🚨 فوری: بن سائول، گزارشگر ویژه سازمان ملل: «آلمان و ایالات متحده ۹۹ درصد از تسلیحات صادرشده به اسرائیل را تأمین می‌کنند.» «اگر آنها ارسال تسلیحاتی را که فلسطینیان را می‌کشد متوقف کنند، می‌توانند این درگیری را یک‌شبه پایان دهند.» 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

"Don't think, just do." - Horace

اکسیوس 🚨 خبر اختصاصی: مشاوران ارشد امنیت ملی ترامپ به‌طور محرمانه در کمپ دیوید درباره ایران و یمن دیدار کردند. گزارش 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"Question everything. Learn something. Answer nothing." - Euripides

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

موضوع ورود گروههای مسلح به درگیری ایران و آمریکا اکنون جدی‌تر از هرزمانی است. این ویدیو را با دقت ببینید. اظهارات ژنرال جک کین را باید فراتر از سخنان یک تحلیلگر رسانه‌ای دید. او ژنرال چهارستاره و جانشین سابق رئیس ستاد ارتش آمریکاست و سال‌ها در حلقه‌های نظامی و امنیتی واشنگتن حضور داشته است. مهم‌ترین بخش سخنان او، کنار هم قرار دادن چند مؤلفه است: تشدید فشار و محاصره اقتصادی، انتظار برای عمیق‌تر شدن بحران داخلی، سازماندهی و مسلح‌کردن گروه‌های مخالف و در نهایت اقدام نظامی شدید در «لحظه مناسب». این نگاه، جنگ با ایران را نه یک حمله نظامی منفرد، بلکه یک فرآیند فرسایشی چندمرحله‌ای تعریف می‌کند: ابتدا کاهش توان اقتصادی و اداره کشور، سپس افزایش فشارهای اجتماعی و امنیتی، بعد فعال‌شدن گروه‌های مسلح در داخل و نهایتاً استفاده از قدرت نظامی خارجی در نقطه‌ای که ساختار حاکمیت آسیب‌پذیر ارزیابی شود. از منظر امنیتی، مهم‌ترین هشدار سخنان کین همین‌جاست: تهدید اصلی فقط حمله از بیرون نیست؛ تلاش برای هم‌زمان‌سازی فشار نظامی خارجی، فروپاشی اقتصادی و بی‌ثباتی مسلحانه در داخل است. سخنان کین به‌تنهایی به معنای وجود یک طرح مصوب در واشنگتن نیست، اما نشان می‌دهد چنین الگویی در بخشی از محافل بانفوذ نظامی و امنیتی آمریکا به‌عنوان یک گزینه جدی مطرح است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"Because things are the way they are, things will not stay the way they are." - Bertolt Brecht

به گفته مقامات آمریکایی، ایالات متحده همه بمب‌افکن‌های بی-۱ خود را از پایگاه هوایی «فرفورد» در بریتانیا خارج کرده است. این تصمیم در پی حادثه امنیتی هفته گذشته در نزدیکی این پایگاه و ظن دخالت ایران در آن اتخاذ شده است. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

🔻فلاویو بولسونارو، نامزد راست‌گرای انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل، در دور نخست این انتخابات از لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور چپ‌گرای کنونی، پیشی گرفت، اما نتوانست بیش از ۵۰ درصد آرای لازم برای پیروزی قطعی در دور نخست را کسب کند. به این ترتیب، رقابت میان این دو نامزد به دور دوم کشیده می‌شود که قرار است ۲۵ اکتبر برگزار شود. نظرسنجی‌ها از رقابتی بسیار نزدیک حکایت داشتند و معمولا لولا را با اختلافی اندک پیشتاز نشان می‌دادند. با شمارش ۹۸.۸۱ درصد آرا، فلاویو بولسونارو ۴۷.۲۴ درصد و لولا ۴۴.۹۱ درصد آرا را به دست آورده‌اند. اکنون بیشتر کشورهای آمریکای لاتین روسای‌جمهوری راست‌گرا و همسو با دولت دونالد ترامپ را انتخاب کرده‌اند. نتیجه دور دوم انتخابات برزیل مشخص خواهد کرد که آیا این کشور، به‌عنوان بزرگ‌ترین کشور و اقتصاد آمریکای لاتین، به این روند می‌پیوندد یا مسیر متفاوتی در پیش می‌گیرد. لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رهبر کنونی و باسابقه چپگرا، با ۱۱ نامزد رقابت کرد که برجسته‌ترین آنها فلایو بولسونارو، سیاستمدار راستگراست. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

آنچه در برزیل اتفاق می‌افتد، در برزیل باقی نخواهد ماند. اگرچه مردم برزیل بر اساس ملاحظات داخلی خود رأی می‌دهند، تصمیم‌های آنها پیامدهایی جهانی خواهد داشت؛ پیامدهایی که از نظر اهمیت و دامنه، فراتر از پیامدهای تمام انتخابات پیشین برزیل خواهد بود. سیاست خارجی برزیل به‌طور غیرمعمولی تمایل داشته است که حقوق بین‌الملل، برابری حاکمیتی، نهادهای چندجانبه و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات را به‌عنوان اصول اساسی در نظر بگیرد، نه صرفاً اهدافی آرمانی. ماده ۴ قانون اساسی برزیل در سال ۱۹۸۸ واقعاً قابل توجه است. این ماده صراحتاً اصولی همچون حقوق بشر، حق تعیین سرنوشت، عدم مداخله، برابری میان دولت‌ها و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات را مقرر می‌کند. بنابراین، «حل‌وفصل مسالمت‌آمیز» و «برابری حاکمیتی» از اصول قانون اساسی سیاست خارجی برزیل محسوب می‌شوند. مشخص نیست که آیا دولت «فلاویو بولسونارو» به‌طور کامل به این بخش مهم از قانون اساسی برزیل پایبند خواهد بود یا خیر. پدر او، برای مثال، به‌شدت از حمایت سنتی برزیل از چندجانبه‌گرایی انتقاد می‌کرد. و تغییر در این حوزه مشخص، در مقطع حساسی از تاریخ رخ خواهد داد؛ مقطعی که برزیل به یکی از قدرتمندترین و اصول‌گراترین حامیان چندجانبه‌گرایی و حقوق بین‌الملل تبدیل شده است، در حالی که کشورهای اروپایی طی سال‌های اخیر در پایبندی به این اصول به شکلی تأسف‌بار شکست خورده‌اند. مبارزه برای بازگرداندن جایگاه محوری حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل متحد در روابط بین‌الملل، معکوس کردن روندی که در آن هنجارهای مربوط به توسل به زور تضعیف یا تهی از محتوا می‌شوند، و ایجاد اراده سیاسی برای مقابله جمعی با تهدیدها و چالش‌های مشترک، بدون برزیل به‌عنوان شریکی کامل و متعهد، بسیار دشوارتر خواهد بود. تریتا پارسی 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

🔹آرنو برتران: دیشب با یکی از دوستانی که در صنعت پرورش مرغ کار می‌کند شام می‌‌خوردم و مطلبی شنیدم که واقعاً شگفت‌زده‌ام کرد. مرغ‌داران مرغ‌های خود را از کجا تأمین می‌کنند؟ بیشتر ما احتمالاً می‌گوییم: «خب معلوم است، از مرغ‌های قبلی‌شان؛ جفت‌گیری می‌کنند و تخم می‌گذارند.» من هم همین‌طور فکر می‌کردم، اما معلوم شد که کاملاً اشتباه می‌کردم. واقعیت این است که اکثریت قریب‌به‌اتفاق مرغ‌داران گوشتی در جهان، مرغ‌های خود را تنها از یکی از این دو شرکت تأمین می‌کنند: شرکت «کاب-وانترس» (Cobb-Vantress) متعلق به شرکت «تایسون فودز» (Tyson Foods)، یا شرکت «آویاژن» (Aviagen) تحت کنترل گروه آلمانی EW (خانواده وِس‌یوهان). آن‌ها مفهومی مخصوص این صنعت به نام «گله اجدادی» (Grandparent stock) دارند: آنچه شما از این دو شرکت می‌خرید—در واقع—مجموعه‌ای از مرغ‌ها با «پایان‌پذیری برنامه‌ریزی‌شده» (برنامه‌ریزی برای عدم امکان تکثیر) است. روش کار به این صورت است که هر شرکت نژادهای «خالص» را در مزرعه‌های اختصاصی خود نگه می‌دارد. بیایند آن‌ها را A، B، C و D بنامیم. این‌ها جواهرات تاج پادشاهی—یعنی مالکیت فکری این شرکت‌ها—هستند و هرگز از آن مجموعه خارج نمی‌شوند. آنچه آن‌ها به شما می‌فروشند «اجداد» (Grandparents) هستند: جوجه‌هایی از آن چهار نژاد، اما از هر نژاد فقط یک جنسیت! شما خروس‌های A را دریافت می‌کنید اما مرغ A نه؛ مرغ‌های B را می‌گیرید اما خروس B نه؛ خروس‌های C بدون مرغ C؛ و مرغ‌های D بدون خروس D. این یعنی شما هرگز نمی‌توانید خودتان طیور A، B، C یا D بیشتری تکثیر کنید. کاری که می‌توانید انجام دهید آمیزش دادن آن‌هاست. خروس‌های A با مرغ‌های B به شما «پدرها» را می‌دهند، و خروس‌های C با مرغ‌های D به شما «مادرها» را می‌دهند—این‌ها «والدین» (Parents) هستند. سپس این والدین جوجه‌هایی را تولید می‌کنند که در نهایت سر از بشقاب‌های ما درمی‌آورند و در حدود ۶ هفتگی کشتار می‌شوند. و این پایان راه است. اگر سعی کنید همین مرغ‌ها را با هم آمیزش دهید، جوجه‌های آن‌ها از نظر ژنتیکی کاملاً شانسی و نامشخص خواهند بود: البته که هنوز مرغ هستند، اما فاقد ویژگی‌های ژنتیکی لازم برای توجیه اقتصادی خواهند بود. آن‌ها کندتر و ناهمگون‌تر رشد می‌کنند، مجبور می‌شوید آن‌ها را بسیار گران‌تر از رقبا بفروشید و در نتیجه تجارتمان ورشکست خواهد شد. بنابراین مجبورید برای خرید اجداد جدید دوباره سراغ شرکت‌های «کاب» یا «آویاژن» بروید. برای همیشه. اصلاً چرا باید اجداد را خرید و دو نسل را پرورش داد تا فقط نسل سوم را فروخت؟ پاسخ در «مقیاس تولید» است. اگر مثلاً ۱۰۰ جفت اجداد بخرید، هر کدام از آن‌ها حدود ۵۰ والد به شما می‌دهند، و هر مرغ والد حدود ۱۵۰ جوجه تولید می‌کند: از همان ۱۰۰ جفت اجداد، حدود ۶۰۰,۰۰۰ مرغ خواهید داشت که می‌توانید گوشتشان را بفروشید. برای این دو شرکت هیچ منطقی ندارد که مرغ‌های نهایی را مستقیماً بفروشند. آن‌ها مجبور می‌شدند سالانه ده‌ها میلیارد جوجه را از تخم درآورده و به سراسر جهان حمل کنند. بسیار آسان‌تر است که صرفاً اجداد را بفروشند و اجازه دهند مرغ‌داران کار تکثیر را انجام دهند و هزینه مزرعه، خوراک و نیروی کار را بپردازند. و البته—همان‌طور که حدس می‌زدید—این مسئله یک بعد چینی هم دارد: همان‌طور که می‌توانید تصور کنید، چین چندان خرسند نیست که برای ماده غذایی پایه‌ای مانند مرغ به شرکت‌های خارجی وابسته باشد. بنابراین چین همان کاری را کرد که در آن بهترین است: برنامه‌ریزی بلندمدت. وزارت کشاورزی و امور روستایی چین برنامه‌ای را برای «بهبود ژنتیکی مرغ‌های گوشتی ملی» (۲۰۲۱–۲۰۳۵) آغاز کرد که هدف آن رسیدن سهم نژادهای بومی به حداقل ۶۰ درصد از بازار داخلی تا سال ۲۰۳۵ است. و البته، آن‌ها از برنامه خود جلوتر هستند. تا سال ۲۰۲۵، نژادهای بومی بیش از ۳۰ درصد از بازار را به دست گرفتند: یعنی تنها در چهار سال، نیمی از راه رسیدن به هدف ۲۰۳۵ را پیموده‌اند. آیا شما به عنوان مصرف‌کننده می‌توانید از این چرخه فرار کنید؟ البته، می‌توانید مرغ ارگانیک یا Label Rouge بپرید—از نژادهای دیررشد که به جای ۶ هفته حداقل ۸۱ روز پرورش یافته‌اند—با قیمتی دو تا سه برابر بیشتر. اما شوخی روزگار اینجاست: ژنتیکِ پشتِ اکثر این طیورِ دیررشد متعلق به یک شرکت فرانسوی به نام «هابارد» (Hubbard) است... که از سال ۲۰۱۸ متعلق به همان شرکت «آویاژن» است! 😅 و حتی اگر واقعاً می‌توانستید از این چرخه فرار کنید، دوست نداشتید همه این کار را بکنند: چرا که به وسعت‌های عظیمی از زمین‌های کشاورزی جدید، هم برای پرورش مرغ‌ها و هم برای تامین خوراکشان نیاز پیدا می‌کردیم. به طرز تناقض‌آمیزی، حمایت از مرغ ارگانیک و محلی برای همه، یکی از بدترین مواضعی است که می‌توان در قبال منابع زمین اتخاذ کرد.

اگر می‌‌خواهید اثرات مخرب محیط زیستی خود را به حداقل برسانید، پاسخِ خلافِ شهود این است که ارزان‌ترین مرغ سوپرمارکت را بخرید—یا البته، گوشت کمتری مصرف کنید. همان‌طور که دوستم دیشب می‌گفت، شاید از نحوه کار این صنعت خوشمان نیاید، اما در نهایت، همین سیستم است که پروتئین ارزان‌قیمت را سر سفره میلیاردها نفر می‌برد، آن هم با مصرف نسبی منابعی بسیار کمتر از هر روش دیگر پرورش مرغ. 🔻منبع خبر در ارتباط با اقدامات چین: … 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa