست استدلال شده است که جنگ رئیس‌جمهور مغایر با قانون اساسی است و درخواست صدور حکم اعلامی شده است. این شکایت که در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده برای ناحیه کلمبیا ثبت شده، از دادگاه می‌خواهد اعلام کند که ادامه کارزار نظامی رئیس‌جمهور علیه ایران، بند مربوط به اعلام جنگ در قانون اساسی ایالات متحده (Declare War Clause) را نقض می‌کند. این پرونده از سوی National Iranian American Council Action و از طرف اعضای آن مطرح شده است؛ اعضایی که خانواده‌هایشان در نتیجه جنگی که هرگز به‌طور قانونی مجوز آن صادر نشده است، آسیب دیده‌اند، آواره شده‌اند، از نظر اقتصادی متحمل خسارت‌های شدید شده‌اند و همچنان در معرض خطر مرگ قرار دارند. در متن دادخواست آمده است که رئیس‌جمهور ترامپ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، بدون صدور اعلامیه جنگ یا دریافت هرگونه مجوز دیگر از کنگره، جنگ را آغاز کرده است و این جنگ، از جمله با ادامه بمباران‌های سنگین و مکرر و محاصره دریایی، با وجود فقدان چنین مجوزی ادامه یافته است؛ این در حالی است که هر دو مجلس کنگره نیز یک دستور صریح برای پایان دادن به خصومت‌های بدون مجوز علیه ایران تصویب کرده‌اند. قانون اساسی، اختیار اعلام جنگ را به کنگره واگذار کرده است، نه به رئیس‌جمهور. دادخواست NIAC Action از دادگاه‌ها می‌خواهد در برابر تعرض مستقیمی که جنگ غیرقانونی ایران به این حمایت اساسی قانون اساسی وارد کرده است، از این اصل بنیادین قانون اساسی دفاع کنند. در این دادخواست درخواست صدور حکم اعلامی شده است مبنی بر اینکه رئیس‌جمهور در حال به راه انداختن جنگی نامحدود علیه ایران، برخلاف قانون اساسی، است. متن کامل دادخواست را اینجا بخوانید: 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

پروفسور ژانگ وی‌وی: «چین🇨🇳 در رقابت با آمریکا در حال پیروز شدن است. چین در ۵۷ مورد از ۶۴ فناوری حیاتی برتر، آمریکا🇺🇸 را شکست می‌دهد.» «ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ جنگ تجاری خود با چین را آغاز کرد و کاملاً شکست خورد. جنگ فناوری با چین را آغاز کرد و بار دیگر کاملاً شکست خورد... زیرا این جنگ را با ممنوع کردن صادرات تراشه‌های رایانه‌ای به چین آغاز کرد. اکنون بزرگ‌ترین قلم صادراتی چین، تراشه‌های رایانه‌ای است. ما باید به‌خاطر آغاز این جنگ فناوری، به دونالد ترامپ مدال طلا بدهیم. اگر به جدیدترین گزارش مؤسسه ASPI نگاه کنید، که فناوری‌های پیشرفته و حیاتی را میان چین و ایالات متحده مقایسه کرده است، این گزارش نشان می‌دهد که از میان ۶۴ فناوری حیاتی، چین در ۵۷ مورد از ایالات متحده جلوتر است. بنابراین چین در این رقابت در حال پیروز شدن است، اگر اساساً رقابتی در کار باشد.» — پروفسور ژانگ وی‌وی، مترجم پیشین رهبر عالی‌رتبه چین، دنگ شیائوپینگ، و مدیر مؤسسه چین در دانشگاه فودان 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa