پناه فرهادبهمن: امسال، فارغ از محتوای پیام سیاسی، سخنرانی ملک عبدالله، پادشاه اردن، از نظر «طراحی پیام» با فاصله، بهترین سخنرانی رهبران سیاسی جهان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. آن‌قدر خوب، که می‌توان در کلاس‌های علوم ارتباطات و سخنرانی‌نویسی تدریسش کرد. با یک عدد شروع کرد: میانگین توجه انسان به صفحهٔ نمایش از دو و نیم دقیقه در سال ۲۰۰۴ به ۴۷ ثانیه رسیده. بلافاصله با استفاده از کمترین کلمات، «اقتصاد توجه» را در بستر سیاسی آورد، و آن را به عنوان یک «منبع ژئوپلیتیک» تعریف کرد؛ این‌که. تعیین می‌کند کدام جنگ در دستور کار دیپلماسی می‌ماند، کدام آتش‌بس پس از رفتن دوربین‌ها دوام می‌آورد، و رنج کدام مردم «عادی» می‌شود. با این مقدمه، هنوز دستش را رو نکرده بود. اول از لبنان و یمن و سودان گفت. بعد از جنگ ایران و اثرش بر قبض برق و سبد خرید خانواده‌ها، از بمبئی تا مادرید تا مینه‌سوتا. همه‌اش نه بیشتر از یک پاراگراف. نه تحلیل سیاسی داد، نه محکوم کرد و نه طرفی را گرفت. و تازه آن‌وقت رسید: «و بعد، غزه است.» بحران‌های جهان را ندبده نگرفت، اما اجازه نداد تمرکز از موضوع اصلی‌اش پراکنده شود. از اینجا لحن عوض شد. جمله‌هایی کوتاه که برای تیتر و توییت ساخته شده‌اند: هر تخلف اسرائیل «موقت» خوانده شد، تا موقت شد دائمی، و دائمی شد سیاست. سیصد روز آتش‌بس، سیصد کودک کشته‌شده. جان کلامش دربارهٔ زبان بود. گفت وقتی زبان پاکیزه شود، عمل عادی می‌شود. و چهار بار همان الگو را تکرار کرد: تخریب خانه‌ها «اجرای قانون» نیست، انتقال اجباری است. تصرف زمین «ثبت اراضی» نیست، الحاق عملی است. شبکهٔ ایست‌بازرسی‌ها «زیرساخت امنیتی» نیست، نظام انقیاد است. آنچه در کرانهٔ باختری می‌گذرد «ناآرامی شهرک‌نشینان» نیست، آوارگی اجباری است. و برای آن نامی هست: جنایت جنگی. هدفش را هم دقیق انتخاب کرد. تقریباً همه‌جا گفت «این دولت اسرائیل»، نه اسرائیل و حتی با دست مشخصا میز هیات اسرائیل را نشان می‌داد. از ترامپ، فقط یک‌بار، به نیکی یاد کرد که برای پایان جنگ فشار آورده است. مخاطب غربی می‌توانست بدون احساس تعارض، تا انتها با او بیاید. و در پایانِ استدلال حقوقی، ناگهان به منافع ملی و نظام بین‌الملل رسید: «هیچ‌کس در این مجمع نباید فرض کند که جاه‌طلبی‌های این دولت در فلسطین متوقف می‌شود.» سخنرانی با همان ایدهٔ آغاز بسته شد: آینده را فقط آنچه انجام می‌دهیم نمی‌سازد؛ و آنچه انتخاب می‌کنیم نادیده بگیریم هم فردای ما را رقم می‌زند. سخنرانی با همان ایدهٔ آغاز بسته شد: آینده را فقط آنچه انجام می‌دهیم نمی‌سازد؛ و آنچه انتخاب می‌کنیم نادیده بگیریم هم فردای ما را رقم می‌زند. و بعد، روز خبری تمام شد. در پوشش رسانه‌های بزرگ، سخنرانی عبدالله در کنار بحث هوش مصنوعی و «ابرهوش» گزارش شد، و تیترها و آن ۴۷ ثانیه را تصاحب کرد. خودش بازنده همان رقابتی شد که موضوع سخنرانی‌اش بود. سخنرانی کاملش را بازیرنویس فارسی در این‌جا ببینید: 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

سی و هشت سازمان جامعه مدنی بین‌المللی از دادخواستی علیه تحریم‌های ترامپ علیه دیوان کیفری بین‌المللی حمایت کرده‌اند و استدلال می‌کنند که این اقدامات مانع از فعالیت حقوق بشر و دسترسی قربانیان به عدالت بین‌المللی می‌شود. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🚨🇺🇸🇮🇷 فوری: ترامپ آتش بس هفت روزه ایران را رد کرد و به دستیاران گفت که انتظار دارد پس از پیشنهاد تهران برای بازگشایی هرمز و شروع مجدد مذاکرات هسته ای در ازای واشنگتن، بمب گذاری را از سر بگیرد. رفع محاصره دریایی، لغو انجماد دارایی ها و کاهش تحریم های نفتی. مقامات آمریکایی می گویند ترامپ قصد ندارد تحریم را لغو کند، زیرا او معتقد است که فشار اقتصادی در نهایت ایران را مجبور به شرایطی خواهد کرد که به نفع واشنگتن و کشورهای حاشیه خلیج فارس باشد. او این هفته به سازمان ملل گفت که انتخابات ربطی به تفکر او در مورد ایران ندارد و تنها دغدغه او بمب است. یکی از مقامات گفت که عملیات اسکورت عبور تانکرها از طریق تنگه، اضطرار را از یک معامله خارج کرده است، این بخشی است که باید مردم را نگران کند، زیرا به این معنی است که واشنگتن اکنون فکر می کند که می تواند به طور نامحدود با این موضوع زندگی کند. سپاه پاسداران می گوید که برای یک جنگ طولانی آماده است و هر دو طرف به تازگی تصمیم گرفته اند که بتوانند از طرف دیگر دوام بیاورند. اینگونه است که جنگ ها یک سال دیگر اجرا می شوند... منبع: وال استریت ژورنال / نویسنده: دانیل 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

انحصاری وال استریت جورنال: ترامپ پیشنهاد ایران برای آتش بس هفت روزه را رد کرده و به دستیاران گفته است که انتظار دارد بمباران ایران را پس از انتخابات میان دوره ای از سر بگیرد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🇮🇷 | پزشکیان با مدیران رسانه‌های آمریکایی دیدار کرد. این یک عملیات جلب نظر نیست. این یک بازجویی است که او خودش انتخاب کرد در آن شرکت کند. او می‌توانست از آن صرف‌نظر کند. می‌توانست بگوید: «رسانه‌های آمریکا بازوی تبلیغاتی امپراتوری هستند.» می‌توانست از اینکه حتی وقت خود را در اختیار آنها بگذارد خودداری کند. اما در عوض، با آنها نشست. در نیویورک. پس از آنکه چهره‌های ۱۶۸ دختر میناب را به سازمان ملل نشان داد. پس از آنکه از نسل‌کشی سخن گفت. پس از آنکه گفت: «ما سر فرود نخواهیم آورد.» چرا؟ چون او چیزی را می‌داند که رسانه‌های آمریکا نمی‌خواهند شما بدانید: آنها در حال باختن روایت هستند. به مدت ۴۷ سال، رسانه‌های آمریکا به مردم این کشور گفته‌اند درباره ایران چه فکری داشته باشند. ایران متجاوز است. ایران تروریست است. ایران خواهان سلاح هسته‌ای است. ایران دشمن است. این فیلمنامه بود. سپس پزشکیان به سازمان ملل رفت و تصاویر را بالا گرفت؛ تصاویر رهبر معظم، تصاویر ۱۶۸ دختر و تصاویر بمب‌هایی که آنها را کشتند. و مردم آمریکا آن را دیدند. نه در فاکس‌نیوز. نه در سی‌ان‌ان. بلکه در تلفن‌هایشان، در شبکه‌های اجتماعی و در رسانه‌های مستقلی که از پنتاگون پول نمی‌گیرند. مدیران رسانه‌های آمریکا این را می‌دانند. آنها می‌دانند که فیلمنامه در حال ترک برداشتن است. آنها می‌دانند نمی‌توانند همچنان به مردم آمریکا بگویند «ایران تهدید است» وقتی شواهد نشان می‌دهد آمریکا یک مدرسه دخترانه را بمباران کرده است. آنها می‌دانند نمی‌توانند همچنان آن را یک «عملیات نظامی» بنامند، در حالی که رئیس‌جمهور ایران در سازمان ملل ایستاده و تصاویر کودکان کشته‌شده را در دست گرفته است. بنابراین او را دعوت کردند. برای شنیدن حرف‌هایش. برای پرسیدن سؤال. برای ارزیابی او. برای اینکه بفهمند چگونه درباره او گزارش تهیه کنند، بدون اینکه احمق به نظر برسند. او آمد. و حقیقت را به آنها گفت. او درباره محاصره گفت. درباره تحریم‌های دارویی. درباره تعطیل شدن خطوط هوایی. درباره ۵۰۰۰ هواپیمایی که از پایگاه‌های اروپایی برای بمباران کشورش برخاستند. درباره وزیر خزانه‌داری آمریکا که گفته بود ایران «درخواست تسلیم خواهد کرد». درباره طرح تغییر رژیم. و آنها مجبور شدند آنجا بنشینند و گوش کنند. چون این همان کاری است که روزنامه‌نگاران باید انجام دهند. و چون در اعماق وجودشان، برخی از آنها می‌دانند که او درست می‌گوید. رسانه‌های آمریکا یکپارچه و یکدست نیستند در رسانه‌های آمریکا افرادی هستند که تلاش کرده‌اند حقیقت را درباره فلسطین، غزه و جنگ‌های آمریکا بیان کنند. آنها اخراج شده‌اند. در فهرست سیاه قرار گرفته‌اند. ساکت شده‌اند. رسانه‌های آمریکا یک نهاد آزاد نیستند. یک نهاد شرکتی هستند. مالکان آنها منافع خود را دارند. تبلیغ‌کنندگان آنها منافع خود را دارند. منابع آنها در پنتاگون و وزارت امور خارجه منافع خود را دارند. اما شکاف‌هایی وجود دارد. روزنامه‌نگارانی هستند که از دروغ‌ها خسته شده‌اند. سردبیرانی هستند که از اینکه به کاتب و بازگوکننده امپراتوری تبدیل شده‌اند خسته‌اند. تهیه‌کنندگانی هستند که ویدئوهای غزه را دیده‌اند و دیگر نمی‌توانند آنچه را دیده‌اند از ذهن خود پاک کنند. دیدار پزشکیان با مدیران یک آزمون است. آیا آنها آنچه را او گفت گزارش خواهند کرد؟ آیا تصاویر را نشان خواهند داد؟ آیا سؤال‌های سخت را خواهند پرسید — نه از او، بلکه از کاخ سفید؟ آیا خواهند پرسید چرا آمریکا یک مدرسه را در ایران بمباران کرد؟ چرا مانع ورود دارو می‌شود؟ چرا تلاش می‌کند یک ملت ۸۸ میلیون نفری را به گرسنگی بکشاند؟ احتمالاً نه. اما شاید برخی از آنها این کار را بکنند. و شاید همین برای ایجاد یک شکاف کافی باشد. مخاطب واقعی پزشکیان برای متقاعد کردن دولت آمریکا به نیویورک نرفت. او می‌داند که دولت تحت نفوذ آیپک، صنایع دفاعی و لابی اسرائیل است. او می‌داند بسنت خواهان تغییر رژیم است. او می‌داند روبیو ایران را یک کشور تروریستی می‌خواند. او می‌داند ترامپ می‌گوید ایران «درخواست تسلیم خواهد کرد». او رفت تا با مردم آمریکا صحبت کند. از طریق تریبون سازمان ملل. از طریق رسانه‌ها. از طریق تصاویری که بالا گرفت. از طریق سخنانی که بیان کرد. او رفت تا به آنها بگوید: دولت شما به شما دروغ می‌گوید. رسانه‌های شما حقیقت را به شما نمی‌گویند. مالیات‌های شما هزینه بمب‌هایی را تأمین می‌کنند که کودکان را می‌کشند. و ما دشمن شما نیستیم. مدیران رسانه‌های آمریکا یک مجرا هستند. آنها دروازه‌بانان هستند. و پزشکیان از دروازه آنها عبور کرد تا با مردمی که پشت آن دروازه هستند صحبت کند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

رسانه‌های آمریکا در جنگ علیه ایران همدست بوده‌اند. آنها دهه‌ها ایران را اهریمنی جلوه داده‌اند. رنج مردم ایران را نادیده گرفته‌اند. دروغ‌های دولت آمریکا را تقویت کرده‌اند. تجاوز اسرائیل را دفاع تلقی کرده‌اند و مقاومت ایران را تروریسم. اما پزشکیان به هر حال با آنها نشست. چون از سؤال‌های آنها نمی‌ترسد. چون حقیقت در کنار اوست. چون می‌داند وقتی مردم آمریکا حقیقت را بشنوند، ایران را دشمن نخواهند دید. آنها ایران را قربانی همان امپراتوری‌ای خواهند دید که به آنها دروغ گفته است. او برای متقاعد کردن مدیران نرفت. او رفت تا آنها را دور بزند. او رفت تا مستقیماً با مخاطبان آنها صحبت کند. او رفت تا بذرهایی را بکارد که در ذهن افکار عمومی آمریکا رشد خواهند کرد؛ بذرهای تردید، بذرهای حقیقت. و به همین دلیل است که آنها موافقت کردند با او دیدار کنند. چون می‌دانند بذرها از قبل در زمین کاشته شده‌اند. می‌دانند مردم آمریکا در حال بیدار شدن هستند. می‌دانند روایت در حال ترک برداشتن است. و می‌خواهند بفهمند با آن چه کنند. پزشکیان پاسخ را به آنها داد: حقیقت را بگویید. یا شاهد فروپاشی اعتبار خود باشید. از توییتر #ایران #پزشکیان #رسانه_آمریکا #مجمع_عمومی_سازمان_ملل #حقیقت #روایت #مقاومت 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"Fortune favours the bold." - Virgil

روزنامه «ساوت چاینا مورنینگ پست» در گزارشی اختصاصی در امروز نوشته که چین در حال بررسی دو نامزد، یعنی گرینسپن و رودریگز-برکِت، هستش و رافائل گروسی را از گزینه‌های خود کنار گذاشته. بر اساس این گزارش، چند هیئت دیپلماتیک که با روزنامه گفت‌وگو کردن گفتن چین به انتخاب یک زن برای نخستین بار در تاریخ سازمان ملل و همچنین رعایت سنت چرخش منطقه‌ای توجه داره. چین هنوز رسماً از هیچ‌یک از دو نامزد حمایت نکرده است. هر دو نامزد نیز در سال جاری به چین سفر کرده و با مقام‌های ارشد چینی دیدار داشته‌اند. https://amp.scmp.com/news/china/article/3368869/china-set-decide-if-costa-rican-or-guyanese-diplomat-becomes-first-woman-un-chief 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔻بدر بوسعیدی، وزیر خارجه عمان، در مجمع عمومی سازمان ملل از همه طرف‌های درگیر در جنگ خاورمیانه خواست «خویشتنداری» کنند و گفت که مسقط آماده ادامه میانجی‌گری است. او در سخنرانی خود در نیویورک گفت که طرف‌ها باید اختلافاتشان را از طریق گفت‌وگو و دستیابی به راه‌حل‌های سیاسی و توافق‌های پایدار حل کنند. وزیر خارجه عمان همچنین بر تعهد کشورش به تلاش برای حفظ امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز تاکید کرد و از همه طرف‌ها خواست در این زمینه با مسقط همکاری کنند. این اظهارات پس از آن مطرح شد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، پیشنهاد ایران برای توافقی را که به گفته تهران می‌توانست ظرف یک هفته به بازگشایی تنگه هرمز منجر شود، رد کرد. تنگه هرمز که از مسیرهای کلیدی انتقال انرژی در جهان است، به یکی از محورهای اصلی درگیری میان آمریکا و ایران تبدیل شده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

آمریکا–ایران: تله انتخابات میان‌دوره‌ای ابتکار دیپلماتیک اخیر ایران نباید با یک تحول راهبردی اشتباه گرفته شود. بهتر است آن را تلاشی برای بازطراحی محیط سیاسی و اقتصادی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا درک کرد. پیشنهاد تهران به دو موضوع دارای اهمیت فوری برای رئیس‌جمهور ترامپ می‌پردازد: بازگشایی تنگه هرمز، که می‌تواند به کاهش فشار بر قیمت نفت و بنزین کمک کند، و نشان دادن اینکه همچنان یک مسیر دیپلماتیک در دسترس است. ایران پیشنهاد کرده است در صورتی که واشنگتن مجموعه‌ای از شروط را بپذیرد، تنگه را ظرف چند روز بازگشایی کند و هم‌زمان جدول زمانی ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای را نیز تسریع کند. اما این به معنای تسلیم ایران نیست. تهران اساساً پیشنهاد می‌کند اجرای برخی از عناصر تفاهم ماه ژوئن را تسریع کند، در حالی که تفسیر خود از این توافق را حفظ می‌کند و خواستار اقدامات متقابل آمریکا، از جمله رفع محاصره دریایی و محدودیت‌های مرتبط با نفت، است. مقام‌های ایرانی خود تأکید کرده‌اند که آنچه جدید است، عمدتاً سرعت اجرای توافق است، نه امتیازات زیربنایی آن. در همین حال، دولت ترامپ دلایلی برای تردید دارد. پذیرش چارچوبی نزدیک به تفاهم‌نامه ژوئن، پس از ماه‌ها رویارویی با تهران، می‌تواند هزینه‌های سیاسی به همراه داشته باشد. واشنگتن همچنین ممکن است محاسبه کند که تشدید فشار اقتصادی بر ایران در نهایت تهران را وادار خواهد کرد که با شرایطی نامطلوب‌تر به میز مذاکره بازگردد. ترامپ علناً مطرح کرده است که ممکن است توافق پس از انتخابات میان‌دوره‌ای حاصل شود. مشکل این است که تهران بر اساس زمان‌بندی خودش عمل می‌کند. تحمل فشار آمریکا برای ایران روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. محاصره دریایی تاکنون هزینه‌های اقتصادی قابل‌توجهی ایجاد کرده است، اما واشنگتن اکنون فشار را به حوزه هوانوردی غیرنظامی نیز گسترش داده است. برای مثال، عراق در ابتدا پس از تهدید به اعمال تحریم‌های ثانویه آمریکا، پروازهای ایران به بغداد را متوقف کرد؛ این محدودیت‌ها متعاقباً به نجف، اربیل و سلیمانیه نیز گسترش یافت. نجف به‌ویژه حساس است، زیرا از اهمیت مذهبی برخوردار است و مقصد مهمی برای مسافران ایرانی و زائران شیعه محسوب می‌شود. این وضعیت یک عدم تقارن بالقوه خطرناک ایجاد می‌کند. واشنگتن ممکن است معتقد باشد که زمان به نفع آن است: فشار را تا ماه نوامبر حفظ کند، پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای از یک تشدید نظامی عمده دیگر اجتناب کند و پس از آن دوباره وضعیت را ارزیابی کند. تهران ممکن است دقیقاً به نتیجه‌ای معکوس برسد. اگر رهبران ایران معتقد باشند ترامپ پیش از انتخابات تمایل چندانی به بازگشت به یک رویارویی عمده ندارد، دوره زمانی از اکنون تا نوامبر ممکن است نه دلیلی برای خویشتن‌داری، بلکه پنجره‌ای در حال بسته شدن برای فرصت دیپلماتیک به نظر برسد. هرچه فشار اقتصادی و حمل‌ونقل بیشتر شود، انگیزه ایران نیز ممکن است برای نشان دادن اینکه صرفاً در حالی که واشنگتن منتظر سپری شدن تقویم سیاسی آمریکا است، محاصره در حال تشدید را تحمل نخواهد کرد، بیشتر شود. این امر می‌تواند بر رفتار ایران در خلیج فارس تأثیر بگذارد. تهران ممکن است فشار بر تردد دریایی را افزایش دهد یا اقدامات حساب‌شده دیگری را با هدف افزایش هزینه اقتصادی رویارویی انجام دهد، از جمله فشار مجدد بر قیمت‌های انرژی که هم‌اکنون نیز در سطح بالایی قرار دارند. همچنین ممکن است ایران در واکنش به محدودیت‌های هوانوردی، از طریق افزایش تهدیدها یا سایر اقدامات قهرآمیز که با هدف نشان دادن این موضوع انجام می‌شوند که منزوی کردن فرودگاه‌ها و شرکت‌های هواپیمایی ایران در نقاط دیگر منطقه نیز هزینه‌هایی ایجاد خواهد کرد، واکنش نشان دهد. هیچ‌یک از این نتایج اجتناب‌ناپذیر نیست. اما ساختار انگیزشی دو طرف به‌طور فزاینده‌ای بی‌ثبات می‌شود. مشکل اصلی این است که در حال حاضر به نظر نمی‌رسد هیچ‌یک از دو طرف آماده پذیرش مسیر خروجی باشد که طرف مقابل ترجیح می‌دهد. Danny #جنگ_ایران #ایران 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

تحلیل جنگ ایران: به نظر می‌رسد بسیاری از مردم کاملاً درباره مسیر تشدید تنش برای ایران که از زیرساخت‌های انرژی کشورهای خلیج فارس عبور می‌کند، دچار سوءبرداشت شده‌اند. این را بارها و بارها دیده‌ام: «خب، ایران در واقع نمی‌تواند چنین کاری انجام دهد، چون در آن صورت زیرساخت‌های خودش هم نابود خواهد شد.» بیایید درباره اینکه چرا این برداشت اشتباه است صحبت کنیم. اول و مهم‌تر از همه، اینجا مسئله‌ای از جنس «همه یا هیچ» نیست. مسئله این نیست که «کل خلیج را نابود کنی» در برابر «هیچ‌کدام از خلیج را نابود نکنی». ایران می‌تواند کار را با کشوری مانند بحرین یا کویت آغاز کند. آنها می‌توانند آن کشور را به‌طور کامل نابود کنند، بخشی از زیرساخت‌های آن را هدف قرار دهند و سپس تلاش کنند این کشورها را به سمت یک توافق پشت‌پرده سوق دهند. اگر کویت یا بحرین بخواهند در واکنش، زیرساخت‌های ایران را هدف قرار دهند چه اتفاقی می‌افتد؟ حدس بزنید تمام کشورهای دیگر خلیج فارس چه خواهند گفت؟ «لطفاً! خواهش می‌کنیم! این کار را نکنید!» چون آنها می‌خواهند از زیرساخت‌های خودشان محافظت کنند. وقتی زیرساخت‌های ایران نابود شود، دیگر هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران نتواند در ادامه، واقعاً کل زیرساخت‌های خلیج فارس را نابود کند. این وضعیت اصلاً یک وضعیت «نابودی متقابل تضمین‌شده» (Mutually Assured Destruction) نیست. به هیچ وجه. موضوع این است که ایران در نهایت چگونه آخرین برگ برنده را در اختیار دارد؛ برگ برنده‌ای که ایالات متحده اساساً نمی‌تواند در برابر آن دفاع کند. تنها دلیلی که ایران تاکنون از این گزینه استفاده نکرده، این است که نمی‌خواهد روابط خود با کشورهای همسایه را نابود کند. اما اگر کار به نقطه‌ای برسد که چاره‌ای جز این نباشد؟ آنها قطعاً این کار را خواهند کرد. برت اریکسون 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

موسویان برداشت من از گفت‌وگوی اخیر روسای جمهور آمریکا و چین درباره ایران این است که پکن ۵ نکته زیر را عنوان نموده : ۱. با پیوستن به کارزار تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، موسوم به «D-Day اقتصادی» و با عنوان رسمی «عملیات طرد اقتصادی ایران»، مخالفت کرده است. ۲. گزارش‌های رسانه‌های غربی درباره کمک نظامی، اطلاعاتی یا لجستیکی چین به ایران را رد کرده است. ۳. درباره بازگشایی تنگه هرمز، بر ضرورت باز ماندن آن تاکید کرده، اما همراه با دو موضوع دیگر: الف: احترام به حاکمیت سرزمینی ایران و عمان ب: احیای تفاهم‌نامه اسلام‌آباد ۴. خواستار پایان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و ایجاد سازوکاری برای «همکاری و امنیت جمعی» میان هشت کشور خلیج فارس شده است. ۵. آمادگی خود را برای تسهیل مذاکرات با هدف دستیابی به توافق میان ایران و آمریکا و کشورهای حوزه خلیج فارس اعلام کرده است. در مجموع، با این مواضع واشنگتن متوجه شده که پکن با حملات بعدی آمریکا-اسرائیل به ایران نیز مخالفت و روابط حسنه خود با تهران را حفظ خواهد کرد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa